English Version
This Site Is Available In English

وادی دوم، وادی هویت‌بخشی و امیدبخشی

وادی دوم، وادی هویت‌بخشی و امیدبخشی

به نام خالق زیبای هستی

پس از پشت سر گذاشتن وادی اول و پی بردن به اهمیت تفکر و بنا شدن ساختارها براساس آن، به وادی دوم قدم می‌گذاریم تا بدانیم هیچ مخلوقی جهت بیهودگی پا به حیات نمی‌نهد. به نظر من وادی دوم، وادی هویت‌بخشی است که به انسان کمک می‌نماید هویت بودن خود را دوباره بیابد و درک صحیحی از این موضوع داشته باشد که برای هدف و خواسته‌ای، پا به عرصه هستی نهاده است.

از سوی دیگر این وادی، وادی امیدبخشی نیز می‌باشد، زیرا قدرت مطلق برای هر انسانی متناسب با شرایط رشد و تعالی او، نقشه راهی طراحی کرده است که در این نقشه راه، قطعاً مشکلات و سختی‌هایی وجود خواهد داشت. اگر انسان وادی دوم را باور نداشته باشد، در مواجهه با این مشکلات و سختی‌ها عملکرد خوبی نخواهد داشت و ممکن است دچار یأس و ناامیدی شود، اما اگر وادی دوم را پیوسته مدنظر داشته باشد، با انگیز و امید می‌تواند در مسیری که برای او تعیین شده است، گام بردارد و مشکلات را یکی پس از دیگری پشت سر بگذارد.

آقای مهندس بارها در صحبت‌های خود اشاره فرمودند که انسان بایستی قدر فرصت که در این زندگی زمینی به او داده شده است، بداند و از مقوله آموزش و یادگیری غافل نشود، چرا که آموزش گرفتن و نحوه عملکرد انسان در این دنیا، پیش‌زمینه چگونگی زندگی او در حلقه‌های بعدی حیات خواهد بود. بنابراین شایسته است انسان با باور به این‌که «هیچ کدام از ما به هیچ نیستیم، حتی اگر خود به هیچ فکر کنیم»، فرصت‌های آموزشی که در زندگی برایش پیش می‌آید، مغتنم شمرده و از آن‌ها برای رشد و ارتقاء بخشیدن به کیفیت زندگی خود، بهره جوید.

فلسفه وجودی خلقت و انسان به قدری عظیم و شگفت‌آور است که تصور این‌که هر یک از موجودات خلقت، به‌ویژه انسان بدون هدف و جهت بیهودگی خلق شده باشد، تصوری باطل خواهد بود. انسانی که عنوان «اشرف مخلوقات» به او اطلاق شده است و خداوند بهاء بسیار سنگینی برای آفرینش او پرداخت کرده است، نه تنها  ناامید و مأیوس نشده و به پوچی نخواهد رسید، بلکه با دریافت آموزش‌های لازم  و عملکرد صحیح، به درک و آگاهی بالایی رسیده و قدر بودن و خلقت خود را خواهد دانست.

در پایان شاکر خداوند بزرگ و مهربان هستم که به من فرصت بودن و آموزش گرفتن بخشید. یادم باشد که هرگاه از روی غفلت و ناآگاهی، حتی لحظه‌ای و ذره‌ای به نقطه ناامیدی رسیدم، با خود و در قلبم زمزمه نمایم: «من به هیچ نیستم، حتی اگر خود به هیچ فکر کنم».

نویسنده: مرزبان همسفر نرگس 
رابط خبری لژیون سردار: همسفر زهرا رهجوی راهنما همسفر زهرا (لژیون دوم)
ارسال: راهنمای تازه‌واردین همسفر الهام نگهبان سایت
همسفران نمایندگی یوسف تهران 

ویژه ها

دیدگاه شما





0 دیدگاه

تاکنون نظری برای این مطلب ارسال نشده است .