تعادل یعنی به پایداری رسیدن

دستور جلسه «آداب معاشرت، ادب و بی ادبی، تعادل و بی‌تعادلی» است. در ابتدا چند تعریف را بررسی کنیم. آداب معاشرت چیست؟ مجموعه رفتارهای درستی است که باید در برخورد با یکدیگر در موقعیت‌های مختلف رعایت کنیم تا احترام، شأن و منزلت ما حفظ شود. به معنای روش‌های نیکو، اخلاق پسندیده و تربیت صحیح است. تعادل از نظر لغوی یعنی اشیاء و وسایلی که از نظر وزن یا نیرو باهم برابر هستند؛ اما وقتی به تعادل بدن می‌رسیم تعریف آن کمی متفاوت می‌شود؛ به توانایی یک فرد در کنترل مرکز ثقل خود نسبت به سطح اتکای موجود برای جلوگیری از سقوط، تعادل گفته می‌شود.

ادب به اخلاق و رفتار پسندیده در هر جامعه  گفته می‌شود که در جوامع مختلف کمی متفاوت است. ادب همچنین به مجموعه دانستنی‌هایی گفته می‌شود که انسان را از خطا و لغزش بازمی‌دارند. ادب جمعی از علومی است که با استفاده از عقل و تفکر انسان را در برخوردها مصون از ناهنجاری‌ها نگاه می‌دارد و موجب عزت او می‌شود. بی‌ادبی به معنای زیرپا گذاشتن قواعد اخلاق و هنجارهای اجتماعی است به نحوی که نیازها و احساسات دیگران را در نظر نگیرد، ناشی از عدم توجه به آن نیازها و احساسات است. بد بودن به معنای صدمه زدن به احساسات کسی است.

اوایل حضورم در کنگره برایم سوال بود که چرا این دستور جلسه با این واژه‌ها در دستور جلسات کنگره قرار داده شده است، به مرور زمان و دریافت آموزش‌های کنگره فهمیدم آداب و معاشرت یک مصرف‌کننده بر اثر استفاده مکرر از مواد مخدر دچار دگرگونی شده است و این مواد بر روی رفتار و آداب و معاشرت با سایر افراد، جامعه و خانواده و ... باعث ایجاد مشکل شده است.

همسفران در کنار مسافران حس‌های منفی زیادی از جمله ناامیدی، نگرانی از آینده، ترس و حقارت را تجربه نموده‌اند؛ لذا روان همسفران از تعادل خارج شده و گاهی به اشکال مختلف از نظر صحبت کردن، برخورد با افراد در جامعه یا خانواده دچار مشکل گردیده است؛ به همین علت است که می‌گویند تخریب همسفرها بیشتر است؛ پس به تعادل رسیدن افراد از نظر رفتاری و برخوردهای اجتماعی بسیار مهم است و این یکی از دلایلی است که ما در مورد این دستور جلسه هر سال صحبت می‌کنیم.

بارها این جمله را از آقای مهندس شنیده‌ام که می‌فرمایند: «درمان فوق ترک و تعادل فوق درمان است». تعادل یعنی به پایداری رسیدن و عدالت هم از همین لغت گرفته شده است. مشکلی که در حال حاضر وجود دارد این است‌ که انسان‌ها ذره‌ذره از تعادل خارج شده‌اند و این فقط مربوط به قشر مصرف‌کننده نیست؛ بلکه مربوط به همه انسان‌ها است، همه قشرها و مقام‌ها از تعادل خارج شده‌اند و موجب رنجش و عذاب اطرافیان خود می‌شوند و چه قدر زیبا است که ما در کنگره آداب معاشرت و مطالب آموزشی و ارتباط برقرار کردن با خانواده و جامعه را آموزش می‌بینیم و یاد می‌گیریم که با آموزش و جهان‌بینی درست دانایی خود را بالا ببریم و اندوخته‌ها را عملی کنیم و با درمان کامل می‌توانیم به تعادل کامل برسیم و یک انسان به تمام معنا شویم، انسان هر چه فهمیده‌تر، عاقل‌تر.

من در کنگره آموختم که هر انسانی یک حریم شخصی دارد؛ چه مذکر، چه مؤنث، چه بچه، چه بزرگترها و باید این حریم حفظ شود. وقت‌شناسی از مهم‌ترین و بزرگ‌ترین میزان ادب است. هر کاری آداب معاشرت خودش را دارد، صحبت کردن، غذا خوردن، ارتباط برقرار نمودن و ... در زمان‌ها و مکان‌های مختلف آداب خودش را دارد. به طور کلی هیچ انسانی بد نیست و اگر بدی می‌کند به دانایی و آگاهی نرسیده‌ است و همه بدبختی‌های بشر از جهل و نادانی او است. ما بایستی با دانش و آگاهی و تجربه، ذره‌ذره دانش‌ خودمان را بالا ببریم و این تفکر را داشته باشیم که اگر انسان‌ها بدی می‌کنند در اثر عدم آگاهی و عدم دانش‌ آن‌ها است و یک مقدار از درد و رنج خودمان کم می‌شود.

نویسنده: راهنما همسفر مونا (لژیون اول)
رابط خبری: همسفر معصومه رهجوی راهنما همسفر مونا (لژیون اول)
ویرایش و ارسال: راهنمای تازه‌واردین همسفر الهام نگهبان سایت
همسفران نمایندگی یوسف تهران