مسئولیت اشتباهات‌ ما بر عهده خودمان است

جلسه سیزدهم از دوره چهارم کارگاه آموزشی خصوصی همسفران کنگره۶۰ نمایندگی بندرعباس به استادی همسفر زهرا، نگهبانی همسفر آزیتا و دبیری همسفر مرضیه با دستور جلسه «وادی سوم (باید دانست؛ هیچ موجودی به میزان خود انسان، به خویشتن خویش فکر نمی‌کند) و تأثیر آن روی من» روز دوشنبه ۴ خرداد ماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۵:۰۰ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

وادی سوم، نقطه عطفی برای خروج از ناامیدی است. تا پیش از این، عادت داشتیم تمام اشتباهات خود را به گردن دیگران، خانواده یا جامعه بیندازیم و در انتظار معجزه‌ای از سوی دیگران باشیم تا مشکلاتمان را حل کنند؛ درحالی‌که خودمان قدمی برای حل آن‌ها برنمی‌داشتیم.

این وادی به ما آموخت که تمام مسئولیت زندگی و اشتباهاتمان بر عهده خودمان است و هیچ‌کس به‌اندازه ما از دردهایمان آگاه نیست. وقتی بپذیریم که هیچ‌کس دلسوزتر از ما برای خودمان نیست و انتظاراتمان را از دیگران قطع کنیم؛ مسیر حل مشکلات هموار می‌شود.

به‌عنوان نمونه، من دو سال است که به کنگره می‌آیم. راهنمایم همواره تأکید داشت که در جلسات عمومی مشارکت کنم؛ اما به دلیل ترس و استرس شدید، در این دو سال تنها یک‌بار توانستم مشارکت کنم. این وادی به من یادآوری کرد که تا زمانی که خود نخواهم و بر ترس‌هایم غلبه نکنم، این گره گشوده نخواهد شد. باید ترس را کنار بگذارم، دستم را بالا ببرم و شروع به مشارکت کنم تا این سد به‌تدریج شکسته شود.

ما نمی‌توانیم دست روی دست بگذاریم و منتظر کمک‌های بیرونی بمانیم؛ چراکه با این رویکرد هرگز به حال خوش نخواهیم رسید. تغییر جایگاه، تنها با حرکت خودمان ممکن است. وقتی برای مشارکت پیش‌قدم می‌شوم، درواقع در مسیر پیشرفت قرار می‌گیرم؛ چراکه تمرین صحبت کردن، ترس را کاهش داده و اعتمادبه‌نفسم را تقویت می‌کند.

ما در این وادی آموختیم که مسئول آرامش یا ناآرامی‌های وجودمان، خود ما هستیم. من در روزهای ابتدایی، مدام از راهنمایم، همسفر زهره و مرزبان همسفر معصومه، می‌شنیدم که تشویقم می‌کردند مشارکت کنم؛ اما چون در جلسات خصوصی راحت‌تر بودم، از مشارکت در جلسات عمومی طفره می‌رفتم. امروز به تازه‌واردین سفر اول توصیه می‌کنم از همان ابتدا مشارکت کنند؛ چراکه در آغاز مسیر، این کار بسیار راحت‌تر است.

حالا که دو سال از آن روزها می‌گذرد، تازه می‌خواهم شروع کنم؛ فکر کنید چقدر از این بابت عقب افتاده‌ام؛ درحالی‌که باید اکنون بسیار مسلط‌تر می‌بودم. متأسفانه من منتظر بودم مشکل ترس از مشارکت خودبه‌خود حل شود، غافل از اینکه تا خودم اراده نکنم، هیچ تغییری رخ نخواهد داد.

مرزبانان کشیک: همسفر ساناز و مسافر رضا
تایپیست: همسفر فاطمه رهجوی راهنما همسفر رقیه (لژیون سوم)
عکاس: همسفر فهیمه رهجوی راهنما همسفر زهره (لژیون اول)
ویرایش: همسفر سمیرا رهجوی راهنما همسفر زهره (لژیون اول) دبیر سایت
ارسال: مرزبان خبری همسفر ساناز
همسفران نمایندگی بندرعباس