در سیدی ابراهیم گفته شده است که خاصیت نفس داشتن خواسته است، بعضیها میتوانند تشخیص دهند که این خواستهها معقول هستند یا نامعقول، با تشخیص خواسته دو راه در پیش داریم؛ یکی اینکه از مسیر معقول به خواسته برسیم یا نامعقول، تفاوت انسانها در اینجا مشخص میشود.
گاهی برای رسیدن به خواسته به هر راهی میرود، گاهی هم از خواستهاش به خاطر دیگران میگذرد.
حضرت ابراهیم با نابود کردن بتها، دیگران را متوجه قدرت مطلق کردند، خداوندی که آسمانها، زمین و هر آنچه در میان آنهاست را آفریده است.
منظور حضرت از شکستن بتها این بود که؛ چرا به جای خداوند چیزهایی را میپرستید که نمیتوانند از خود مراقبت کنند.
نقطه مقابل شخصیت ایشان فردی بود، که او را بزرگ کرده بود و تلاش میکرد تا حضرت ابراهیم را به دردسر بیندازد؛ این افراد کسانی هستند که هرکس در مقابلشان قرار بگیرد را از بین میبرند تا به خواسته خودشان برسند، اما حضرت مدام او را نصیحت میکرد و دعا میکردند که ایمان بیاورد.
اگر انسان از خداوند فرمانبرداری کند شهر وجودیاش پاک میگردد، زمانی که از ربالعالمین فرمان بگیرد، روح بیدار میشود و آموزشهای صحیح میدهد، آنقدر القای مثبت دریافت میکند تا شهر وجودی پاک شود و به صراط مستقیم هدایت شود؛ در صورتی که انسان غیر از خداوند دیگری را پرستش کند جن او بیدار میشود و مسیر دیگری برایش رقم میخورد.
خداوند در کلامالله حضرت ابراهیم را با سه صفت معرفی میکند:
حلیم و صبور؛ کسی که در مقابل خواستههای بد میایستد و در مقابل خواستههای خوبی که هنوز برآورده نشده است صبر میکند تا زمان آن فرا برسد.
دردمند و بردبار؛ کسی که در تزکیه و پالایش خود میکوشد تا قسمتهای زنگزده روحش از او جدا شود و جلا پیدا کند.
پیامبران به این دلیل تأثیرگزار هستند که؛ در ابتدا خود، سختی میکشند تا وجود زنگزده خود را ترمیم کنند، سپس تعالیم الهی به آنها داده میشود تا به انسانهای دیگر انتقال دهند.
گاهی انسان از ظلمهایی که میبیند شکایت میکند و میگوید؛ مگر خداوند این ظلمها را نمیبیند؟ پس چرا آنها را عذاب نمیدهد، اما خداوند عقوبت ظالمان را به تاخیر میاندازد تا افراد معنی ظلم را بفهمند و راه درست را از غلط پیدا کنند، وقتی بیشتر افراد متوجه شدند آن وقت فرمان نازل میشود و بساط ستمگران برچیده میشود، زیرا خداوند خواهان بیداری انسانها است.
زمانی که در جامعهای ظلم ارزش محسوب میشود، مدام ظالم به جای ظالم قبلی مینشیند.
حضرت ابراهیم پایهگذار توحید بودهاند؛ یعنی فرماندهان جانبی کنار بروند و خداوند در راس باشد.
اگر افراد برای رسیدن به خواستهها به دنبال راه میانبر باشند تاریکی بر آنها مسلط میشود و اگر انسان بخواهد به روشنی برسد باید سه صفت را که به حضرت ابراهیم داده شده است را در خودش تقویت کند.
ایشان به عنوان یک الگو این صفات را در خود پرورش دادند و شهر وجودیشان را از نیروهای تاریکی پاک کردند به همین دلیل به پیامبری رسیدند.
منبع: سیدی (ابراهیم)
نویسنده: همسفر حدیث رهجوی راهنما همسفر الهام (لژیون دهم)
ویرایش و ارسال: همسفر مرضیه رهجوی راهنما همسفر الهام (لژیون دهم) دبیر اول سایت
همسفران نمایندگی اروند آبادان
- تعداد بازدید از این مطلب :
19