آغاز نجات، از بازگشت به خویشتن است

دومین جلسه از دوره دوازدهم کارگاه‌های آموزشی خصوصی همسفران کنگره۶۰ نمایندگی‌ زال‌پارس‌ به استادی همسفر محدثه، نگهبانی همسفر زهرا و دبیری همسفر مرضیه با دستور جلسه «وادی سوم و تأثیر آن روی من» روز  یک‌شنبه ۰۳ خردادماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۶:۰۰ آغاز به‌‌‌کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:
سلام دوستان محدثه هستم یک همسفر

در ابتدا تشکر می‌کنم از نگهبان، ایجنت، گروه مرزبانی و راهنما همسفر مریم که به من اجازه دادند در این جایگاه خدمت کنم.

عنوان وادی سوم می‌گوید: باید دانست هیچ موجودی به میزان خود انسان به خویشتن خویش فکر نمی‌کند. این دستور جلسه تلنگر بسیار بزرگی برای من بود و این مطلب را برای من یادآوری می‌کند که قبل از کنگره در چه جایگاهی بودم و امروز در چه جایگاهی قرار دارم.

پیش از کنگره، تنها کسی که به آن فکر نمی کردم اتفاقاً خودم بودم، اولویت زندگی‌‌ من همیشه اطرافیانم بودند که برای دیگران چه کاری انجام بدهم و زمانی‌که به خودم می‌رسیدم دیگر خسته بودم یا آخر شب بود و همیشه کارهای مربوط به خودم را باید در آخرین لحظات انجام می‌دادم.

با ورود به کنگره، به‌تدریج با آموزش‌ها و با راهنمایی‌های راهنما همسفر مریم آموختم که واقعاً کسی اندازه‌ خودم به فکر من نیست، اول من باید به خودم فکر کنم، به خودم احترام بگذارم و برای خودم ارزش قائل باشم تا رفته‌رفته اطرافیانم هم یاد بگیرند که باید به من توجه کنند.

در امورات زندگی این من هستم که می‌توانم به خودم کمک کنم نه دیگران، چون من هستم که در آن چالش‌ها زندگی می‌کنم از ریز و درشت مشکلات، آگاه هستم حالا در هر مسئله‌ای که ممکن است پیش بیاید، این من هستم که ریز به ریز آن زندگی را باید اداره کنم.

در اوایل سفرم در کنگره، دائم منتظر این بودم که یک نفر به من یک راه‌حل بدهد یا یک کلید طلایی به من نشان دهد که با آن یک‌به‌یک مشکلاتم را برطرف کنم؛ البته که دیدگاه غلطی بود و بسیار برای من سخت می‌گذشت چون منتظر آن راه‌حل طلایی بودم؛ اما به‌تدریج در این مسیر آموختم که باید خودم را نجات بدهم، رسیدن به این هدف اصلاً یک شبه اتفاق نیفتاد و البته راحت هم نبود، مسائل مختلف زیادی برایم پیش می‌آمد که به من نشان بدهد که اگر زمین می‌خوری خودت باید بلند شوی، نباید منتظر این باشی که یکی از بالا دست تو را بگیرد.

در این وادی آقای مهندس می‌فرمایند: انسان اگر خود جستجو نکند؛ حتی اگر با همه کاوشگران ماهر همنشین باشد به موضوع واقعی نمی‌رسد، این جمله برای من بسیار جمله عمیقی است و دائم سعی می‌کنم به خودم یادآوری کنم که در هر چالشی از زندگی، اگر من در جمعی باشم که همه آن‌ها قادر هستند مشکلات خود را حل کنند؛ اما خودم هیچ کاری نکنم، بی‌فایده است و چیزی نصیب من نمی‌شود؛ بنابراین باید خودم سعی و تلاش کنم تا از تاریکی‌هایی که در آن فرو رفته‌ام خارج شوم.

اگر قرار بر این باشد که من منتظر این باشم که انسان‌های دیگر به من کمک کنند باید بدانم هر کسی مشکلات مختص به خود را دارد و مسیر متفاوتی از زندگیش را طی می‌کند و یقیناً راهی که بقیه رفته‌اند، نمی‌تواند برای من کارساز باشد، شاید بتواند به من یک نشانه بدهد که این مسیر درست‌ است یا غلط؛ اما نمی‌تواند مسیر اصلی زندگی من را مشخص کند.

در نهایت نکته‌ای را که دوست دارم به سفر اولی‌ها گوشزد کنم این است که مسافر خود را رها کنند و اشتباهی را که من مرتکب شده‌ام را انجام ندهند من در گذشته افکار بسیار پریشان و مخربی داشتم و این افکار منفی، انرژی زیادی از من را می‌گرفت که واقعا خسته می‌شدم و هیچ‌ نکته مثبتی برای من در برنداشت و فقط از نظر ذهنی من را خسته می‌کرد در طول سفر اولم، همین مطلب بزرگترین اشتباه من بود که واقعا دوست ندارم رهجو دیگری تکرارش کند؛ زیرا فشار روانی سنگینی را در پی خواهد داشت.

مشتاقانه به شما توصیه می‌کنم که خود را دوست داشته باشید، به خودتان اهمیت بدهید؛ زیرا هیچ‌کس ارزشمندتر از خود شما نیست. منتظر این نباشید که مسافران حال شما را خوب کنند، منتظر یک ناجی نباشید که شما را از اعماق تاریکی‌ها بیرون بکشد فقط خود انسان می‌تواند از حال خرابی که در آن غوطه‌ور است رهایی یابد. این را باید بدانیم که ما با آسیب زدن به خودمان، چه از نظر جسمی، چه از نظر روحی فقط به خودمان ضربه می‌‌زنیم.

تقدیر از اعضاء لژیون سردار همسفران نمایندگی زال‌پارس

مرزبان کشیک: همسفر فاطمه
عکس: همسفر بتول رهجوی راهنما همسفر مریم (لژیون پنجم)
تایپیست: همسفر زهرا رهجوی راهنما همسفر مریم (لژیون سوم)
ویرایش: همسفر مریم رهجوی راهنما همسفر زهره (لژیون دوم) دبیر سایت
ارسال: راهنمای تازه‌واردین همسفر اکرم نگهبان سایت
همسفران نمایندگی زال‌پارس مشهد