ظرفیت هر شخص می‌تواند به سود و زیان او باشد.

جلسه نهم از دوره چهارم سری کارگاه‌های خصوصی کنگره‌۶۰ ویژه همسفران آقا نمایندگی کوروش آذرپور به استادی ایجنت محترم همسفر علی، نگهبانی راهنمای محترم همسفر دانیال و دبیری همسفر علی با دستور جلسه:" ظرفیت و مسئولیت(قبله‌گم کردن) روز پنجشنبه مورخ ۱۰ اردیبهشت‌ماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۴ آغاز به کار نمود.

خلاصه سخنان استاد: 

سلام دوستان علی هستم، یک همسفر

خوشحالم که اولین جلسه از سال ۱۴۰۵ خورشیدی، مجدداً با کارگاه آموزشی شکل گرفت. در دو جلسۀ اول که به صورت لژیون برگزار می‌شود، شاید بتوانیم در این سال، کارگاه‌ها را محکم‌تر و قوی‌تر برگزار کنیم. سال نو و جدید را به همگی عزیزان تبریک میگم.

 در مورد دستور جلسه ظرفی برای رشد توانایی‌هاست، اما دارای کمبودی نیز هست.و توانایی خاص خود را دارند. توانایی فلزی مثل مس با توانایی طلا متفاوت است.

 ماهایی که اینجا هستیم و وارد می‌شویم، ظرف کوچکی داریم. وقتی وارد می‌شویم، هیچ ضعفی نداریم، اما مسئولیت داریم. مثلاً نگهبان، فعلاً سه استاد اینجا هستند. ما بررسی می‌کنیم. ما را عقب می‌گذارند. جلوی گردونی‌ها را بگیرید. مهماندار باشگاه، نگهبان نظم در جایگاه لژیون سردار باشد. این کار، کار باشگاه است. به شکلی هست که ما مسئول ظرفیت‌های اداری هستیم و آرام‌آرام در حال شکل‌دادن به آن هستیم. اگر ببینیم مسیری که برایمان حل شده، مشخص است و آن را خوب طی کنیم، می‌توانیم به جایگاه‌های بالا برسیم.

 یک نفر در جایگاه خودش می‌ماند و هیچ تغییری در او صورت نمی‌گیرد. این فرد پیامبر شده، یعنی مثلاً دکتر رئیس‌جمهور شده. این افراد مراحل را طی کرده‌اند و نفس خود را از سطحی که بوده، بالا آورده‌اند تا توانسته‌اند ظرفشان به حد جایگاه دیده‌بانی، مرزبانی برسد

اگر من بتوانم در جایگاه خودم قرار بگیرم و طبیعی پیش بروم، مسئولیتی دارم. اینجا ظرفی در اختیار من قرار می‌گیرد. اگر بتوانم آن ظرف را خوب پر کنم لبریز می‌شود ظرف دیگری در اختیارم قرار داده می‌شود. یعنی ظرفیت دیگری در من ایجاد می‌شود که آن جایگاه، بالاتر است. اما اگر جایگاهی در اختیار من قرار داده شود و نتوانم خوب انجامش بدهم و ظرفش را پر کنم، از کارهایی که موفق بوده‌ام را انجام دهم نمی‌توانم به جایگاه بعد برسم و جدا می‌شوم.

هرکدام از این‌ها مسئولیت خودشان را دارند. حالا این ضعف و قوتِ مسئولیت با هم است که به هم پوشش می‌دهند. این‌ها یک خروجی و یک نتیجه دارند. اگر من مسئولیتی بدون واسطه داشته باشم، پول و اصلاً وجود من و تمام خدمت‌گزاران ضروری‌ ست تا جلسه خوب برگزار شود ظرفم قابل باشد. من توانایی دارم که به دانشگاه خارج از کشور بروم. من جایگاه مهمان دارم و استاد... این شخص قبله را گم می‌کند. ما استعداد داریم اما هدف و مسیر زندگی را گم می‌کنیم.

نماز مسلمانان به ما می‌آموزد که از همهٔ این جهت‌ها گم نشویم. اگر بخواهیم نماز بخوانیم، آن قبله ما را به این مسیر راهنمایی می‌کند. در زندگی نیز همین‌گونه است: ما یک هدف داریم و مسیری. اگر آن حال را پیدا کنیم، به واسطهٔ کارهایی که انجام می‌دهیم. اگر ظرفیت ما درست شکل نگرفته باشد و عمل نکنیم. یعنی من از مسیر خودم خارج می‌شوم و کارهایی می‌کنم که مرا رد می‌کنند. یعنی قبلهٔ اصلی گم می‌شود. حاصل این نشست، رها کردن انسان‌ها و خانواده‌هایشان از حد اعتیاد است.

تایپ،ویراستاری و بارگذاری: سایت همسفران آقا، نمایندگی آقا کوروش آذرپور