در وادی پنجم یاد می‌گیریم که تفکرات‌مان را از قوه به فعل درآوریم، چرا که عالمِ بی‌عمل، مانند زنبورِ بی‌عسل است.

آرامش زمانی به دست می‌آید که جسم، روان و جهان‌بینی انسان به تعادل برسد و گفتار و کردار او یکی باشد

تا به اندازه تمام توان برای بخشش و گذشت سختی نکشیم، وادی چهارده را درک نکرده ایم.

همسفر زهرا در مورد دستور جلسه بیان کرد: صبر یعنی طی کردن زمان همراه با تلاش و کوشش.

راهنمای تازه‌واردین همسفر عطیه در گفتگوی خود بیان کرد: قناعت باعث می‌شود انسان مرز بین نیاز و خواسته را بشناسد.

مسافر ابوالفضل چنین بیان کرد: وادی پنجم به من یاد می‌دهد که دانستن کافی نیست؛ باید حرکت کنم، عمل کنم و آموزش‌ها را در زندگی اجرا کنم

راهنما همسفر خدیجه در مورد دستور جلسه بیان کرد: وادی پنجم، عصاره‌ای از تمام آموزش‌هایی است که من در کنگره دریافت می‌کنم.

ما اگر افکار و اندیشه سالم داشته باشیم، می‌توانیم گفتار سالم هم داشته باشیم؛ و اگر پندار سالم و گفتار سالم داشته باشیم، کردار سالم هم خواهیم داشت.