سیگار و خطر پنهان

اعتیاد یکی از معضلاتی است که متأسفانه روزبه‌روز در حال افزایش است و دیگر فقط محدود به بزرگسالان نیست؛ بلکه در میان نوجوانان و حتی کودکان نیز دیده می‌شود. در میان انواع دخانیات، سیگار رایج‌ترین آن‌هاست؛ اما تنها به سیگار محدود نمی‌شود و موادی؛ مانند پیپ، ناس، ویپ و قلیان نیز از جمله مواردی هستند که هرکدام به شکلی مختلف مورد استفاده قرار می‌گیرند. هرچند شکل ظاهری این مواد با یکدیگر متفاوت است؛ اما همگی در نهایت یک هدف را دنبال می‌کنند و آن، آسیب رساندن به جسم و روح انسان است. مصرف دخانیات می‌تواند زمینه‌ساز بیماری‌های خطرناکی؛ مانند سرطان، مشکلات گوارشی، بیماری‌های قلبی، آسیب‌های پوستی و مویی و حتی نازایی شود. بسیاری از افراد تصور می‌کنند برخی از این موارد؛ مانند قلیان یا ویپ، خطر چندانی ندارند؛ در حالی‌که این باور کاملاً اشتباه است و می‌تواند آینده‌ نوجوانان و جوانان را به خطر بیندازد.

خداوند را شاکرم که خودم و مسافرم در کنگره۶۰ حضور پیدا کردیم و در کنار عزیزانی قرار گرفتیم که بهترین راه و مسیر زندگی را به ما آموزش دادند. مسافر من روزی درگیر اعتیاد بود و به رهایی رسید. اعتیاد او از نظر روحی آسیب‌های زیادی به من وارد کرده بود. امروز با دیدن رهایی افراد، مخصوصاً در زمینه‌ نیکوتین، خوشحال می‌شوم و این موضوع برایم بسیار ارزشمند است. در بسیاری از مهمانی‌ها شاهد هستیم که قلیان در جمع خانواده‌ها و حتی در کنار نوجوانان حضور دارد و گاهی این مسئله آن‌قدر عادی جلوه داده می‌شود که برخی می‌گویند: «اشکالی ندارد، فقط تفریحی است.»؛ اما آنچه مهم است عواقب بلندمدتی است که بعدها گریبان‌گیر فرد می‌شود. بسیاری از جوانان و نوجوانان هنوز نمی‌دانند که مصرف تفننی امروز، ممکن است به وابستگی و آسیب‌های جدی فردا تبدیل شود. من بسیاری از این مواد را پیش‌تر نمی‌شناختم و تنها نام آن‌ها را در کنگره شنیده بودم؛ اما اکنون با آگاهی بیش‌تر، بهتر می‌دانم که هر یک از این‌ها می‌توانند به نوعی وابستگی و آسیب ایجاد کنند. به همین دلیل به عنوان یک مادر، به فرزندان خود و همه‌ نوجوانان و جوانان توصیه می‌کنم که هیچ‌گاه از کسی سیگار، مواد خوراکی ناشناس یا هر چیز دیگری که ماهیت آن مشخص نیست را نپذیرند.

همچنین لازم می‌دانم از آقای مهندس صمیمانه تشکر کنم؛ زیرا اگر ایشان خود تجربه‌ مصرف نداشتند؛ شاید امروز راه درمان اعتیاد به این روش علمی و اصولی در اختیار ما قرار نمی‌گرفت. ایشان با تلاش، تجربه و تفکر مسیری را فراهم کردند که درمان اعتیاد نه به‌صورت مقطعی؛ بلکه به شکلی صحیح و تدریجی انجام شود. این روش که حدود ۱۰ تا ۱۲ ماه زمان می‌برد، به فرد کمک می‌کند تا به تعادل برسد و درمانی واقعی را تجربه کند. در پایان امیدوارم همه‌ جوانان و نوجوانان، راه درست را انتخاب کنند و به سمت اعتیاد کشیده نشوند. ما به دنیا آمده‌ایم تا روش حل مشکلات را بیاموزیم؛ بنابراین برای رسیدن به هر هدفی، تلاش، تفکر و صبر لازم است.

نویسنده: همسفر زهره رهجوی راهنما همسفر زهره (لژیون اول)
رابط خبری: همسفر فاطمه رهجوی راهنما همسفر معصومه (لژیون دوم)
ارسال: همسفر آرزو رهجوی راهنما همسفر عاطفه (لژیون سوم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی بیرجند