وادی سوم حساب و کتاب خود را با خود مشخص می‌کند

جلسه هفتم از دور نهم سری کارگاه‌های آموزشی خصوصی کنگره ۶۰ نمایندگی الوند با استادی راهنمای محترم مسافر سعید، نگهبانی مسافر مسلم و دبیری مسافر مصطفی با دستور جلسه «وادی سوم و تاثیر آن روی من » روز سه شنبه 5 اردیبهشت 1405 رأس ساعت 17:00آغاز به کارکرد.

خلاصه سخنان استاد:

از نگهبان و دبیر جلسه تشکر می کنم که اجازه دادند تا در این جایگاه قرار گرفته و اولین مشارکت را داشته باشم. بسیار خوشحالم که بار دیگر در نمایندگی الوند حضور دارم، حس و حال خوبی در نمایندگی الوند برقرار است که کاملاً قابل حس است که چند پارامتر در آن دخیل است؛ یکی همدلی و حس خوبی که بین اعضا برقرار است و همدیگر را دوست دارند و خدمتگزارانی شایسته هستند پارامتر دوم و مهم نمایندگی الوند این است که بزرگتر های خوبی دارد که  بسیار مهم است که پیشکسوت های نمایندگی چه اشخاصی هستند که باید قدر این موضوع را دانست بنده توفیق خدمت در کنار اساتیدی چون آقا محمد رضا و آقا رضا را داشته‌ام و از آن ها آموزش‌های بسیاری گرفتم همیشه برایم سوال بوده که چطور با گذشت سال های متمادی هنوز احساس خستگی نمی کنند.

اما در مورد دستور جلسه وادی سوم وادی سوم می گوید: باید دانست هیچ موجودی به اندازه خود به خویشتن خویش فکر نمی کند آقای مهندس می گوید هیچ کس برای درد و رنج شما ارزشی قائل نیست که به این وادی مربوط است یعنی اینکه این وادی حساب و کتاب خود  را با خود مشخص می‌کند من فکر میکنم مهمترین نقطه شروع سفرم همین وادی بود که فهمیدم مسئول مشکلات زندگی خود هستم و باید حلش کنم که دارای دو پیش نیاز است وادی های کنگره مانند پله هستند باید از پله ها  به ترتیب عبور کرد.

پله اول، ابتدا باید تفکر خود را درست کرد و در ادامه متوجه می شوی که انسان توانمندی هستی اما باید بدانیم کنگره ۶۰ادرسی به ما نشان میدهد که همان خویشتن خویش است و به ما یاد آوری می کنند که اگر مشکلی هست توانایی برطرف کردن آن هم وجود دارد در متن وادی سوم به آغازی تازه اشاره شده است ما راه های غلط بسیاری را شروع کردیم ولی منظور آغازی درست است در گذشته توانایی حل مشکلاتم را نداشتم راهنمای خوبی هم نداشتم که به واسطه این ها یا مشکلاتم را نمی‌دیدم و یا در حال سرکوب آن بودم یا اینکه به شخص دیگری محول کنم.

اما در ادامه وادی سوم به پذیرش مسائلی که خود باعث به وجود آمدن آن ها تاکید شده است که دو راه پیش روی ماست یا اینکه قبول کنم انسان بد بختی هستم یا در مسیر حل مشکلات خود با تمام وجود سعی و تلاش کنم و در انتهای وادی در مورد صبوری و به آرامی قدم برداشتن صحبت میشود که آرام آرام برای رفع مشکلات خود حرکت کنم اما اگر مشکلات خود را در این بعد حل نکنیم با خود به جهانی دیگر حمل خواهیم کرد قطعا  بسیاری از مشکلاتی که داریم به گذشته مربوط است امیدوارم از این وادی به اندازه کافی بهره لازم را برده باشیم.

مرزبان کشیک: مسافر علی
تایپ: مسافر آرش
عکاس: مسافر مهدی
تنظیم و ارسال: مسافر مصطفی