بررسی اثر پروتکل مصرف شربت اوتی در درمان کولیت اولسراتیو در میان موشهای صحرایی: مطالعهای بالینی و تحلیل پروفایل بیان ژن
چکیده
کولیت اولسراتیو (Ulcerative Colitis; UC) یک بیماری التهابی مزمن و با علت ناشناخته روده است که بهطور مشخص مخاط روده بزرگ را درگیر میکند. اگرچه علت دقیق بروز این بیماری هنوز بهطور کامل مشخص نیست، شواهد نشان میدهد که برهمکنش پیچیدهای میان استعداد ژنتیکی و پاسخهای خودایمنی، موجب تداوم التهاب مخاطی و آسیبهای ساختاری روده میشود. در مطالعه حاضر، اثرات یک پروتکل جدید مصرف خوراکی تدریجی شربت اوتی (Opium Tincture) با روش افزایش تدریجی دوز و سپس کاهش تدریجی آن (Taper Up–Off) بر الگوی بیان ژن در بیماری کولیت اولسراتیو در موش صحرایی، با استفاده از فناوری ریزآرایه (Microarray)، بررسی شد.
مدل حیوانی کولیت اولسراتیو با استفاده از دکستران سولفات سدیم (Dextran Sulfate Sodium; DSS) و ایجاد کولیت حاد در موشهای صحرایی به وجود آمد. سپس موشهای مبتلا به کولیت اولسراتیو با یک پروتکل نوین تجویز خوراکی شربت اوتی با روش DST (Dezhakam-Step-Time; DST) در چهار دوز مختلف تحت درمان قرار گرفتند. وضعیت بالینی حیوانات با استفاده از شاخص فعالیت بیماری (Disease Activity Index; DAI) ارزیابی شد. پس از جمعآوری بافت کولون، استخراج RNA و سنتز cDNA انجام گرفت و الگوی بیان ژنها به کمک فناوری ریزآرایه و سپس با استفاده از واکنش زنجیرهای پلیمراز کمی در زمان واقعی (Quantitative Real-Time PCR) مورد بررسی قرار گرفت.
نتایج بررسی الگوی بیان ژن نشان داد که در مقایسه با گروه شاهد سالم، ۱۱۳۸ ژن در مدلهای کولیت اولسراتیو دارای بیان متفاوتاند. این ژنها عمدتاً در مسیرهای مرتبط با عملکرد سیستم ایمنی، مکانیسمهای التهابی، بازسازی ساختاری و سلولی، تنظیم فرآیند ترمیم زخم و مسیرهای متابولیکی مرتبط با سرطان نقش دارنذ. تجویز خوراکی شربت اوتی با پروتکل افزایش و کاهش تدریجی دوز، موجب کاهش قابلتوجه بیان ژنهای دخیل در التهاب و مسیرهای پردازش و ارائه آنتیژن، از جمله ژنهای مرتبط با مسیرهای TNF، JAK-STAT و پیامرسانی سیتوکینی شد. همزمان، افزایش بیان ژنهای مرتبط با ترمیم زخم نیز مشاهده گردید. بهترین نتایج درمانی در دوزهای متوسط به دست آمد.
یافتههای این مطالعه درباره الگوی بیان ژن در موشهای مبتلا به کولیت اولسراتیو که با پروتکل تدریجی مصرف شربت تریاک درمان شدند، نشان میدهد که این روش میتواند با کاهش التهاب و همزمان فعالسازی فرآیندهای ترمیم بافت، موجب کاهش شدت بیماری و تسهیل بازسازی بافتهای آسیبدیده، از جمله مخاط روده، شود. اگرچه وابستگی و اعتیاد ناشی از مصرف تریاک یکی از مهمترین نگرانیهای سلامت عمومی است، پروتکل DST در اصل بهمنظور درمان وابستگی به مواد مخدر طراحی شده است. ازاینرو، به نظر میرسد استفاده از شربت تریاک بر اساس این پروتکل و بدون ایجاد وابستگی، بتواند بهعنوان رویکردی نویدبخش برای کاهش شدت علائم کولیت اولسراتیو و همچنین کاهش خطر بروز سرطان کولون ناشی از این بیماری در بیماران مبتلا مطرح شود.
نویسنده مسئول: مهندس حسین دژاکام
مترجم همسفر الهه
متن کامل این مقاله را میتوانید از وبسایت مجله "تصاویر بالینی و پزشکی" و از طریق لینک زیر مطالعه فرمایید.
https://www.jclinmedimages.org/articles/OJCMI-v6-1220.pdf
- تعداد بازدید از این مطلب :
18