در نگاه اول شاید تصور کنیم که ادب صرفاً یک توصیه اخلاقی ساده است که از کودکی آموختهایم؛ اما در مکتب کنگره ۶۰، مفهوم ادب بسیار عمیقتر و فراتر از تعارفات روزمره است. این دستور جلسه مستقیماً با ریشه اصلی درمان یعنی تعادل گره خورده است. همه ما میدانیم که درمان، فوق ترک است و تعادل، فوق درمان؛ پس انسانی که به دنبال تعادل است، ناگزیر است که آداب معاشرت و ادب را در تمام ابعاد زندگیاش جاری کند.
تعادل به معنای پایداری و قرار گرفتن هر چیزی در جای صحیح خودش است. فردی که به تعادل میرسد درواقع فرمانروای شهر وجودی خویش شده است. بیادبی ریشه در بیتعادلی دارد. کسی که نمیتواند خشم خود را کنترل کند، کسی که به حریم دیگران احترام نمیگذارد و یا آداب سخن گفتن را نمیداند، در حقیقت تعادل بیوشیمیایی و روانشناختی خود را از دست داده است.
در کنگره آموختیم که حتی یک مصرفکننده باادب، بسیار سریعتر و بهتر از یک فرد بیادب به درمان میرسد؛ زیرا ظرف وجودی او پذیرای آموزش است.
من به عنوان یک همسفر سالها در کنار طوفان اعتیاد زندگی کردم و شاید در این مسیر، به دلیل درگیری با گرههای درونی و خشمهای فروخورده، گاهی از تعادل خارج شدم؛ اما امروز میآموزم که آداب معاشرت فقط برای غریبهها نیست. رعایت ادب در مقابل مسافر، احترام به جایگاه راهنما، رعایت نظم و انضباط در جلسات و حتی نحوه پوشش من، همگی نشاندهنده سطح تعادل درونی من است.
آداب معاشرت یعنی من بدانم کجا سخن بگویم، کجا سکوت کنم، چگونه انتقاد کنم و چگونه حرمتها را حفظ نمایم. انسانی که آداب را رعایت نمیکند، درواقع به خودش بیاحترامی کرده و انرژی حیاتی خود را هدر میدهد.
در آموزشهای کنگره، بیادبی همردیف جهالت قرار میگیرد. ریشه بیادبی در منیت، ترس و یا عدم آگاهی است. وقتی من تصور کنم که برتر از دیگران هستم یا وقتی نتوانم نیازهایم را به درستی بیان کنم، به ابزار بیادبی متوسل میشوم. اما با بیداری حسها و دریافت آموزشها، متوجه میشویم که ادب، زیباترین لباسی است که یک انسان میتواند بر تن کند و این ادب است که راه را برای برقراری ارتباط سالم و رسیدن به آرامش باز میکند. آداب معاشرت و ادب، ویترین شخصیت و تعادل یک مسافر و همسفر است.
ما به کنگره نیامدهایم که فقط مواد مصرف نکنیم؛ ما آمدهایم تا رسم زندگی کردن را بیاموزیم. بیاییم با تمرین آداب در کوچکترین جزئیات زندگی، از نحوه سلام کردن تا سپاسگزاری از خدمتگزاران، پایههای تعادل را در خود مستحکم کنیم. بهیاد داشته باشیم که «ادب» پل صراطی است که ما را از تاریکی جهل به روشنایی دانایی و تعادل میرساند.
آداب معاشرت و ادب، ویترین شخصیت و تعادل یک مسافر و همسفر است. ما به کنگره نیامدهایم که فقط مواد مصرف نکنیم؛ ما آمدهایم تا رسم زندگی کردن را بیاموزیم. بیاییم با تمرین آداب در کوچکترین جزئیات زندگی، از نحوه سلام کردن تا سپاسگزاری از خدمتگزاران، پایههای تعادل را در خود مستحکم کنیم.
منابع: سیدی آداب معاشرت، ادب و بیادبی، مطالعه از سایت و برداشت از دستور جلسه
نویسنده: راهنما همسفر زهرا (لژیون نوزدهم)
رابط خبری: همسفر بتول رهجوی راهنما همسفر زهرا (لژیون نوزدهم)
عکاس خبری: همسفر اعظم رهجوی راهنما همسفر نگار (لژیون سوم)
ارسال همسفر شهناز رهجوی راهنما همسفر زهرا (لژیون چهارم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی سهروردی اصفهان
- تعداد بازدید از این مطلب :
171