تعادل یعنی به آرامش رسیدن

اولین مسئله در آداب معاشرت، تعادل و بی‌تعادلی است. درمان فوق ترک و تعادل فوق درمان است. کنگره۶۰ مرکزی برای ترک اعتیاد نیست؛ جایی است برای رسیدن به درمان قطعی اعتیاد همراه با تعادل. تعادل یعنی: به پایداری رسیدن و عدالت هم از همین لغت گرفته شده است. انسان‌ها ذره‌ذره از تعادل خارج می‌شوند و این فقط مربوط به مصرف‌کننده‌ها نیست؛ بلکه مربوط به همه انسان‌ها است. هر ساختاری که در مقابل نیروها و فشار‌های وارده، استحکام و پایداری خود را حفظ نماید می‌توانیم بگوییم که تعادل دارد؛  بنابراین یکی از دلایل درمان موفق و پایدار در کنگره۶۰ رسیدن به تعادل است.
اگر درصد برگشت به اعتیاد در رهاشدگان کنگره۶۰ بسیار پایین است به‌ این دلیل که آن‌ها نه تنها به درمان رسیده‌اند؛ بلکه به موازات درمان به تعادل و پایداری در زندگی رسیده‌اند. در مثلث درمان اعتیاد بار درمان روی سه ضلع جسم، روان و جهان‌بینی تقسیم شده است. تعادل در درمان یعنی هر سه ضلع به درمان، سلامتی و یا در مثلث دانایی هر سه ضلع آموزش، تفکر و تجربه باید رشد داشته باشد درغیر این صورت به دانایی نخواهیم رسید.
در فرهنگ ما و دیگر فرهنگ‌ها، ادب و مؤدب‌بودن جایگاه بالایی دارد. تمام انسان‌ها مؤدب بودن را دوست دارند و بی‌ادبی را نمی‌پسندند. درمان و به دنبال آن رسیدن به تعادل، رمز پایداری ما در زندگی است و کسی که مصرف‌کننده مواد مخدر بوده اکنون به رهایی رسیده است باید به این پایداری و تعادل رسیده باشد درغیر این صورت در درمان موفق نخواهد بود. درمان اعتیاد فقط مصرف نکردن مواد مخدر و راه‌اندازی سیستم‌ایکس نیست.
طریقه درست زندگی کردن نیز بخشی از درمان و تعادل است. وقتی فردی از مرحله حیوانی وارد مرحله انسانی می‌شود، باید آداب معاشرت و روش‌های آن را به درستی اجرا کند؛ مانند غذا خوردن، چه میزان خوردن و چگونه خوردن؟ کسی که این آداب را به جا بیاورد با‌ادب و کسی که به جا نیاورد بی‌ادب است. راه‌رفتن هم آداب دارد، انسان باید روی حرفی که می‌زند کنترل داشته باشد توی حرف دیگران نپرد، موقع غذا‌خوردن حرف نزند، از آداب صحبت کردن این‌که وقتی آقایان با خانم‌ها صحبت می‌کنند از ضمیر مفرد استفاده نکند و از ضمیر جمع شما استفاده بکند در زمان رانندگی بوق‌زدن زیاد، سرعت رفتن، لایی‌کشیدن، آشغال‌ریختن از پنجره و ... بی‌ادبی محسوب می‌شود.
مراجعه به ادارات نیز اصولی دارد؛ مثل نشستن بر روی صندلی باید با اجازه باشد، احترام گذاشتن به حقوق دیگران، رعایت کردن فاصله، دخالت و تجسس نکردن در کار دیگران و ... هرانسانی یک حریم شخصی دارد، چه مذکر چه مونث، بزرگ و بچه و باید این حریم حفظ شود. وقت‌شناسی از مهم‌ترین و بزرگترین میزان ادب است. به‌طور کلی هیچ انسانی بد نیست و اگر بدی می‌کند به دانایی و آگاهی نرسیده است و همه بدبختی بشر از جهل و نادانی اوست. ما باید با دانش، آگاهی و تجربه ذره‌ذره دانش خودمان را بالا ببریم و  این تفکر را داشته باشیم که اگر انسان‌ها بدی می‌کنند در اثر عدم آگاهی و عدم دانش آن‌ها است، یک مقدار از درد و رنج ما کم می‌شود.

نویسنده: همسفر رویا رهجوی راهنما همسفر مهری (لژیون اول)

رابط خبری: همسفر اعظم رهجوی راهنما همسفر مهری (لژیون اول)
ویرایش و ارسال: همسفر پریسا رهجوی راهنما همسفر مهری (لژیون اول) دبیر دوم سایت
همسفران نمایندگی باباطاهر همدان