سلام دوستان طیبه هستم یک همسفر
عدالت، آیا همه افراد در کنگره ۶۰ باهم برابرند؟
این موضوع را میتوانیم از دو منظر موردمطالعه قرار دهیم از یک لحاظ بله، همگی ما در کنگره بر روی یک صندلی یکسان مینشینیم و ردیف اول با ردیف آخر هیچ فرقی ندارد، همه ما خودمان را با اسم کوچک معرفی میکنیم و راهنما هم به رهجوهای خود خانم یا آقا نمیگوید فقط اسم کوچک آنها را صدا میزند و دیگر اینکه در کنگره از همه به یک نوع پذیرایی میشود. ما به موقعیت اجتماعی و شغل افراد کار نداریم آقای مهندس خیلی زیبا میگویند: "هر کس به این صراط درآمد نانش دهید از ایمانش نپرسید".
ما در کنگره روی نقاط مشترکمان کار میکنیم و این نقاط مشترک همانا بازسازی و ترمیم سیستمهای شبه افیونی بدن، دوری از ضد ارزشها و قرار گرفتن در صراط مستقیم است که همگی ما درراه رسیدن به این اهداف تلاش میکنیم پس وقتی هدف مشترک باشد خیلی راحتتر در کنار هم کار میکنیم. ما همگی این یکسان بودن و تعادل را در کنگره بهخوبی مشاهده کردهایم .
عدالت همخانواده کلمه تعادل است، یعنی هر چیزی در جایگاه خودش؛ در جهان هستی همهچیز در جایگاه خودش قرار دارد و بر اساس نظم و دسیپرین خاصی هست که این ناشی از عدالت الهی است.
کنگره بر سه مبنای معرفت، عدالت و عمل سالم بناشده است، عمل سالمی که منجر به خیر شود و همراه با شناخت، آگاهی و دانش باشد درنتیجه به عدالت منجر میگردد و موازنه و آن پایداری را در سیستم به وجود میآورد.
از دیدگاه دیگر که باید این دستور جلسه را موردبررسی قرار دهیم، مصداق آیه ۹ سوره زمر هست آیا آنها که میدانند و آنها که نمیدانند برابرند؟
آیا آنها که خدمت میکنند با آنهایی که زکات رهایی خود را نمیدهند و از کنگره میروند یکساناند؟ مسلماً نه!
ما میدانیم که دانایان با نادانان برابر نیستند و این مسئله نیز در کنگره بهخوبی مشهود است. جایگاه راهنما با رهجو فرق میکند، سفر دومی با سفر اولی فرق میکند، جایگاه مرزبان باراهنما فرق میکند و ما همچنان در هر جایگاهی باشیم باید به مرزبانان چشم بگوییم تا حدومرزها از بین نرود و سیستم همچنان سر پا باشد و هرکسی بیشتر خدمت کند از جایگاه بالاتری برخوردار است و حالش نیز بهتر است و درنهایت افراد بر مبنای تولید و خدمت درجهبندی میشوند و فرق میکنند و وظیفه من است که به جایگاه بالاتر احترام گذاشته و به او چشم بگویم .
حضرت علی میفرمایند: عدالت در رأس ایمان و گردآورنده احسان است. خداوند بر اساس عدالت خود جزا و پاداش میدهد و من باید بدانم که مشکلاتی که بر سر راهم قرار میگیرند، بر اساس اعمال و رفتار خودم برنامهریزیشده و این عدالت هست. اگر توانستم آنها را قبول کنم و با آگاهی و دانش به حل مشکلات پرداختم، بعداً مشمول پاداش الهی نیز میگردم.
الآن که فکر میکنم زندگی در تاریکی نتیجه اعمال خودم بوده وزندگی با یک مصرفکننده چیزی جز عدالت نبوده است، حال که در آرامش به سر میبرم میفهمم که با آگاهی و شناخت قدم درراه عمل سالم گذاشته و نتیجه آنکه عدالت است را متوجه میشوم.
خداوند بزرگ را سپاسگزارم که راه کنگره را به من و مسافرم نشان داد از کمک راهنمای عزیز خانم زهرا متشکرم و از زحمات بیدریغ آقای مهندس و خانواده محترم ایشان کمال تشکر و قدردانی رادارم.
نویسنده: کمک راهنمای تازه واردین همسفر طیبه
تنظیم و ارسال: کمک راهنما همسفر اکرم
- تعداد بازدید از این مطلب :
679