بهترین راه، کوتاه‌ترین راه نیست

یازدهمین جلسه از دوره ششم کارگاه‌های آموزشی عمومی کنگره ۶۰ نمایندگی ارگ با استادی راهنمای محترم مسافر محسن و نگهبانی مسافر غلامرضا و دبیری مسافر حسین با دستور جلسه «کتاب ۶۰ درجه» پنجشنبه ۲۸ خرداد ۱۴۰۵ ساعت ۱۷ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد :

سلام دوستان محسن هستم مسافر

خوشحالم که بار دیگر این توفیق نصیبم شد و خداوند این فرصت را در اختیارم قرار داد تا این جایگاه را تجربه کنم. از جناب آقای مهندس، خانواده محترم ایشان، راهنمای بزرگوارم آقای محسن نقدی، آقای مجید زنگی‌آبادی و همه عزیزانی که در این مسیر دست مرا گرفتند تا به این جایگاه برسم، صمیمانه تشکر می‌کنم. همچنین از تمامی خدمتگزاران، راهنماها، مرزبانان و همه کسانی که در این شعبه تلاش می‌کنند تا این بستر برای آموزش و درمان فراهم باشد، قدردانی می‌نمایم.

دستور جلسه امروز درباره کتاب «عبور از منطقه ۶۰ درجه زیر صفر» است. اگرچه در جلسات گذشته بارها درباره این کتاب صحبت شده و شاید تکرار مکررات باشد، اما پرداختن به آن هیچ‌گاه خالی از لطف نیست.

کتاب «عبور از منطقه ۶۰ درجه زیر صفر» یکی از مهم‌ترین منابع جهان‌بینی و آموزشی کنگره ۶۰ است؛ کتابی که مسیر عبور از تاریکی‌ها به سوی روشنایی را به تصویر می‌کشد. هدف اصلی آن، شناخت انسان، توانایی‌های او، پذیرش مسئولیت‌ها و حرکت آگاهانه به سوی آرامش و تعادل است.

این کتاب در سال ۱۳۷۷ توسط جناب آقای مهندس دژاکام به نگارش درآمده است. در واقع، این اثر حاصل تجربه ۱۷ سال مصرف مواد مخدر و تلاش‌های ایشان برای رهایی از اعتیاد است؛ تجربیات تلخ و در عین حال ارزشمندی که با زبانی ساده، روان و قابل‌فهم برای همه بیان شده‌اند. همان‌طور که آقای مهندس می‌فرمایند، این کتاب هم برای متخصصان و هم برای عموم مردم قابل استفاده است؛ اما به نظر شخصی من، یکی از مهم‌ترین مخاطبان این کتاب خانواده‌ها هستند. زیرا این اثر دنیای یک مصرف‌کننده را به‌خوبی معرفی می‌کند و به همسفران جهت می‌دهد که چگونه می‌توانند در مسیر رهایی، یاری‌رسان باشند.

اما چرا نام این کتاب «عبور از منطقه ۶۰ درجه زیر صفر» است؟ زیرا اعتیاد سراسر تاریکی، سرما و بی‌حسی است؛ همانند منطقه‌ای با سرمای ۶۰ درجه زیر صفر که در آن حس‌ها از کار می‌افتند و انسان در یخبندان روحی و روانی گرفتار می‌شود.

در ابتدای کتاب، پیام «بهترین راه» از استاد سردار آمده است: «بهترین راه، کوتاه‌ترین راه نیست.» این تنها پیامی از کتاب است که در جلسات عمومی کنگره ۶۰ قرائت می‌شود.

این کتاب شامل ۱۴ تصویر است؛ دو تصویر روی جلد و دوازده تصویر در متن کتاب. تصویر روی جلد، نمادی از قدرت مطلق الهی است؛ خورشیدی که نور و رحمتش بر همه چیز می‌تابد. همچنین، نمایانگر بهشت و جهنم درون انسان است؛ بهشتی که حاصل تفکر سالم و درست است و جهنمی که نتیجه تفکر نادرست و عملکرد اشتباه است. با این حال، نور خداوند همواره بر انسان می‌تابد.

تصویر پایانی کتاب نیز نشان‌دهنده انسانی است که از تاریکی‌ها عبور کرده، از بندها رها شده و به آزادی رسیده است. نماد این رهایی، عقابی است که شکوه، قدرت، عظمت و اوج گرفتن را به نمایش می‌گذارد.

تصاویر کتاب را می‌توان به سه بخش تقسیم کرد. بخش اول مربوط به یخبندان است. در این تصاویر، خودرو نماد خود انسان است. برای عبور از این مسیر سخت و لغزنده، باید ابزار لازم را فراهم کنیم. همان‌طور که خودرو برای عبور از برف و کولاک به زنجیر چرخ نیاز دارد، انسان نیز برای عبور از تاریکی‌ها به آگاهی، دانایی و آموزش نیازمند است.

