با استقامت و پشتکار، پای هدفتان بایستید

به مناسبت هفته (دخانیات)، مصاحبه ای مفصل و جذاب داشتیم با؛ (راهنمای محترم، مسافر منصور) که توجه شما عزیزان را به آن جلب میکنم.

1.لطفاً به رسم کنگره خودتان را معرفی کنید
سلام دوستان، من منصور هستم، یک مسافر نیکوتین. بیش از پانزده سال با مصرف انواع و اقسام نیکوتین تخریب داشتم. دوازده ماه به راهنمایی راهنمای محترم، آقای علیرضا رضا زاده سفر کردم؛ به روش دی‌اس‌تی و با داروی نیکوتین خوراکی. میزان مصرف من در شروع سفر، چهل قطعه معادل بیست میلی‌گرم بود و در حال حاضر نزدیک به ده سال است که آزاد و رها هستم.

2. نقطه تفکر درمان سیگار چه زمانی و چگونه در شما شکل گرفت؟
نقطه تفکر درمان سیگار زمانی درون من شکل گرفت که متوجه تخریب‌های مصرف سیگار شدم. یعنی متوجه شدم که سیگار چه آسیب‌هایی به رفتار، کردار، روابط اجتماعی و خانوادگی من زده است؛ مواردی مثل بوی بد و آن چیزهایی که در سی‌دی نیکوتین درباره‌شان صحبت می‌شود. من واقعاً به این نتیجه رسیدم که این تخریب‌ها وجود داشتند، در حالی که قبلاً آن‌ها را نمی‌دیدم. این تفکر در پی صحبت‌های راهنما و بزرگ‌ترها در لژیون ویلیام وایت درون من شکل گرفت.

3. چرا بعد از درمان، تصمیم گرفتید راهنما شوید و در لژیون ویلیام وایت خدمت کنید؟
تصمیم نگرفتم لژیون ویلیام وایت خدمت کنم یا راهنما بشم، من دوست داشتم که راهنما بشم.

4. بزرگ‌ترین تغییری که بعد از درمان سیگار در زندگی‌تان حس کردید چه بود؟
ببینید بزرگترین تغییر بعد از درمان نیکوتین این بود که الان خودم رو دوست دارم.

5. قبل از کنگره روش دیگری برای ترک امتحان کرده بودید؟ چرا بی‌نتیجه بود؟
من قبل از کنگره روش‌های زیادی را امتحان کردم؛ مخصوصاً برای درمان نیکوتین به انجمن‌های زیادی رفتم. در یکی از این انجمن‌ها می‌گفتند چای داغ نخور، غذای چرب نخور، کشک مصرف کن و کارهایی شبیه به این. من واقعاً این توصیه‌ها را انجام می‌دادم، اما هیچ‌کدام نتیجه‌ای نداشت؛ چون نیازهای جسمی و فکری من برطرف نمی‌شد. ولی در کنگره، هم نیاز جسمی و هم نیاز فکری و رفتاری من حل شد. در واقع با شکل‌گیری همان مثلث درمان اعتیاد (جسم، روان و جهان‌بینی)، مسیر درست انتخاب شد.

6. تفاوت اساسی «ترک» بیرون از کنگره و «درمان» در کنگره ۶۰ چیست؟
تفاوت‌ها بسیار زیاد است؛ ولی اگر بخواهم فقط به یکی از آن‌ها اشاره کنم، می‌توانم بگویم که در کنگره الگوهای بسیار زیادی وجود دارند. این الگوها کسانی هستند که دقیقاً از همین مسیرِ کنگره حرکت کرده و به درمان رسیده‌اند. این درمان شامل همان جسم، روان و جهان‌بینی می‌شود که باعث شد سیستم‌های تولیدکننده مواد مخدرِ طبیعی بدن یا سیستم نیکوتین بدنِ آن‌ها دوباره راه‌اندازی شود.

7. چرا گفته می‌شود درمان اعتیاد به مواد، با درمان سیگار کامل می‌شود؟
اینکه می‌گویند درمان اعتیاد به مواد با درمان سیگار کامل می‌شود، اگر بخواهیم مثالی برای آن بزنیم، مانند این است که شما در حال بازسازی یک شهر هستید؛ یعنی همان شهرِ جسم که با آن سر و کار دارید. شما تمام کارهای بازسازی را انجام داده‌اید، اما به جای ورودیِ آب آشامیدنیِ شهر، یک ورودی فاضلاب قرار داده‌اید! در این صورت چه اتفاقی رخ می‌دهد؟ مطمئناً دوباره همان تخریب و شاید حتی تخریب بیشتری ایجاد می‌شود، و قطعاً همین‌طور خواهد بود.

