جایگاه دیده‌بانی یک امانت بسیار گران‌بهاست

جلسه چهارم از دوره اول کارگاه‌های آموزشی عمومی کنگره ۶۰، نمایندگی سلمان فارسی ویژه برگزاری جشن هفته دیده‌بان به استادی دیده‌بان محترم مسافر مجید، نگهبانی ایجنت محترم مسافر جواد و دبیری ایجنت محترم همسفر مریم با دستور جلسه هفته دیده‌بان در روز پنج‌شنبه مورخ 5 شهریور ماه 1405 راس ساعت 16 آغاز به کار نمود.

سخنان استاد:
سلام دوستان، مجید هستم، یک مسافر.

خدا را شکر می‌کنم که امروز در خدمت شما هستم و امیدوارم حال همه شما خوب باشد. هفته دیده‌بان را به تمامی اعضای کنگره ۶۰، اعضای نمایندگی‌های اصفهان، نمایندگی سلمان فارسی، همکاران محترم گروه دیده‌بانان و همچنین بنیان کنگره ۶۰ و تئوریسین این ساختار عظیم، آقای مهندس دژاکام، تبریک عرض می‌کنم.

به نظر من، این هفته فقط برای تبریک گفتن نیست، بلکه فرصتی است تا بیشتر درباره ساختاری که آقای مهندس دژاکام بنا کرده‌اند، تفکر کنیم. وقتی نام دیده‌بان می‌آید، نباید فقط به شخص دیده‌بان توجه کنیم، بلکه باید تمام ساختاری را ببینیم که پشت این جایگاه قرار دارد.

در واقع، این هفته، هفته تقدیر از تمام خدمتگزاران کنگره ۶۰ است. اگر گفته می‌شود آقای سلامی دیده‌بان رابط شعب اصفهان هستند و عملکرد خوبی دارند، این عملکرد فقط مربوط به شخص من نیست؛ بلکه نتیجه تلاش تمام افرادی است که در اصفهان خدمت می‌کنند.

حتی مسافر سفر اولی که با حضور منظم، رعایت حرمت‌ها و قرار گرفتن در مسیر کنگره ۶۰، در پویایی این مجموعه نقش دارد. هر فردی که وارد این چرخه می‌شود، با ایجنت، مرزبانان، راهنما و سایر خدمتگزاران همراه می‌شود و نقش خود را در این ساختار ایفا می‌کند.

تمام جایگاه‌هایی که امروز در کنگره ۶۰ می‌بینیم، حاصل حرکت و تلاش‌های بسیاری است که در گذشته انجام شده است. در اوایل تشکیل کنگره ۶۰، آقای مهندس دژاکام با تعداد محدودی نیرو و افرادی مانند ما که با تخریب‌های فراوان وارد کنگره شده بودیم، این ساختار را شکل دادند.

در آن زمان، تنها شخصی که با روش DST سفر کرده بود، خود آقای مهندس دژاکام بودند. ساختاری که امروز شاهد آن هستیم، از سال‌ها قبل در ذهن و برنامه‌ریزی آقای مهندس وجود داشته است.

یکی از ویژگی‌های ایشان این است که کارها را آهسته، اما پیوسته انجام می‌دهند. امروز نزدیک به سی سال از تشکیل کنگره ۶۰ می‌گذرد و می‌بینیم که این مجموعه هر روز رشد بیشتری پیدا کرده است.

بسیاری از ساختارها ممکن است با جمعیت زیادی شروع کنند، اما به مرور کوچک شوند؛ در حالی که کنگره ۶۰ مسیر متفاوتی را طی کرده و این رشد، نتیجه وجود یک تفکر و هدف مشخص است.

مهم‌ترین هدف کنگره ۶۰ این است که انسان‌ها به رهایی و تعادل برسند. حتی یک مسافر سفر اول که امروز وارد کنگره می‌شود، نقش بسیار مهمی دارد؛ زیرا هدف اصلی کنگره ۶۰ به واسطه همین افراد محقق می‌شود.

اگر یک نمایندگی تازه‌وارد نداشته باشد، به مرور پویایی خود را از دست می‌دهد. به همین دلیل، اولویت من تازه‌واردی است که امروز وارد کنگره ۶۰ شده است.

شخصی که امروز وارد کنگره ۶۰ می‌شود، با من که سال‌ها در کنگره ۶۰ حضور داشته‌ام، یک هدف مشترک دارد؛ تفاوت فقط در این است که من امروز در کل هستم و او در جزء، و روزی نیز من در جایگاه او بوده‌ام.

به نظر من، جایگاه دیده‌بانی یک امانت بسیار گران‌بهاست؛ زیرا سرنوشت بسیاری از انسان‌ها می‌تواند به تصمیم‌های ما وابسته باشد. زمانی که برای تصویب یک قانون تصمیم می‌گیریم، حتی بالا بردن دست برای موافقت یا مخالفت، مسئولیتی سنگین است.

