دنیای عادلانه

آن‌چه باور است محبت است و آن‌چه نیست ظروف تهی است. دوستان تنها پیوند محبت ما را به هم متصل نگاه خواهد داشت.

خداوند را بسیار شاکر هستم که امروز هم فرصت زندگی دارم و سعادت این را دارم تا یک بار دیگر خدمت کنم .

دستور جلسه این هفته کنگره۶۰: «عدالت، آیا همه افراد در کنگره برابرند»؟

قبل از کنگره وقتی برای مثال ماشین خوبی می‌دیدم؛ می‌گفتم چرا ما این ماشین را نداریم؟ چرا فلان چیز را دیگری دارد؛ ما نداریم؟ و هزاران چرای دیگر. همیشه به خودم می‌گفتم این دنیا اصلا عادلانه نیست، چون اگر بود همه، همه چیز داشتند.

وقتی وارد کنگره شدم؛ آموزش گرفتم که زندگی و حیات ما صرفا به زمان حال محدود نمی‌شود و هر کدوم از ما در هر جایگاهی که هستیم، عین عدالت است و این جایگاه ما، بستگی به خود ما دارد و این‌که تقدیر ما چگونه باشد.

در کنگره هم این موضوع صادق است؛ شخصی که سر ساعت حضور می‌یابد، تکالیف خود را به‌درستی انجام می‌دهد، فرمان‌برداری می‌کند و می‌داند در کجا قرار دارد، مسلما فرصت بیشتری پیدا می‌کند‌. فردی که در کنگره دائم به دنبال خدمت می‌گردد و آن خدمت خود را خالصانه انجام می‌دهد، در جایگاهی که قرار دارد عدالت است و آن کسی که خدمت نمی‌کند و نمی‌داند هدف از رفتن به کنگره چیست هم، در جایگاه کاملا عادلانه قرار دارد.

پس در زندگی ما فارغ از این‌که تقدیر هم کار خودش را می‌کند؛ تلاش ما معین می‌کند که کجای این عدالت قرار بگیریم.

امیدوارم همه ما در جایی که قرار داریم راضی باشیم و تلاش کنیم که وقتی چند سال بعد خودمان رو از دور نگاه کردیم به خودمان بگوییم: پس، دنیا عادلانه بود.

نویسنده: همسفر هدیه رهجوی راهنما همسفر مهدیه (لژیون دوازدهم)
رابط خبری: همسفر زهرا رهجوی راهنما همسفر مهدیه (لژیون دوازدهم)
ویرایش: همسفر مریم رهجوی راهنما همسفر ملیحه (لژیون یازدهم) نگهبان سایت
ارسال: همسفر نازنین رهجوی راهنما همسفر ملیحه (لژیون یازدهم) دبیر سایت
همسفران نمایندگی پرستار