8. سیگار چگونه روی «سیستم ایکس» جسم تأثیر منفی می‌گذارد؟
در ابتدا باید بگوییم که سیگار فراتر از تأثیر منفی، جسم را تخریب می‌کند. حال با ذکر یک مثال می‌توانم این موضوع را بهتر توضیح دهم؛ این مسئله مانند آن است که شما خودرویی داشته باشید که کویل یا دلکوی آن تنظیم نباشد، خراب باشد یا خودتان آن را تنظیم نکرده باشید و تولید برقِ مناسبی انجام ندهد. حالا آمده‌اید به آن فیوز اضافه کرده‌اید و به صورت غیرمستقیم از آن کار می‌کشید، در حالی که خودرو همچنان تنظیم نیست. وقتی خودرو تنظیم نباشد، مطمئناً این عدم تنظیم به پلوس‌ها، جعبه فرمان، موتور و تمام بخش‌های دیگر آسیب می‌رساند.
مصرف سیگار نیز دقیقاً چنین تأثیری روی جسم می‌گذارد؛ جسمی که به اکسیژن نیاز دارد، اما ما به جای اکسیژن، به آن نیکوتین و دود وارد می‌کنیم. مسلماً این کار آسیب‌های جسمی فراوانی دارد و در کنار آن، تأثیر منفی روی تفکر انسان نیز خواهد گذاشت.

9. نقش آموزش‌ها و جهان‌بینی در درمان نیکوتین چقدر حیاتی است؟
نقش آموزش خیلی حیاتی است. وقتی حرف از آموزش و جهان‌بینی می‌شود، منظور همان علمِ صحیحِ انجام کارها و درمان است، چون هدف ما درمان اعتیاد و رسیدن به تعادل است.می‌توان گفت نود و پنج درصدِ مسیر ما آموزش است. ما آموزش می‌بینیم تا یاد بگیریم چطور حرکت کنیم، تجربه کنیم و تفکر کنیم؛ پس مثلث دانایی با آموزش شروع می‌شود. در درمان نیکوتین هم نقش آموزش بسیار پررنگ است؛ اول آموزش می‌بینیم، بعد تجربه می‌کنیم و در آخر تفکر می‌کنیم. وقتی این سه مورد با هم انجام شود، دیدگاه ما نسبت به زندگی و هدفی که داریم تغییر می‌کند و لذتِ واقعیِ درمانِ اعتیاد و سیگار را درک می‌کنیم. در این مرحله است که به جهان‌بینی می‌رسیم. جناب مهندس هم همیشه تأکید دارند که درمان نیکوتین با جهان‌بینیِ درست ممکن است؛ یعنی فرد باید جهان‌بینی‌اش را اصلاح کند تا بتواند به درمانِ واقعی برسد.یک نکته دیگر هم در رابطه با نقش آموزش و جهان‌بینی وجود دارد؛ بعضی از رهجوها فقط آموزش می‌بینند و هیچ تجربه‌ای ندارند. به همین دلیل، اکنون جلوی این کار گرفته شده است؛ یعنی آن‌ها نمی‌توانند با وجود مصرف نیکوتین، بیشتر از یک هفته در لژیون ویلیام وایت حضور داشته باشند. این یعنی شخص آموزش را دریافت کرده ولی آن را تجربه نمی‌کند و از تجربه کردن ترس دارد. در واقع، سه ضلع مثلث آموزش، تجربه و تفکر باید با هم یکی باشند تا بتوان به مؤثر بودن آن موضوع رسید.

10. چرا درمان سیگار هم نیاز به حضور منظم در لژیون و کارگاه دارد؟
در تحقیقات کنگره ۶۰ و بخش انضباطی، مشخص شده که ۹۵ درصد افرادی که بازگشت به مواد مخدر دارند، درمان نیکوتین یا همان سیگار را انجام نداده‌اند. همان‌طور که از اسمش پیداست، این بخش مربوط به «نظم و انضباط» است؛ کسانی که در درمان نیکوتین نظم ندارند، دچار بی‌نظمی می‌شوند. در واقع، چیزی که باعث می‌شود ما در درمان اعتیاد به نقطه درمان برسیم، همین نظم در حضورِ به موقع در لژیون ویلیام وایت است.

