English Version
This Site Is Available In English

از تخریب تا تعادل با درک وادی سوم

از تخریب تا تعادل با درک وادی سوم

همسفر فاطمه و مسافرشان با بیش از دو سال تخریب با آنتی ایکس مصرفی تریاک کشیدنی وارد کنگره شدند. مدت یازده ماه با متدDST و داروی OT به راهنمایی مسافر سعید و همسفر زهره سفر کردند. در حال حاضر مدت یک سال و هشت ماه است که با دستان پر مهر آقای مهندس آزاد و رها هستند. رشته ورزشی مسافر فوتسال و رشته ورزشی همسفر در کنگره بسکتبال است.


 عنوان وادی سوم، بیانگر چه چیزی است؟

وادی سوم می‌گوید: «باید دانست هیچ موجودی به میزان خود انسان به خویشتن خویش فکر نمی‌کند.» این وادی به ما یادآوری می‌کند که مسئولیت اصلی زندگی رشد، آرامش و حل مشکلات هر انسان بر عهده خودش است. انسان؛ باید بپذیرد که تغییر واقعی از درون خودش آغاز می‌شود و هیچ‌کس نمی‌تواند به اندازه خود او برای نجات و خوشبختی‌اش قدم بردارد. همچنین این وادی به ما می‌آموزد که نباید همیشه منتظر کمک دیگران باشیم یا مشکلاتمان را به گردن شرایط و اطرافیان بیندازیم. وقتی انسان به توانایی‌های درونی خود ایمان داشته باشد، می‌تواند با امید و تلاش مسیر زندگی خود را تغییر دهد و به تعادل برسد.

چه برداشتی از این‌که هیچ موجودی به میزان خود انسان، به خویشتن خویش فکر نمی‌کند، دارید؟

برداشت من به‌عنوان یک همسفر این است که انسان بیش‌تر از هر کسی دردها، نیازها، ترس‌ها و خواسته‌های خودش را حس می‌کند؛ بنابراین اگر خودش برای حال خوب و رشدش اقدام نکند، دیگران هم نمی‌توانند معجزه‌ای برای او انجام دهند. در سفر کنگره یاد گرفتم که دلسوزی دیگران ارزشمند است؛ اما حرکت و تصمیم نهایی باید از خود فرد باشد. انسان زمانی به آرامش واقعی می‌رسد که مسئولیت زندگی خود را بپذیرد و برای بهتر شدن حالش قدم بردارد؛ اگر فردی فقط منتظر کمک دیگران بماند، ممکن است سال‌ها درجا بزند؛ اما وقتی خودش حرکت کند، نیروهای مثبت و حمایت‌های الهی نیز به کمک او می‌آیند.



 نیروهای تخریبی و بازدارنده چه نقشی در زندگی ما می‌توانند داشته باشند؟

نیروهای تخریبی می‌توانند انسان را از مسیر رشد، آرامش و تعادل دور کنند و باعث ناامیدی، ترس، خشم یا توقف در حرکت شوند؛ اما اگر آگاه باشیم، همین موانع می‌توانند باعث قوی‌تر شدن ما شوند؛ چون انسان در مقابله با سختی‌ها یاد می‌گیرد مسئولیت‌پذیر باشد، صبر کند و راه درست را انتخاب کند. گاهی نیروهای بازدارنده باعث می‌شوند ما ارزش نور و آرامش را بهتر درک کنیم. این نیروها اگر کنترل نشوند، می‌توانند انسان را به سمت شکست و تاریکی بکشانند؛ ولی با آموزش، تفکر سالم و کمک گرفتن از تجربه افراد آگاه، می‌توان از آن‌ها عبور کرد. در حقیقت بسیاری از رشدهای انسان در دل سختی‌ها و مبارزه با همین نیروهای منفی شکل می‌گیرد.

چرا در زندگی وظیفه حل مشکلات و گرفتاری‌ها باید بر عهده خودمان باشد؟

چون هر انسانی سازنده زندگی خویش است و تا زمانی که خودش نخواهد، تغییری اتفاق نمی‌افتد. دیگران ممکن است راهنما، حامی یا مشوق باشند؛ اما عمل کردن و تغییر دادن شرایط فقط از عهده خود فرد برمی‌آید. در کنگره۶۰ نیز می‌آموزیم که با آموزش، تفکر و مسئولیت‌پذیری، باید خودمان برای حل مشکلات قدم برداریم و منتظر نجات از سوی دیگران نباشیم. وقتی انسان مسئولیت مشکلاتش را می‌پذیرد، احساس قدرت و امید بیش‌تری پیدا می‌کند و به‌جای سرزنش دیگران، به دنبال راه‌حل می‌رود. این نگرش باعث رشد شخصیت، افزایش اعتمادبه‌نفس و رسیدن به آرامش درونی می‌شود.

مصاحبه‌کننده: همسفر فاطمه رهجوی راهنما همسفر معصومه (لژیون دوم)
طراح سؤالات: همسفر زهره رهجوی راهنما همسفر زهره (لژیون اول) و همسفر ریحانه رهجوی راهنما همسفر عاطفه (لژیون سوم)
عکاس: همسفر صغری رهجوی راهنما همسفر زهره (لژیون اول)
ارسال: همسفر آرزو رهجوی راهنما همسفر عاطفه (لژیون سوم)
همسفران نمایندگی بیرجند

ویژه ها

دیدگاه شما





0 دیدگاه

تاکنون نظری برای این مطلب ارسال نشده است .