معرکه گیری نوعی نمایش عمومی است که در آن معرکه گیر با انجام اعمال جالب بینندگان را که دور تا دور محل اجرا جمع می شوند، سرگرم میسازند. معرکه گیری در ایران و احتمالاً در بعضی از کشورهای آسیایی نمایشی است، سنتی که از برخی حرکات قدرتی همچون پاره کردن زنجیر یا زور بازوان، شکاندن سنگ با دست و یا بازی با مار سمی است. تماشای معرکه رایگان است. ولی در حین نمایش یا پس از اتمام معرکه، تماشاگران داوطلبانه بابت انرژی که دریافت نمودند به معرکه گیر مبلغی به عنوان هدیه پرداخت می کنند. پرده گردانی، مارگیری، بندبازی، خیمهشببازی، از انواع معرکه گیری است. اما یادگیری عبارت است از تغییر نسبتاً پایدار در احساس تفکر و رفتار فرد که بر اساس تجربه ایجاد شده است. اصولا خلقت بشر و موجودات بر پایه ی یادگیری استوار است. یادگیری و آموزش یکی از ارکان اساسی کنگره ۶۰ است که در واقع فضای یادگیری برای بشر بسیار وسیع است.
ما در این مکان با جهان بینی، متعادل سازی و اصول زندگی سالم مواجه هستیم. ما در کنگره باید روی اهداف مان متمرکز شویم که یکی از این اهداف درمان و رهایی مسافرمان و دیگری درمان تخریب های درونی خودمان است. اما متاسفانه در مسیر آموزش گاهی با چالش و یا آفتی به نام معرکهگیری، بهانه جویی و حاشیه سازی مواجه می شویم که نقطه مقابل و مانع بزرگ یادگیری و آموزش است. معرکه گیری تمثیلی از ورود به مسائل حاشیه ای و دور شدن از یادگیری و خدمت است. معرکه گیری فرایندی است که شخص خودش را قربانی و معصوم نشان میدهد و اطرافیانش را زورگو و ظالم تصور می کند. نتیجه این فرآیند ما را از جریان اصلی آموزش به حاشیه رانده و ما را از ادامه مسیر اصلی کنگره طرد می کند و هر انسانی که در مسیر آموزش نباشد در مسیر جهالت و تاریکی و نابودی قرار می گیرد.
در کنگره می آموزیم که نباید تماشاچی باشیم، بلکه باید همیشه در صحنه حضور داشته باشیم. در حقیقت اگر خدمتگزار باشیم و آموزش ببینیم و آنها را اجرایی نماییم درگیر حواشی نمی شویم وقتی آموزش نگیریم و خدمت انجام ندهیم خواه یا ناخواه افکار منفی و نیروهای منفی ما را وارد حاشیه می کنند که در واقع هدف اصلی نیروهای منفی است و می خواهد ما را از آموزش و حرکت در مسیر درست منحرف یا منصرف نماید. تجربه نشان داده افرادی که در کنگره درون چرخه ی آموزش و خدمت قرار گرفته اند به ندرت جذب مسائل حاشیه ای شده اند و هرگز به امور دیگران دخالت و یا تجسس نکرده اند.
اما افرادی که تماشاچی خدمت دیگران هستند از چرخه آموزش و خدمتگزاری باز می مانند و در نهایت از چرخه کنگره و درمان هم خارج می شوند. معرکه گیری و بهانه جویی و حاشیه سازی تجلی نادانی است . رابطه ای که می توانیم بین یادگیری و معرکه گیری برقرار کنیم این است که هرگاه از آموزش و خدمت فاصله بگیریم به سمت مسائلی مانند معرکه گیری کشیده می شویم. هرگز آموزش و یادگیری در کنار معرکه گیری و حاشیه سازی قرار نمی گیرد. خدمت کردن در کنگره بزرگترین نعمت و جزء معجزات آن محسوب می شود که ما را از معرکه گیری دور می کند و بسوی آموزش سوق می دهد.
افرادی که دائما در حال بهانه جویی و عیب یابی و حاشیه سازی هستند ناراحتی و مشکلات خود را بر عهده دیگران می نهند تا سبک شوند و سلب مسئولیت کنند. آن ها هرگز حاضر نیستند بهای اشتباهات خود را بپردازند و برای رفع آن تلاش کنند. در حقیقت این افراد از دانش و آگاهی و مهارت لازم برخوردار نیستند و دائما مشکلات را بزرگتر کرده و صورت مسئله ها را پاک می کنند و هرگز به فکر حل آن ها نیستند. افرادی که نظم و انضباط ندارند و قوانین را رعایت نمی کنند و تکلیف شان با خودشان مشخص نیست، شروع به عیب جویی و تجسس و قضاوت کردن از افرادی که سر خط هستند و روی نظم و قانون قدم یرمی دارند، می کنند.
با این حاشیه سازی ها سبب می گردند تا افراد هم حس خودشان را جذب نمایند و کارهای نادرستی انجام دهند و در نهایت روند درمان خود و مسافرشان را متوقف می سازند. ما وارد کنگره می شویم تا با آموزش دیدن و یادگیری آگاه و هوشیار شویم و مانع تخریب و نابودی خود و خانواده مان گردیم و مراقبت نمائیم نا پروسه درمان مان به حاشیه کشیده نشود و اگر این اتفاق افتاد بازنده اصلی خود ما هستیم که با معرکه گیری از درمان و رهایی بازمانده ایم.
نویسنده مقاله: همسفر سارا، لژیون یکم
ارسال مطلب: همسفر نفیسه، کمک راهنمای لژیون هفتم
- تعداد بازدید از این مطلب :
320