اگر قانون بیش از حد سخت‌گیرانه باشد، ممکن است کارایی خود را از دست بدهد و اگر بیش از اندازه بر پایه محبت و آسان‌گیری باشد، احتمال تخریب و سوءاستفاده افزایش پیدا می‌کند.

آقای مهندس دژاکام به ما آموخته‌اند که فقط به امروز نگاه نکنیم، بلکه از تجربه امروز برای ساختن آینده استفاده کنیم. از همان روزهای نخست تشکیل جلسات دیده‌بانان نیز تلاش بر این بوده که قوانین به گونه‌ای وضع شوند که برای آیندگان نیز مفید و کارآمد باشند.

برای مثال، قانونی که در سال ۱۳۸۲ در زمینه مرزبانی وضع شد، همچنان مورد استفاده قرار می‌گیرد و آثار ارزشمند آن را امروز می‌بینیم. حتی زمانی که در یک نمایندگی تنها ۳۵ نفر بودیم و نخستین جلسه جهان‌بینی با حضور ۷ نفر برگزار شد، قوانینی وضع شد که شاید در آن زمان اهمیت کامل آن‌ها برای ما مشخص نبود، اما امروز می‌بینیم که همان قوانین زمینه‌ساز رشد و پیشرفت شده‌اند.

نگاه آقای مهندس دژاکام همیشه فراتر از زمان خودش بوده است. به یاد دارم زمانی هنگام صرف صبحانه گفتند که می‌خواهند نام شعبه سهروردی را به آکادمی تغییر دهند.

وقتی درباره دلیل این انتخاب و مسائل مربوط به مجوز صحبت کردیم، فرمودند فعلاً این نام را می‌گذاریم و اگر روزی ایرادی گرفته شد، آن زمان تصمیم می‌گیریم. بعدها که دلیل انتخاب نام آکادمی را پرسیدم، گفتند: «می‌خواهیم روزی دانشگاه راه‌اندازی کنیم.»

در آن زمان، این موضوع برای ما بسیار دور از ذهن بود، اما همان نگاه آینده‌نگرانه در سال‌های بعد به واقعیت تبدیل شد و امروز دانشگاه خوارزمی قشم با نزدیک به ۲۵۰ دانشجو فعالیت می‌کند.

حتی مقالات و مطالبی که امروز ارائه می‌شوند، ممکن است نتایج و تأثیرات بزرگی در آینده داشته باشند که شاید عمر ما کفاف دیدن آن‌ها را ندهد. به همین دلیل، آقای مهندس همواره تأکید دارند که هنگام وضع هر قانونی، تنها امروز را نبینیم، بلکه آیندگان را نیز در نظر داشته باشیم.

امیدوارم همه ما در مسیر کنگره ۶۰، پیش از آنکه دیده‌بان دیگران باشیم، دیده‌بان خودمان باشیم. من قبل از اینکه بخواهم برای دیگران دیده‌بانی کنم، باید دیده‌بان خودم باشم؛ برای خودم قانون داشته باشم و عمل سالم را ابتدا در زندگی خودم اجرا کنم.

هرکدام از ما باید دیده‌بان شهر وجودی، نفس و زندگی خودمان باشیم و مراقب مسیر و عملکرد خود باشیم.

در پایان، از آقای مهندس دژاکام و خانواده محترمشان صمیمانه تشکر می‌کنم؛ بزرگوارانی که از بسیاری از خواسته‌ها و حقوق خود گذشتند و توان و زندگی خود را برای ساختن کنگره ۶۰ و رساندن انسان‌ها به حال خوش به کار گرفتند.

اگر امروز بسیاری از ما با حال بهتر روی این صندلی‌ها نشسته‌ایم، قدردانی از زحمات و ایثار ایشان کمترین وظیفه ماست.

بار دیگر هفته دیده‌بان را به تمامی دیده‌بانان محترم کنگره ۶۰ تبریک عرض می‌کنم و از همه شما سپاسگزارم.

نگارش: مسافر محمود صفدریان لژیون 20، مسافر علی طاووسی لژیون 7، مسافر سجاد علیان، مسافر میثم لژیون 9

عکاس: مسافر حمیدرضا تولایی لژیون 8

کاور: مسافر علیرضا کنعانی لژیون 10

ویرایش: مسافر ارشیا چایی‌چی لژیون 11 مسافر محمد فروغی لژیون 6، مسافر غلامرضا ابراهیمی لژیون 31

تنظیم: مسافر ابراهیم کاظمی لژیون 8

از طرف خدمتگزاران سایت تقدیم نگاه زیبایتان