وادی سوم یکی از بنیادی‌ترین وادی‌ها در مسیر حرکت از جهل به دانایی است

جلسه اول از دوره سیزدهم کارگاه‌های آموزشی عمومی ویژه مسافران و همسفران کنگره 60 نمایندگی قوچان با نگهبانی موقت مسافر علی رضا  و دبیری موقت مسافر علی و با استادی مسافر رحمان با دستور جلسه « وادی سوم » پنج شنبه 7 خرداد 1405 ساعت 17شروع به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

سلام دوستان رحمان هستم یک مسافر

در ابتدا خداوند را شاکرم که این فرصت را در اختیار من قرار داد تا در آخرین روز این هفته و در دستور جلسه وادی سوم، در خدمت شما عزیزان باشم. از نگهبان محترم و سایر خدمتگزاران صمیمانه سپاسگزارم که اجازه دادند در این جایگاه خدمت کنم. وادی سوم با این پیام مهم آغاز می‌شود که «باید دانست هیچ موجودی به میزان خود انسان به خویشتن فکر نمی‌کند» و اگر به عمق این جمله توجه کنیم، متوجه می‌شویم که این وادی یکی از بنیادی‌ترین وادی‌ها در مسیر حرکت از جهل به دانایی است. جناب مهندس دژاکام همواره می‌فرمایند وادی‌ها مانند پله‌های نردبانی هستند که انسان را از تاریکی به روشنایی، از حقارت به سرافرازی و از ناآگاهی به دانایی رهنمون می‌کنند. اگر قرار است این حرکت در وجود ما شکل بگیرد، باید ابتدا به این دانایی برسیم که هیچ‌کس به اندازه خود ما نمی‌تواند نگران حال ما باشد، برای ما تصمیم بگیرد یا ما را نجات دهد. در متون کنگره نیز آمده است که انسان دو معلم دارد؛ یکی آموزگار عشق و محبت که با نرمی و آموزش انسان را هدایت می‌کند و دیگری روزگار که با سختی و رنج، بهای آموزش را از انسان دریافت می‌کند. اگر ما از آموزش‌های کنگره به‌درستی استفاده کنیم، به این نقطه می‌رسیم که باید مسئولیت زندگی، درمان، حال خوش و آینده خود را شخصاً بپذیریم. سال‌ها ممکن است انسان منتظر بماند تا خانواده، جامعه، مسئولان، اطرافیان یا شرایط بیرونی برای او بستری فراهم کنند تا بتواند حرکت کند، درمان شود یا تغییر نماید، اما حقیقت این است که تا زمانی که خود فرد نخواهد و برای خودش قدم برندارد، اتفاق مهمی رخ نخواهد داد. به نظر من، فهمیدن همین موضوع، نقطه آغاز یک حرکت واقعی است؛ حرکتی که از درون انسان آغاز می‌شود و بر مبنای تفکر و پذیرش شکل می‌گیرد، امروز وقتی به این مکان و حضور شما عزیزان نگاه می‌کنم، به نظرم اینجا جلوه‌ای روشن از همین درک و فهم است. مدت‌ها بود که همه ما می‌دانستیم نمایندگی قوچان نیاز به جابه‌جایی دارد و باید در مکان جدیدی مستقر شود. در این مدت، عزیزان زیادی زحمت کشیدند؛ از ایجنت محترم و اعضای مرزبانی گرفته تا راهنماها، سفر دومی‌ها و سایر خدمتگزاران که هر کدام به سهم خود تلاش کردند تا مکانی مناسب برای ادامه مسیر فراهم شود. در هفته‌های اخیر و پس از قطعی شدن این مکان، باز هم شاهد بودیم که بسیاری از اعضا با عشق و مسئولیت‌پذیری وارد میدان شدند و هر آنچه برای آماده‌سازی این فضا لازم بود، با همکاری و همدلی انجام شد. تابلوها، وسایل، امکانات و سایر ملزوماتی که امروز در این مکان شاهد آن هستیم، همه نشان‌دهنده این است که اعضا به این درک رسیده‌اند که نباید منتظر بمانند تا دیگران برایشان کاری انجام دهند، بلکه باید خودشان قدم بردارند و در صحنه حضور داشته باشند. جا دارد از همه عزیزانی که در این مسیر زحمت کشیدند، به‌ویژه خدمتگزاران دوره گذشته، آقای حسین عزیز، اعضای محترم مرزبانی، سفر