سیگار؛ پرده‌ای بر حواس انسان

دوازدهمین جلسه از دوره شصتم سری کارگاه‌های آموزشی خصوصی کنگره ۶۰، نمایندگی پروین اعتصامی اراک، با استادی مسافر مهدی، نگهبانی مسافر محمدباقر و دبیری مسافر یوسف، با دستور جلسه «دخانیات (سیگار، قلیان، ناس، پیپ و ویپ)» روز سه‌شنبه ۱۲ خرداد ۱۴۰۵ رأس ساعت ۱۷ برگزار گردید.

خلاصه سخنان استاد؛

سلام دوستان، مهدی هستم، یک مسافر.

خداوند را شاکرم که بار دیگر فرصت تجربه این جایگاه را به من عطا کرد. بسیار خوشحالم که در جمعی سرشار از عشق، صفا و همدلی حضور دارم و می‌توانم در کنار شما عزیزان آموزش ببینم و از این فضا بهره‌مند شوم.

در ابتدا، رهایی علی عزیز را به ایشان و همچنین به راهنمای محترمشان، علی‌آقا، تبریک عرض می‌کنم. امیدوارم در مسیر کنگره ۶۰ همواره پایدار، استوار و موفق باشند.

همچنین از جناب آقای مهندس دژاکام صمیمانه تشکر می‌کنم که چنین بستری را فراهم کرده‌اند تا افرادی مانند من بتوانند در این مکان درمان شوند، به حال خوش دست یابند و بخشی از این حال خوب را با همدردان و هم‌حس‌های خود به اشتراک بگذارند.

از آقای حبیب، آقای صابر و آقای محمد طوفان نیز قدردانی می‌کنم. این سه بزرگوار نقش بسیار مهم و تأثیرگذاری در زندگی من داشته‌اند و کمتر روزی است که راهنمایی‌ها و آموزش‌های ارزشمند آنان در ذهنم مرور نشود.

در ارتباط با دستور جلسه که درباره سیگار است، مطالبی را بر اساس تجربیات شخصی خود بیان می‌کنم و امیدوارم مورد استفاده دوستان قرار گیرد.

من پیش از ورود به کنگره، مصرف‌کننده سیگار بودم. زمانی که برای خدمت سربازی اعزام شدم، برای نخستین بار با پیشنهاد یکی از هم‌خدمتی‌هایم مواجه شدم. او از من پرسید آیا سیگار مصرف می‌کنم یا خیر. پاسخ من منفی بود؛ اما او اصرار داشت که یک نخ سیگار امتحان کنم و می‌گفت اتفاق خاصی نمی‌افتد.

شب اول مقاومت کردم، اما شب دوم با این تصور که دو سال خدمت چگونه خواهد گذشت، پیشنهاد او را پذیرفتم.

پس از مصرف اولین سیگار، به دلیل ورود نیکوتین به بدن، احساس سرخوشی و سرگیجه‌ای را تجربه کردم و این حس در ذهنم ثبت شد. در آن زمان تصور می‌کردم فردی که پاکت سیگار در جیب دارد، سیگاری محسوب می‌شود؛ اما من که فقط گاهی یک نخ سیگار مصرف می‌کنم، سیگاری نیستم. این دقیقاً همان فریب و بازی نفس بود.

مصرف گاه‌به‌گاه، به‌تدریج تبدیل به مصرف مداوم شد و سرانجام به جایی رسید که سیگار به بخشی از زندگی من تبدیل گردید. این‌گونه بود که به مصرف‌کننده سیگار تبدیل شدم.

ضد ارزش‌ها نیز دقیقاً به همین شکل وارد زندگی انسان می‌شوند؛ بدون زحمت و به‌آرامی. تخریب کردن بسیار آسان است، اما ساختن و بازسازی کردن دشوار و زمان‌بر است.

پس از ورود به کنگره و گذشت سه ماه از سفر اول، وارد لژیون سیگار شدم. امروز که در سفر دوم هستم، بهتر از گذشته درک می‌کنم که چرا آقای مهندس بر درمان هم‌زمان مواد مخدر و سیگار تأکید دارند؛ زیرا برای من، سیگار دروازه ورود به اعتیاد بود.

یکی از مهم‌ترین تخریب‌های سیگار، از بین بردن قدرت حس کردن است. به یاد دارم زمانی که کودک بودم، بوی طبیعت، درختان، خاک و حتی بوی آب و جوی‌ها را به‌خوبی احساس می‌کردم؛ اما در دوران مصرف سیگار، بسیاری از این حس‌ها از بین رفته بود.

حتی بوی غذا را نیز به‌سختی متوجه می‌شدم. سیگار مانند پرده‌ای روی حواس انسان کشیده می‌شود و به‌تدریج چهره، سلامت و کیفیت زندگی فرد را تحت تأثیر قرار می‌دهد.

در طول سفر سیگار نیز با چالش‌ها و وسوسه‌های فراوانی مواجه شدم. هنوز دو هفته از سفرم نگذشته بود که در یکی از چهارراه‌ها چنان وسوسه خرید سیگار به سراغم آمد که چندین دقیقه درگیر آن بودم.

خوشبختانه با راهنمایی آقای جواد آدینه توانستم از آن شرایط عبور کنم. ایشان به من گفتند که این وسوسه موقتی است و اگر به آن زمان بدهم، از بین خواهد رفت. همین اتفاق نیز افتاد.

درمان سیگار آسان نیست و نیازمند تلاش، صبر و استقامت فراوان است. بارها پیش آمد که نیمه‌شب برای تهیه سیگار از خانه خارج شوم؛ اما در نهایت به این نتیجه رسیدم که اگر همچنان فرمان‌بردار خواسته‌های نفس باشم، تفاوتی میان مصرف سیگار و سایر مواد وجود ندارد.

پس از درمان سیگار، تغییرات قابل‌توجهی را در زندگی خود تجربه کردم. قدرت بویایی و ادراک من بازگشت، حس و حال بهتری پیدا کردم، ارتباطات عاطفی‌ام عمیق‌تر شد و کیفیت زندگی‌ام به شکل محسوسی افزایش یافت.

اکنون می‌توانم عطر طبیعت، بوی درختان و زیبایی‌های اطرافم را بهتر درک کنم و از آن‌ها لذت ببرم.

یکی دیگر از نکات مهم، رعایت نظم است. چه در درمان مواد و چه در درمان سیگار، نظم نقش اساسی دارد. در کنگره آموختم که برای رسیدن به درمان باید در ظاهر و باطن منظم باشم.

رعایت قوانین، پوشش مناسب، حضور منظم و احترام به اصول آموزشی، همگی بخشی از فرآیند درمان هستند. زیبایی ظاهر می‌تواند مقدمه‌ای برای نظم و زیبایی درون باشد.

در پایان، از تمامی دوستانی که به سخنان من توجه کردند، صمیمانه سپاسگزارم.

ضبط و عکس: مسافر مجتبی(لژیون پنجم)
تایپ: مسافر فریدون(لژیون دوم)
تنظیم و ارسال: مسافر معین(لژیون یازدهم)

«مسافران نمایندگی پروین اعتصامی، اراک»