چه کسی باید به فرمان برسد؛ آدمی یا الهی

همسفر هانیه✍️ 

         بسم الله الرحمن الرحیم 

سلام علیکم فرزندانم ما خوب هستیم، ان شاالله شما هم خوب باشید می‌دانم که شما در حال و شرایط چندان مساعدی نیستید، زمان در حال عبور است و برای مسائلی که پیش می‌آید ما بر این حالت‌ها، کاملا واقف هستیم. در بعد حیات ماده چنین است که می‌بینید. انسان گاهی مانند پرنده‌ای است که بر یک کشتی سوار است دنیا را از همین روزنه می‌بیند و گاهی با یک بلم کوچک تا بیکران می‌رود و می‌اندیشد که حتی بلم را به پرواز در بیاورد. زمانی در جایی می‌ماند و به علت‌ها و معلول‌های آن فکر نمی‌‌کند. نیک می‌داند که باید مکان را تغییر بدهد؛ اما در میان آب‌های پر تلاطم اسیر می‌شود تا به خشکی برسد. 

در این معقول باید به نیرو‌های درون خود فکر کند و از قدرت آن‌ها قوت بگیرد. بایستی خوب جوانب امر را در نظر بگیرید که چگونه از نیرو‌های الهی خفته درون برای آزادی و رهایی خود از گیر آب سود جوید؛ باید، از آنچه که توسط حق تعالی در وجود آدمی نهاده است به جای خود مورد استفاده قرار بدهیم، معلمی خواهیم بود برای آینده، برای اندیشه‌ها، بهتر است وسعت عمل به وجود آورید، وسعت دید بدهید و برای کشتی خود که لازمه هستی و ادامه حیات در آن است، نوعی دیگر باشید می‌دانید که کار ابتدا مشکل است؛ اما لنگر کشتی را از آب بیرون بکشید شروع حرکت در بی‌کران و آغازی تازه برای جان‌‌‌ بخشیدن می‌شود. وقتی انسان به مرحله آمادگی و پختگی برسد صدای پای استاد را می‌شنود. ما هم در کنار سردابی نشسته‌ایم، بعضی اوقات سفری کوتاه به قبل خود می‌نماییم و یادی از همه‌ی حیات‌های خود می‌کنیم.      

گذرگاه زندگی مانند مثلثی است سیاه، که گاهی از زوایای آن کشیده می‌شود و شکل دیگری پدید می‌آید؛ اما از تمامی آن می‌‌ شود راحت عبور کرد و به کشا‌‌کش‌های متعدد آن توجه ننمود. به عبارتی به آنچه که غیرممکن می‌نماید، امکان بخشید؛ باید بگوییم که قدری در آنچه که بر سر ما می‌آید خودمان در آن بی‌تأثیر نیستیم.  گاهی اوقات از خواسته‌های مشروع خود می‌گذریم بدون اینکه بدانیم از آن ما است و قدری ماخوذ به آداب خویشیم و این در ادامه مسئولیت ما تأخیر ایجاد می‌‌نماید و این کارها باعث ایجاد اختلال در رویه سیستم زندگی ما می‌شود، که بیشتر اوقات قابل جبران نیستند ما آنچه لازم بود طبق فرمان به عرض شما رسانیدیم، با شماست که در ادامه کدام جهت مورد نظر قرار بدهید! معنای جنگ بدون کشته و خونریزی را خوب می‌دانید؛ اما وقتی تهور مطرح باشد محاسبات صحنه، کاملاً به گونه دیگری می‌شود. هر دو ممکن است در مدت زمان به نا‌آرامی و نا‌امیدی و خسته بودن برسند؛ اما این را خوب می‌دانید در مسائل حیاتی به خداوند مسئولیت دادن یعنی سلب مسئولیت از خویش. 

در این معقول تکلیف معلوم نیست که چه کسی؛ باید به فرمان برسد؟! آدمی یا الهی، هر کدام از ما یک سلول اطلاعات و آگاهی و یا یکی از مهره‌های خداوند هستیم؛ باید دارای قدرت و به پتانسیل بالایی برسیم. قدری مشکل است؛ اما قابل اجرا است. ما به تردد می‌پردازیم و  فرمان می‌گیریم؛ اما در حیات غیر‌ فرمانی و غیر‌ معمولی هم بی‌‌تفکر، اندیشه و انجام نیستیم؛ زیرا در هر بعدی در حالت‌های خاص خود، انجام کار جزء ضروریات محسوب می‌شود. خداوند برای خلق انسان آنقدر بی‌نقص عمل نموده، که آنچه می‌گوید در عمل به انجام می‌رساند. پس ما هم‌ که ذره‌ای از وجود باری‌ تعالی هستیم؛ باید همان اندازه در تفکر و عمل دقیق عمل کنیم، تا هم خود و هم خداوند از ما راضی باشد.

منبع: سی‌دی لنگر کشتی را بکشید

نویسنده: همسفر هانیه رهجوی راهنما همسفر الهام (لژیون اول)

رابط خبری: همسفر سحر رهجوی راهنما همسفر الهام (لژیون اول)

ویراستاری: همسفر شهلا رهجوی راهنما همسفر حمیده (لژیون دوم) دبیر سایت 

تنظیم و ارسال: همسفر اعظم رهجوی راهنما اکرم (لژیون ششم) نگهبان سایت 

نمایندگی همسفران پروین اعتصامی اراک