دومی‌ها و تمام کسانی که در آماده‌سازی این مکان نقش داشتند، صمیمانه تشکر کنم، البته طبیعی است که هر جابه‌جایی و هر شروع تازه‌ای، تفاوت‌ها و شرایط خاص خود را داشته باشد، این مکان جدید ویژگی‌هایی دارد که لازم است هرچه زودتر نسبت به آن‌ها آگاهی پیدا کنیم تا بتوانیم بهتر و راحت‌تر از آن محافظت نماییم. مکان قبلی ما در فضایی قرار داشت که رفت‌وآمد و تردد اطراف آن محدود بود و کسی مزاحمتی برای دیگری ایجاد نمی‌کرد، اما اینجا در مسیری واقع شده که محل عبور و مرور افراد زیادی است و از چند روستا نیز تردد در این مسیر انجام می‌شود. بنابراین لازم است همه ما، چه در رفت‌وآمد، چه در عبور از خیابان، چه در پارک وسایل نقلیه و چه در رفتار با اهالی محل، نهایت دقت، احترام و هوشیاری را داشته باشیم تا خدای ناکرده مشکلی برای اعضا، همسایگان یا کسبه این منطقه ایجاد نشود. همچنین در مقابل این شعبه، ظاهراً گروه‌های دیگری نیز جلسات خود را برگزار می‌کنند که این موضوع به خودی خود هیچ اشکالی ندارد و بسیار هم خوب است که مجموعه‌های مختلف در مسیر خدمت فعالیت می‌کنند، اما ما باید نسبت به شرایط پیرامون خود آگاه باشیم و با چشمانی باز و رفتاری سنجیده عمل کنیم تا بتوانیم محیطی آرام، امن و مناسب برای برگزاری کارگاه‌های آموزشی و درمان مصرف‌کنندگان فراهم سازیم. اگر این آگاهی و مراقبت وجود داشته باشد، این مکان نیز می‌تواند به محلی مقدس برای درمان و رهایی بسیاری از انسان‌ها تبدیل شود.در پایان، لازم می‌دانم به موضوع مهم انتخابات مرزبانی بخش مسافران که قرار است روز یکشنبه برگزار شود نیز اشاره‌ای داشته باشم. من با وجود اینکه ممکن است از نظر حضور فیزیکی مدتی از شعبه فاصله داشته باشم، اما همچنان خودم را متعلق به نمایندگی قوچان می‌دانم و اتفاقات این شعبه برایم اهمیت ویژه‌ای دارد. وقتی دیدم تعداد کاندیداهای تأییدشده برای انتخابات به این اندازه است، بسیار خوشحال شدم؛ چرا که این موضوع به‌خوبی نشان می‌دهد اعضای شعبه به بلوغ، مسئولیت‌پذیری و آمادگی لازم برای حضور در عرصه خدمت رسیده‌اند و راهنماهای عزیز نیز در تربیت رهجوهای مسئول و خدمتگزار موفق عمل کرده‌اند. اما نکته‌ای که در انتخابات بسیار مهم است، نوع نگاه ما در رأی دادن است. گاهی ممکن است رأی‌ها بر اساس روابط گذشته، دوستی‌ها، رفاقت‌ها، تعلقات لژیونی یا حتی دلسوزی‌های احساسی داده شود، در حالی که به نظر من کنگره ۶۰ یک نمای کوچک اما بسیار واقعی از متن زندگی است و همان‌طور که در جامعه، انتخابات سرنوشت‌ساز است، در کنگره نیز رأی ما مستقیماً بر کیفیت شعبه اثر می‌گذارد. تفاوت مهم اینجاست که در کنگره، ما هم تأثیر رأی خود را می‌بینیم و هم نتیجه انتخاب‌ها را در طول دوره خدمت به‌وضوح احساس می‌کنیم. مرزبانان تأثیر مستقیمی بر حس و حال شعبه دارند؛ اگر لژیون مرزبانی هماهنگ، دلسوز، آگاه و منظم باشد، حال شعبه خوب می‌شود و این حال خوب به همه ارکان نمایندگی منتقل می‌گردد، و اگر خدای ناکرده ضعف یا ناهماهنگی وجود داشته باشد، اثر آن نیز در فضای شعبه مشهود خواهد بود. بنابراین بسیار مهم است که در انتخاب خود، شایسته‌سالاری را ملاک قرار دهیم و از روی احساسات یا ملاحظات شخصی تصمیم نگیریم از توجه و محبت همه شما عزیزان سپاسگزارم

تایپ و ویرایش : مسافر سجاد لژیون چهارم

عکاس : مسافر محمد لژیون هفت

ارسال خبر : سایت نمایندگی قوچان