بخش دوم، درخت پوسیده را به تصویر می‌کشد. این درخت نماد انسانی است که در اثر مصرف مواد مخدر، نه‌تنها جسمش آسیب دیده، بلکه افکار و نگرش‌هایش نیز دچار فرسودگی شده است. اما با آغاز سفر و حرکت در مسیر درمان، جوانه‌های رشد و حیات دوباره در وجود او شکل می‌گیرد.

بخش سوم، نبرد درون است؛ نبردی میان عقل و نفس که همیشگی و دائمی است. بسیاری از مفاهیم اساسی کنگره ۶۰ بر پایه همین اصل بنا شده‌اند.

یکی از مهم‌ترین مفاهیم این کتاب، دانایی است. شاید پیش از ورود به کنگره تصور می‌کردیم دانایی یعنی داشتن اطلاعات زیاد؛ اما آقای مهندس دانایی را در قالب یک مثلث تعریف می‌کنند: آموزش صحیح، تجربه کاربردی و تفکر سالم. زمانی که این سه ضلع در کنار یکدیگر قرار بگیرند، دانایی شکل می‌گیرد و انسان می‌تواند از مشکلات زندگی به‌درستی عبور کند.

مفهوم مهم دیگر، حرکت است. در جهان هستی هیچ تغییری بدون حرکت اتفاق نمی‌افتد. روش DST و سفری که ما در کنگره انجام می‌دهیم نیز بر همین اصل استوار است. زمانی که حرکت صحیح، سالم و سازنده باشد، تغییر اجتناب‌ناپذیر خواهد بود. چه بخواهیم و چه نخواهیم، نتیجه حرکت درست، تغییر مثبت است.

از دیگر مفاهیم ارزشمند کتاب، نیروهای بازدارنده هستند. آقای مهندس معتقدند هستی بر پایه اضداد بنا شده است. نیروهای منفی صرفاً برای تخریب ما نیستند؛ بلکه وجود آن‌ها باعث می‌شود بتوانیم راه درست را از راه نادرست تشخیص دهیم. مهم این است که بتوانیم از این آزمون‌ها سربلند بیرون بیاییم.

در نهایت، این کتاب به ما می‌آموزد که مسئولیت زندگی خود را بپذیریم و به توانایی‌های خود ایمان داشته باشیم. به نظر من، هیچ مجموعه‌ای به اندازه کنگره ۶۰ توانایی‌های انسان را به خودش معرفی نمی‌کند و در کنار آن، نواقص و ضعف‌های او را نیز آشکار نمی‌سازد.

اگر نگاه من نسبت به خودم تغییر کند، نقص‌ها و کاستی‌های خود را می‌پذیرم و برای اصلاح آن‌ها تلاش می‌کنم. در نتیجه، می‌توانم به آرامش بیشتری در زندگی دست پیدا کنم.

آقای مهندس معتقدند انسان باید تاریکی‌ها را تجربه کند تا ارزش روشنایی را درک نماید. ورود بسیاری از ما به دنیای اعتیاد نیز به دلیل ناآگاهی و شناخت نادرست از مواد مخدر بود. اگر می‌دانستیم این مسیر یک بن‌بست است، شاید هرگز وارد آن نمی‌شدیم.

اما کسی که صورت مسئله اعتیاد را به‌درستی برای ما روشن کرد، آقای مهندس بود. ایشان راه را به ما نشان دادند و کمک کردند تا از مشکلات و تاریکی‌های زندگی عبور کنیم.

اگر روزی بخواهم کنگره ۶۰ را به کسی معرفی کنم، بدون شک کتاب «عبور از منطقه ۶۰ درجه زیر صفر» را به او هدیه خواهم داد. کافی است چند صفحه ابتدایی آن را مطالعه کند؛ انسان به‌راحتی با مطالب کتاب همزادپنداری می‌کند و احساس می‌کند بسیاری از تجربیات مطرح‌شده را خود نیز با تمام وجود لمس کرده است.

این کتاب فقط برای مصرف‌کنندگان نیست، بلکه می‌تواند برای هر انسانی هدیه‌ای ارزشمند باشد. بسیاری از منابع آموزشی و جهان‌بینی کنگره ۶۰ ریشه در همین کتاب دارند. بنابراین بسیار خوب است که حداقل ماهی یک‌بار چند صفحه از آن را مطالعه و مرور کنیم.

امیدوارم بتوانیم قدر آنچه آقای مهندس به ما هدیه داده‌اند را بدانیم و از این گنجینه ارزشمند به بهترین شکل بهره ببریم.

عکس : مرزبان محترم مسافر کوروش

تایپ : مسافر امیرهادی لژیون دوم

بارگزاری : مسافر احسان لژیون دوم