11. بزرگ‌ترین ترس مسافران قبل از شروع درمان سیگار چیست و چطور حل می‌شود؟
ترس، یا بازدارنده است یا نگهدارنده. باید بررسی کنیم که ریشه ترس ما چیست. همان‌طور که در کشتی، اگر حریف را دست‌کم بگیریم یا بیش از حد بزرگ کنیم شکست می‌خوریم، در درمان هم همین‌طور است.اگر هدف داشته باشیم و برای آن تلاش کنیم، ترس تبدیل به ترسِ نگهدارنده می‌شود که به مسیر درمان کمک می‌کند. اما اگر قبل از ورود به لژیون ویلیام وایت بترسیم، این ترس بازدارنده است و مانع درمان می‌شود. طبق آموزش‌های کنگره، وقتی ترس سراغمان می‌آید باید به دلِ ترس برویم، چون ترس باعث می‌شود تفکر انسان از کار بیفتد.

12. نیروهای بازدارنده در طول سفر نیکوتین معمولاً به چه شکلی سراغ مسافر می‌آیند؟
بزرگ‌ترین ترس یک مسافر، همان ترس بازدارنده است. این ترس می‌تواند دلایل مختلفی داشته باشد؛ مثلاً فرد به شناخت کافی نرسیده و تخریب‌های نیکوتین را ندیده است، یا فکر می‌کند توانایی انجام این کار را ندارد، یا تصور می‌کند زمانش گذشته است و یا اصلاً اهمیتی برای این موضوع قائل نیست. تمام این موارد باعث می‌شود یک ترسِ بازدارنده نسبت به شروعِ درمان در فرد ایجاد شود.

13. آیا همسفران هم می‌توانند در درمان سیگار مسافرشان نقشی داشته باشند؟
نقش همسفران در درمان به این صورت است که بالاترین مسئولیتِ درمان بر عهده خودِ مسافر است و هیچ شخص دیگری نمی‌تواند جای او را بگیرد. با این حال، همسفر می‌تواند نقش بسیار مؤثری داشته باشد. بر اساس تجربه شخصی، حضورِ همسفر و اشتیاقی که از سوی او برای درمانم می‌دیدم، بسیار کمک‌کننده بود. همسفرم در روزهایی که لژیون ویلیام وایت داشتم، از صبح شرایط خانه را برایم آماده می‌کرد و با ایجاد محیطی آرام، به من کمک می‌کرد تا دغدغه‌ای نداشته باشم و بتوانم با تمرکزِ بیشتری برای درمان نیکوتین حرکت کنم. فراهم کردنِ این بستر در خانه، برای من نقش کلیدی داشت. با این وجود، این شرایط توجیه‌کننده نیست که اگر مسافری همسفر یا چنین فضایی در کنارش نداشت، نسبت به درمانش بی‌تفاوت باشد یا حرکت نکند. یکی دیگر از نقش‌های مهم همسفران، حضورِ خودشان در کنگره است؛ چرا که آموزش‌های کنگره باعث می‌شود نگاهشان تغییر کند و بهتر بتوانند در مسیرِ درمان، همراه و حامی مسافر باشند.

14.یک توصیه کلیدی برای کسانی که تازه پله اول سفر نیکوتین هستند، چیست؟
توصیه من به مسافران سفر اولی این است: به تصمیمی که گرفته‌اید، با هر دلیلی که بوده، ارزش قائل شوید و به خودتان احترام بگذارید. با استقامت و پشتکار پای هدفتان بایستید تا هیچ‌گاه بدهکار خودتان نباشید. اگر هم ناآگاهانه خطایی از شما سر زد، توصیه می‌کنم در اولین فرصت آن را با راهنمای خود در میان بگذارید. در مسیر درمان استمرار داشته باشید و حضورتان در جلسات، مداوم و به‌موقع باشد. از شما هم سپاسگزارم بابت این مصاحبه.

طراح سوالات،مصاحبه،تنظیم و ارسال خبر: مسافر کرامت (مسئول سایت)

مرزبان خبری: مسافر مصطفی