وادی‌چهارم، نقطه بیداری انسان از خواب غفلت و بهانه‌جویی است.

مشارکت همسفر اکرم

من در این وادی یاد گرفتم مسئولیت‌های ما دو طرفه است و با توجه به این‌که خداوند به انسان اختیار و انتخاب و عقل عطا کرده بنابراین مسئولیت تمامی اعمال ما اعم از درست و نادرست بودن آن برعهده ما است و خداوند مهربان راهنمایان متعددی برای ما قرار داده است. بعد از انتخاب مسیر درست باید به نیروی مطلق توکل کنیم و به او بسپاریم.

ما نمی‌توانیم در گوشه‌ای بنشینیم و هیچ تلاشی نکنیم و بگوییم همه‌چیز را به خدا می‌سپاریم در صورتی که خداوند به بهترین وجه انسان را خلق نموده و ابزارهایی از قبیل عقل، قدرت و تفکر در اختیار او قرار داده و اگر من به‌دلیل جهل و ناآگاهی خودم از صراط مستقیم خارج شدم و مشکلاتی برای خودم به‌وجود آورده‌ام کسی غیر از خودم مسئول اصلاح آنها نیست. خداوند و نیروهای مافوق فقط کار الهام و القاء را بر عهده دارند و تصمیم‌گیری کارها بر‌عهده خود ما است.

مشارکت همسفر سحر

این دستور‌جلسه جایگاه و مسئولیت خداوند و خودمان را تا حد‌ امکان مشخص می‌کند؛ چون درخواست و برداشت و نگرش بعضی از ما انسان‌ها از قدرت‌مطلق ممکن است با‌هم متفاوت باشد. حال ممکن است که ما از زیر مسئولیت خودمان شانه خالی کنیم و کلیه‌ی بار مسئولیت زندگیمان را به خداوند واگذار کنیم و از روی تنبلی در گوشه‌ای می‌نشینیم و از خداوند می‌خواهیم تا مشکلاتمان برطرف کند و بگوییم که تو بزرگ هستی و باید آن را حل کنی.

من فکر می‌کنم ما گاهی خداوند را با چراغ‌جادو اشتباه می‌گیریم! خداوند بعد از خلق انسان آن را بر سر یک دوراهی قرار داد و به انسان اختیار کامل داد که هر راهی را که می‌خواهی انتخاب کن یک راه پندار‌نیک و گفتار‌نیک و راه دیگر‌، فسق و فجور، حالا این ما هستیم که باید انتخاب کنیم. دعا زمانی می‌تواند اثر کند که ما در مسیر و صراط مستقیم باشیم و برای خواسته‌های خود تلاش کنیم.

مشارکت همسفر زهرا

در کنگره۶۰ یاد گرفتم که خداوند خالق است و من مخلوق ولی با داشتن قدرت اختیاری که خداوند به من عطا کرده است می‌توانم تا آن‌جایی رشد کنم که فرمان "شو شود" را اجرا کنم اما من انسان گاهی آن‌قدر دچار ضعف و ناتوانی می‌شوم که حتی نمی‌خواهم مسئولیت کارها و تصمیم‌هایم را به‌عهده بگیرم و با حالتی حق به‌جانب و مثلا مومنانه می‌گویم خداوندا همه‌چیز را به تو سپردم و تو همه‌ی مشکلاتم را حل کن تا این‌جا حرکت اشتباهی نکرده‌ام اما در ادامه چطور!! می‌توانم حرکت نکنم و بگویم خدایا من همین‌جا هستم شما با قدرت ماورایی‌ات همه‌ی دردسرها و مشکلاتی را که خودم برای خودم و اطرافیانم درست کرد‌ه‌ام را حل کن!

همیشه شعری که جناب‌مهندس دژاکام از مولانا نقل کردند در خاطرم هست: آن یکی می‌رفت بالای درخت، می‌فشاند آن میوه را دزدانه سخت، صاحب باغ آمد و گفت ای دنی، از خدا شرمیت کو چه می‌کنی؟ گفت از باغ خدا بندهٔ خدا، گر خورد خرما که حق کردش عطا، پس ببستش سخت آن دم بر درخت، می‌زد او بر پشت و ساقش چوب سخت، گفت آخر از خدا شرمی بدار، می‌کشی این بی‌گنه را زار زار، گفت از چوب خدا این بنده‌اش، می‌زند بر پشت دیگر بنده خوش.

