اولین جلسه از دوره هجدهم کارگاههای آموزشی خصوصی همسفران آقا، نمایندگی شفا مشهد، با استادی دیده بان محترم مسافر جواد، نگهبانی راهنمای محترم همسفر محسن و دبیری همسفر جعفر، با دستور جلسه «عدالت، آیا همه افراد در کنگره60 با هم برابرند؟» شنبه 17 مرداد ماه ۱۴۰۵، ساعت ۱۷ آغاز به کار نمود.

خلاصه سخنان استاد:
سلام دوستان جواد هستم یک مسافر. خیلی خوشحالم که خدمت شما آمده ام و انشالله که جلسه خوبی داشته باشیم. فرض کنید شما می خواهید سوار اتوبوس بشوید و با ایستگاه 50 متر فاصله دارید و در همان لحظه اتوبوس به ایستگاه می رسد. شما می دانید که اتوبوس 2 دقیقه در ایستگاه است و بعد حرکت می کند. شما با خود حساب و کتاب می کنید که اگر بدوم به اتوبوس می رسم، پس می دویید. حال اگر تمام حساب و کتاب را انجام دهی و به نتیجه برسی که حتی اگر بدویی هم به اتوبوس نمی رسی، هیچ تلاشی و حرکتی انجام نخواهی داد. ناامیدی همین است. در جهانبینی معادلات و حساب و کتاب هایی به جز آنچه خودم فکر می کنم یاد میگیرم و متوجه می شوم اگر تلاش کنم، می رسم و واقعا هم می رسم. اینجا است که در جهانبینی و قوانین یاد می گیرم که ممکن است اتوبوس به دلایلی بیشتر در ایستگاه بایستد و من به اتوبوس خواهم رسید، عدالت هم همین است. اگر من به این نتیجه برسم که عدالت وجود ندارد و من هر چه تلاش کنم نتیجه ای ندارد، من هیچ کاری انجام نخواهم داد. در سی دی ناامیدی مطرح می شود که اگر می خواهی یک نفر را از مسیر خارج کنی آن را نا امید کن و احساس کند هر چه تلاش کند موفق نخواهد شد. تعریف عدالت باعث می شود که یک نفر را امیدوار یا ناامید کند. فرض کنید در صف نانوایی ایستاده اید. اگر ببینید طبق عدالت همه در صف هستند و نان می گیرند شما آرام در صف می مانید اما اگر ببینید کسی خارج از صف نان گرفت و شما احساس کنید عدالتی نیست، مدام نق نق می کنید و خود را به در و دیوار می زنید. زندگی هم همین طور است.

در این دستور جلسه من باید تعریف دقیقی از عدالت به دست بیاورم. من قدیم فکر می کردم عدالت یعنی مساوات. بعد جایی می رسی که با تو یک جور رفتار می شود و با دیگری یک جور، فکر می کنی که عدالت وجود ندارد، چون تعریف تو اشتباه است. تعریف دقیق عدالت یعنی هر چیز سر جای خودش. روز اول که هر کس وارد کنگره می شود، از همان جا دیگر مساواتی نیست، چون هر کس بیشتر گوش کرده باشد بیشتر استفاده می برد. هیچوقت هیچ کدام از ما مثل هم نیستیم و هیچوقت هیچ کدام از ما برداشت های یکسانی نداریم. هر کدام ما سر یه ساعتی اینجا هستیم و یک تلاشی را می کنیم. اگر تعریف عدالت در من درست بنشیند می تواند خیلی از حال خرابی های من را درست کند، چون متوجه می شوم که نکاشته ام پس برداشتی هم نیست. پس عدالت یعنی همه چیز سر جای خودش و ما در کنگره، در هستی، در روزگار و نزد خداوند با هم برابر نیستیم. هر کسی به اندازه جایگاه، تلاش و سعی خودش نفع می برد. هر جایی احساس کردید که به بقیه دادند و به من ندانند و حق من را خوردند، نگاه کنید که او چه کار کرده و شما نکردید. البته نکته ای هم هست که هیچوقت من نمیتوانم متوجه شوم که دیگران چه کاره هستند. همه ما توان انجام کار را داریم و همه ما می توانیم. از اینکه به صحبت های من گوش کردید از شما ممنونم.

مرزبان خبری: همسفر معین
تایپ: همسفر حسین (لژیون یکم)
ویراستاری و ارسال خبر: همسفر محمد حسین (لژیون چهارم)
سایت همسفران آقا نمایندگی شفا مشهد
- تعداد بازدید از این مطلب :
81