وادی دوم میگوید: «هیچ مخلوقی جهت بیهودگی قدم به حیات نمینهد؛ هیچکدام از ما به هیچ نیستیم، حتی اگر خود به هیچ فکر کنیم.»
حتی اگر خودمان احساس بیارزشی کنیم، این حقیقت ندارد. با اندیشیدن شروع کردیم و به سمت جنگ نرم با خود میرویم. جنگ نرم در واقع جنگ اندیشه و اطلاعات است. انسان باید تلاش کند روی تفکر و اندیشه خود کار کند و توانایی خود را بالا ببرد، بهطوریکه صحبت و عملکرد دیگران بر او تأثیرگذار نباشدتا بتواند به سمت حتی کوچکترین سوی نور حرکت کند.
ما با تفکرات غلط، قدم به سمت ضدارزشها برداشتهایم و حرکت در مسیر ضدارزشها، روی سیستم جسم انسان تخریب به وجود میآورد و انسان را دچار بیماری روحی و روانی میکند. انسان باید برای سلامتی خود تلاش کند و در مقابل تفکرات و مسیر غلط بایستد؛ زیرا ما جهت بیهودگی پا به حیات نگذاشتهایم.
در واقع، ما در تمام هستی چیزی پیدا نمیکنیم که جهت بیهودگی پا به خلقت گذاشته باشد و اگر فکر کردیم چیزی بیهوده پا به هستی گذاشته است، این تفکرات نادرست خود ماست و ما نتوانستهایم به هسته درونی آن پی ببریم.
زمانی که انسان پا به هستی گذاشت، خداوند او را به سمت یک دوراهی هدایت کرد که همان روشنایی و تاریکیهاست؛ انتخاب مسیر درست با غلط با انسان است و اصولاً انسان برای پی بردن به عظمت روشناییها، تاریکیها را تجربه میکند؛ همانطور که درد فراق، لذت وصال را دوچندان میکند.
زمانی که انسان در تاریکی است، برای خروج از آن باید از گذرگاههای بسیار سختی عبور کند تا بتواند جان سالم به در ببرد؛ ولی باید توجه داشت که ما در جهان هستی بدون پشتیبان نیستیم و نیروی مطلق یا خداوند، حامی ماست. البته برای حمایت از ما شرطی وجود دارد و آن، دوری از ضدارزشها و حرکت در مسیر یا صراط مستقیم است.
نویسنده: همسفر فاطمه رهجوی راهنما همسفر زینب (لژیون سوم)
رابط خبری: همسفر صاحبه رهجوی راهنما همسفر زینب (لژیون سوم)
ارسال: همسفر زهرا رهجوی راهنما همسفر زینب (لژیون سوم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی دلیجان
- تعداد بازدید از این مطلب :
33