مشارکت همسفر نسیم

ما در وادی سوم آموختیم که هیچ‌کس جز خودمان به فکر خودمان نیست و نمی‌تواند به ما کمک کند که البته به صورت ناخودآگاه به قدرت‌مطلق و خداوند فکر می‌کنیم و کمک می‌‌خواهیم چرا که خداوند خودش به‌ما کمک می‌کند اما در وادی چهارم به‌ما می‌آموزد که در مسائل حیاتی به خداوند مسئولیت دادند؛ یعنی سلب مسئولیت از خود (برای درک این مفهوم باید حد و مرزی قائل شد خداوند برای ما باران و درختان را آفریده و به ما اختیار داده است). البته ما می‌دانیم که هر وقت از خدا یاری بخواهیم به‌ما کمک می‌کند به‌شرط این‌که به‌طرف خواسته مثبت قدم برداریم و تلاش و استمرار کافی را انجام داده باشیم.

نفس؛ یعنی خواسته، می‌دانیم چند نوع نفس داریم، نفس اماره، لوامه و مطمئنه. نفس اماره؛ یعنی این‌که امر بکند لوامه ما رو سرزنش می‌کند از ضد ارزش‌ها و وقتی که به نیروهای الهی بیشتر وصل می‌شویم و همه خواسته‌هایمان منطقی و عاقلانه است نفس مطمئنه است. نفس؛ یعنی تعیین موجودیت. بیشتر انسان‌هایی که جهل و ناآگاهی بیشتری دارند مسئولیت کارهای خودشون را به گردن نمی‌گیرند. در این وادی می‌آموزیم که خداوند از رگ گردن به ما نزدیک‌تر است اما هر انسانی مسئولیت کار خودش را باید به‌عهده بگیرد.

مشارکت همسفر معصومه

وادی چهارم، نقطه بیداری انسان از خواب غفلت و بهانه‌جویی است. این وادی به ما می‌آموزد که خداوند مسیر را به ما نشان می‌دهد، اما پیمودن خود راه بر‌عهده خود ماست. زمانی‌ که کمبودها و تمام مشکلات و شکست‌ها را به گردن دیگران یا حتی تقدیر می‌اندازیم در حقیقت از پذیرش مسئولیت زندگی خویش فرار کرده‌ایم. در این وادی می آموزیم که خداوند قدرت انتخاب، اندیشه و حرکت را به انسان عطا کرده است تا با آگاهی و تلاش، سرنوشت خود را رقم بزند. مسئولیت‌پذیری؛ یعنی پذیرفتن سهم خود در تمامی اتفاقات زندگی و حرکت‌کردن برای اصلاح آن‌چه قابل اصلاح است.

وادی چهارم به‌ما یادآوری می‌کند که ایمان واقعی، نشستن و انتظار کشیدن نیست، بلکه حرکت‌کردن و تلاش‌نمودن و توکل‌داشتن است. خداوند یاری‌گر کسانی است که قدم برمی‌دارند نه آنان که در سکون و بی‌عملی به انتظار معجزه می‌نشینند. هرگاه انسان مسئولیت افکار، گفتار و رفتار خویش را بپذیرد، قدرت تغییر در وجود او شکوفا می‌شود. این همان پیام زیبای وادی چهارم است. ‌این‌که کلید رهایی، رشد و آرامش در دستان خود ما قرار دارد. مسئولیت زندگی من، بر‌عهده خود من است و با یاری خداوند راه روشن آینده را خواهم ساخت.

رابط‌خبری: همسفر سحر رهجوی راهنما همسفر معصومه (لژیون سوم)
ویراستاری: همسفر مرجان رهجوی راهنما همسفر فائزه (لژیون اول)
ارسال: همسفر فاطمه رهجوی راهنما همسفر فائزه (لژیون اول) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی ملایر