ناجی زندگی ما فقط خودمان هستیم

جلسه هفتم از دوره سی‌وهفتم کارگاه‌های آموزشی خصوصی همسفران کنگره۶۰ نمایندگی امین قم به استادی همسفر زهرا، نگهبانی همسفر بهاره و دبیری همسفر فاطمه با دستور جلسه «وادی سوم (باید دانست؛ هیچ موجودی به میزان خود انسان به خویشتن خویش فکر نمی‌کند) و تأثیر آن روی من» روز دوشنبه ۴ خرداد ماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۶:۰۰ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

خداوند را شاکرم که امروز روزی من قرار داد تا در این مکان مقدس حضور پیدا کنم. از ایجنت، مرزبان‌ها، نگهبان جلسه و راهنما خانم مریم تشکر می‌کنم که این فرصت را به من دادند که در این جایگاه خدمت کنم و آموزش بگیرم. دستور جلسه «وادی سوم و تأثیر آن روی من» می‌باشد. هر کدام از این وادی‌ها چراغی برای روشن شدن مسیر زندگی ما هستند.

وادی اول به ما می‌آموزد که قبل از انجام هر کاری باید تفکر و برنامه‌ریزی کرد. وادی دوم به ما یادآوری می‌کند که هیچ موجودی بیهوده به این دنیا نیامده است و هر کدام از ما ارزش، جایگاه و استعدادهای خاص خود را داریم که برای رسیدن به آنها باید در صراط مستقیم باشیم. وادی سوم با تأکید شروع می‌شود، اینکه باید بدانم هیچ موجودی به میزان خود انسان به خویشتن خویش فکر نمی‌کند. این وادی به ما می‌آموزد که اگر قرار است، آغازی دوباره داشته باشیم و به آسایش و سلامتی برسیم، اولین قدم کاربردی کردن این وادی است. مسئولیت زندگی، کارها و مشکلاتم را باید بپذیرم و با سختی‌ها مبارزه کنم. مشکلات چاشنی زندگی ما هستند، اگر این سختی‌ها نبود، ما ساخته نمی‌شدیم. سعی کنیم با تفکر درست کلید حل مشکلاتمان را پیدا کنیم تا زمانی که قدم اول را خودمان برنداریم، هیچ کسی نمی‌تواند به ما کمک کند.

اگر امروز ما دچار مشکلات جسمی و روحی هستیم، به خاطر این است که در گذشته درست عمل نکرده‌ایم و دانسته یا ندانسته مرتکب اشتباه شدیم. حالا نباید زانوی غم بغل بگیرم و غصه بخورم و یا دیگران را هم مقصر اصلی مشکلاتم بدانم؛ باید حرکت کنم و برای رسیدن به آرامش و حل کردن مشکلاتم نیروهای منفی اطرافم را پیدا کنم. نیروهای منفی همیشه به زیباترین شکل وارد افکار و اندیشه ما می‌شوند تا ما را از انجام دادن کارها باز دارند. استاد امین در سی‌دی علم زندگی فرمودند: «شیطان دنبال کالبدی است که ساکن است، حرکتی نمی‌کند، دائماً نق می‌زند و می‌خواهد، دیگران در اختیار او باشند». در هر صورت نباید از خداوند، پدر، مادر، زمین و آسمان گله‌مند باشیم، سعی کنیم به فکر پیدا کردن راه‌ حلی برای رفع مشکلاتمان باشیم، اگر به مشکلی برخورد کردیم که برای انجام آن بر سر دو راهی بودیم، می‌توانیم از مشورت افراد با تجربه کمک بگیریم؛ ولی نتیجه نهایی را باید خودمان بگیریم.

آقای مهندس می‌فرمایند: «ما به این دنیا آمده‌ایم که روش حل مشکلاتمان را بیاموزیم». با تفکر، سعی، تلاش و امیدواری کلید حل مسائل را پیدا کنیم، اگر مشکلات و گره‌هایی در مسیر زندگی ما وجود دارند، یعنی ما توانایی لازم برای باز کردن و حل کردن آنها را داریم به جای حاشیه رفتن و توقعات بیهوده از دیگران سعی کنیم، خودمان روی آن مسئله تمرکز کنیم و تمام توان و انرژی خود را برای پیدا کردن راه‌حل آن به کار بگیریم. وقتی ما متوجه شویم که هر کسی در زندگی در حال تلاش برای رسیدن به هدف خودش است، از اینکه دیگران به ما کمک نمی‌کنند، ناراحت نمی‌شویم؛ باید بدانیم که ناجی زندگی‌ ما تنها خودمان هستیم. در کنگره‌۶۰ راهنما فقط راه درست را به رهجو نشان می‌دهد؛ ولی بار رهجو را نمی‌کشد، آن کسی که باید به فکر خودش باشد، رهجو است. او باید در این مسیر با فراز و نشیب‌های راه روبرو شود با سختی‌ها بجنگد تا به حال خوش برسد.

ما همسفران در این چند سالی که در کنار مصرف‌کننده بودیم، تخریب‌هایی از لحاظ روحی و روانی به ما وارد شده است، برخی با تخریب کمتر و عده‌ای با تخریب بیشتر وارد کنگره‌۶۰ شدیم. ما هم مثل مسافرها به آموزش نیاز داریم، سعی کنیم در کنار رسیدگی به خانواده، وقتی هم برای حال دل خودمان بگذاریم، اگر حس و حال من خوب باشد، روی اندیشه من تأثیر می‌گذارد. رفتار و کردار من هم نسبت به اطرافیانم خوب می‌شود و می‌توانم با انرژی بیشتری برای فرزندانم مادری کنم و برای مسافرم همسفر خوبی باشم. امیدوارم که همیشه با حس خوب به کنگره بیاییم، آموزش بگیریم و خدمت کنیم و از خداوند بهترین‌ها را برای شما عزیزان خواستارم.

مرزبانان کشیک: مسافر ابراهیم و همسفر معصومه
تایپیست: همسفر زهرا رهجوی راهنما همسفر مریم (لژیون هفتم)
عکاس: همسفر رقیه رهجوی راهنما همسفر معصومه (لژیون چهارم)
ویرایش و ارسال: مرزبان خبری همسفر معصومه
همسفران نمایندگی امین قم