قاطعیت دلسوزانه

در کنگره، هم رهجو و هم معلم باید به این موضوع توجه داشته باشند؛ معلم باید تلاش کند تا نیاز رهجو را برطرف نماید یا در جهت رفع مشکل او قدم بردارد.

یک سفر‌اولی باید به این توانایی برسد که بتواند میان نیازهای خود و رؤیاهایش تفاوت قائل شود.

رهجو زمانی که به کنگره می‌آید، در کنار آن ورزش می‌کند، به کلاس زبان می‌رود و با دوستانش به کافی‌شاپ نیز می‌رود؛ به همین دلیل نمی‌تواند بین این فعالیت‌ها تمایز ایجاد کند.

گاهی دیر می‌آید، روزی غیبت می‌کند، و روز دیگر زودتر می‌خواهد برای رفتن به باشگاه یا انجام کاری جلسه را ترک کند.

این رفتارها نشان می‌دهد که رهجو هنوز نیاز واقعی خود را نمی‌شناسد و به مرحله‌ی نیازمندی و تشنگی نرسیده است.

بنابراین باید هوشیار باشیم. زمانی که رهجو در حال سفر است و هم‌زمان در کلاس‌ها یا فعالیت‌های دیگر نیز شرکت می‌کند، راهنما باید با او قاطعانه برخورد کند.

اگر راهنما بخواهد رهجوی خود را حفظ کند و از روی دلسوزی به او ارفاق نماید، و هر بار به بهانه‌ای از تذکر دادن صرف‌نظر کند یا نسبت به گفته‌ها و رفتارهای او واکنشی نشان ندهد، در نهایت، آن رهجو را از دست خواهد داد.

ممکن است راهنما تصور کند با این کار او را حفظ می‌کند، اما در عمل، باعث از دست رفتن رهجو خواهد شد.

نویسنده: همسفر فرشته رهجوی راهنما همسفر پریسا (لژیون اول)
رابط خبری لژیون سردار: همسفر صاحبه رهجوی راهنما همسفر زینب (لژیون سوم)
بارگزاری: همسفر زهرا رهجوی راهنما همسفر زینب (لژیون سوم) دبیر سایت
همسفران نمایندگی دلیجان