جلسه دوم از دوره دوازدهم کارگاههای آموزشی خصوصی همسفران کنگره۶۰ نمایندگی رضا مشهد به استادی راهنما همسفر گلثومه، نگهبانی همسفر زهرا و دبیری همسفر سمانه با دستور جلسه وادی سوم (باید دانست، هیچ موجودی به میزان خود انسان، به خویشتن خویش فکر نمیکند) و تأثیر آن روی من» روز دوشنبه ۴ خردادماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۷:۰۰ آغاز به کار نمود.

خلاصه سخنان استاد:
وادی سوم به من میگوید: باید دانست، هیچ موجودی به اندازه خود انسان به خویشتن خویش فکر نمیکند. این وادی قاطعانه میگوید: هیچ راهی وجود ندارد؛ باید خود تلاش کنیم؛ اگر با تمام جستجوگران ماهر دنیا همنشین باشیم فایدهای ندارد؛ باید بخواهیم و تلاش کنیم تا زندگی خود را تغییر بدهیم.
در وادی اول تفکر را آموختیم و متوجه شدیم؛ هیچ ساختاری بدون تفکر ایجاد نمیشود، تفکر زمانی بهکار میآید که واقعبینانه، درست و راه برگشت نداشته باشد.
در وادی دوم از امیدواری صحبت میشود میگوید: این مطالب درون همه انسانها است تا بدانیم بدون هیچ، پا به این دنیا نگذاشتهایم و میتوانیم تاثیر گذار باشیم بهشرط اینکه تواناییهای درون خود را پیدا به آن قدرت و حرکت کنیم. هر وادی که بعد از وادی قبل میآید تکمیلکننده آن است. وادی سوم میگوید: باید خود را باور داشته باشیم درواقع من را با خود آشنا میکند تا زمانیکه خود را باور نداشته باشیم، نمیتوانیم حرکت کنیم و در یک نقطه متوقف میشویم. این وادی را باید آموزش بگیریم؛ زیرا با کاربردی کردن آن قطعاً اتفاقات خوبی برای ما رقم خواهد خورد؛ چون هیچکس به اندازه خود ما بهفکر نیست.
زمانیکه مشکلات برای ما پیش میآید به این معنا است ما در گذشته درست عمل نکردهایم که میتواند هم در صور آشکار یا پنهان ما باشد. مشکلات در هر مقطعی از زندگی باشد، خود شخص آن را بهوجود آورده و این در گذشته فرد بوده است.
مهندس دژاکام میفرمایند: روزی تیر را از چله کمان رها کردهایم، بعد از گذشت زمان دوباره آن مشکل برای ما بهوجود میآید. در این وادی میگوید: شاید مسبب بعضی از مشکلات ما نباشیم؛ دیگران باعث این اتفاق شده باشند؛ اصلأ مهم نیست به چهصورت بهوجود آمده است؛ مسؤل آن خود شخص است تا زمانیکه مشکل را حل نکنیم آموزشی دریافت نمیکنیم؛ باید آن را بپذیریم و برای حل آن تلاش کنیم.
انسان آفریده شده است تا آموزش ببیند و به دیگران خدمت کند؛ اگر شخص آرامش و محبت نداشته باشد، نمیتواند آن را به دیگران آموزش دهد. نکته مهمی که وجود دارد برای حل مشکلات دو راه پیشروی ما است، میتوانیم ناامید باشیم و بگوییم تقدیر است یا اینکه میتوانیم، خود را باور داشته و امیدوار باشیم که راهحل مشکلات را پیدا کرده و آن را برطرف کنیم.
زندگی شبیه یک بازی است، برای مثال: بازی شطرنج را در نظر میگیریم مهمترین مهره وزیر است؛ اگر از دست بدهیم و ناامید شویم کل بازی را از دست دادهایم؛ اگر خود را باور داشته باشیم با همان مهره شاه هم میتوانیم بازی را به مساوی برسانیم بهشرط آنکه قوانین بازی را بلد باشیم. انسان تا زمانیکه خود درخواست نکند هیچ کس نمیتواند به او کمک کند.
فرزندم تو نشان خود را در بند ها پنهان نمودی و بایستی بندها را یک به یک گشود به یکباره نمیتوان آنهارا گشود، همان طور که پله های سردابی را به یکباره نمیتوان بالا و پایین آمد
ورود به سفر دوم جهانبینی همسفران لژیون ششم به راهنمایی همسفر فاطمه
.jpg)
رهایی لژیون تغذیه سالم همسفر فاطمه به راهنمایی همسفر نگین
.jpg)
.jpg)
مرزبان کشیک: همسفر فاطمه و مسافر قاسم
تایپیستها: همسفر حوریه رهجوی راهنما همسفر گلثومه (لژیون اول) همسفر ریحانه رهجوی راهنما همسفر اکرم (لژیون چهارم)
همسفر منصوره رهجوی راهنما همسفر الهه (لژیون نهم)
عکاس: مرزبان خبری همسفر الهام
ارسال: همسفر ریحانه رهجوی راهنما همسفر شهربانو (لژیون سوم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی رضا مشهد
- تعداد بازدید از این مطلب :
211