English Version
This Site Is Available In English

صورت مسئله نقطه تحمل یعنی پذیرش مشکلات

صورت مسئله نقطه تحمل یعنی پذیرش مشکلات

جلسه ششم از دوره هفتم کارگاه‌های آموزشی خصوصی همسفران کنگره‌۶۰ نمایندگی محمدی‌پور قم به استادی راهنما همسفر الهام، نگهبانی راهنمای تازه‌واردین همسفر هانا و دبیری همسفر سعیده با دستور جلسه «وادی نهم (وقتی نیرویی از کم شروع بشود و به درج بالا و بالاتری برسد، نقطه تحمل پیدا می‌شود.) و تأثیر آن روی من» روز دوشنبه 25 آبان‌ماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۶:۰۰ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

خدا را شکر می‌کنم که امروز در جمع شما هستم و در این مکان حضور دارم، این‌ها همه از لطف و بزرگی خداوند است و باید شکرگزار باشیم که روی این صندلی‌ها نشسته‌ایم. از همسفر آمنه که امروز من را دعوت کردند تا در کنار شما باشم و همچنین از ایجنت و مرزبانان تشکر می‌کنم و خدا قوت عرض می‌کنم. در مورد دستور جلسه امروز که وادی نهم است: «وقتی نیرویی از کم شروع شود و به درج بالا و بالاتری برسد، نقطه تحمل پیدا می‌شود.» صحبت می‌کنیم.

نقطه تحمل دو مدل دارد و هم در جهت مثبت و هم در جهت منفی می‌تواند افزایش یابد و به‌صورت اکتسابی است؛ یعنی باید آن را کسب کنیم. برای مثال من نقطه تحملم در غذا خوردن به چه میزان است؟ آن‌قدر می‌خورم که خفه شوم یا کم‌کم این کار را انجام می‌دهم؟ این نقطه تحمل در مورد تمام زوایای زندگی من وجود دارد. نقطه تحمل در ورزش کردن، غیبت کردن، حسادت، در رشوه دادن و خیلی مسائل دیگر است که نقطه تحمل وجود دارد. در مسائل منفی به این صورت است که اگر شخصی مصرف‌کننده است، به‌یک‌باره مصرف‌کننده نشده است که من بگویم این شخص از فردا مصرف می‌کند. او ذره‌ذره مصرف کرده و نقطه تحمل در مصرف مواد در او به وجود آمده و تبدیل به یک مصرف‌کننده شده است یا مثلاً یک شخص سیگاری از روز اول یک بسته کامل سیگار نکشیده، دانه به دانه یا حتی با نصف سیگار شروع کرده و یک شخص سیگاری یا قلیانی شده است. این‌ها در مسائل منفی است که نیاز به مربی و استاد ندارد، ولی در نکات مثبت این‌طور نیست.

در جهت مثبت برای مثال من می‌خواهم درس بخوانم و نقطه تحمل خود را بالا ببرم، نیاز به چه چیزی دارم؟ نیاز به یک مربی دارم، نیاز به زمان‌ دارم که این توان را بتوانم در درون خود به وجود آورم. یک غذا خوشمزه بخواهم درست کنم، به صبوری و زمان نیاز دارم تا آن غذا آماده شود. من نیاز دارم بدنی سالم داشته باشم و ورزش کنم؛ اما ورزش کردن به‌یک‌باره اتفاق نمی‌افتد که وزن 100 کیلوگرمی من به 40 یا 50 کیلوگرم برسد، پس من نیاز به استمرار در ورزش دارم تا بتوانم به آن حدنصاب و بدن ایده‌آل خود برسم.

نقطه تحمل هم می‌تواند در مسائل مثبت و هم در مسائل منفی باشد و ما باید به این موضوع دقت کنیم. گاهی به قبل خود نگاه کنیم، ما قبل این‌که به جمعیت احیای انسانی کنگره۶۰ بیاییم، اگر به خود دقت کنیم، زمانی که فرزندمان اذیت می‌کرد، حال ما بد می‌شد و شروع به زدن بچه می‌کردیم، یعنی در این مورد نقطه تحمل نداشتیم و اگر ذره‌ای هم تحمل می‌کردیم بعد زیر گوش بچه می‌زدیم. همسر ما مصرف‌کننده بود، شروع به مصرف می‌کرد، به خانه دیر می‌آمد و حال بدی داشت، به‌مرورزمان حال ما نیز بد می‌شد و با خود می‌گفتیم؛ خودکشی می‌کنیم، طلاق می‌گیریم یا زندگی را رها کنیم و برویم و این موضوع باعث می‌شد تا به‌مرورزمان حال ما بد شود. در آن زمان ما فکر می‌کردیم که نقطه تحمل داریم؛ ولی چنین چیزی نبود و یک جایی به نقطه آشوب می‌رسیدیم که آن آشوب همان جدایی‌هایی است که در زندگی بسیاری از افراد اتفاق افتاده است.

در کنگره۶۰ این صورت‌مسئله را مهندس حسین دژاکام برای ما باز کرد، فقط صورت‌مسئله اعتیاد نبود؛ یعنی صورت‌مسئله تمام چیزهایی که در کنگره۶۰ است. صورت‌مسئله نقطه تحمل یعنی چه؟ تحمل یعنی حمل کردن یعنی این‌که من بپذیرم که اگر فرزند من اذیت می‌کند، به دلیل شرایط ذهنی و اقتضای سن او است که اکنون اذیت می‌کند. اگر مسافر من به کنگره۶۰ می‌آید و سفر می‌کند، یک روز نشئه است و یک روز خمار یا یک روز حال خوبی ندارد؛ این شرایط مسافر من است، پس من نباید به هم بریزم و بگویم که خسته شدم و چرا مسافر من این‌گونه است؟ شرایط این است و من باید در این 10 ماه نقطه تحمل خود را به حدنصاب برسانم.

اگر به جمعیت احیای انسانی کنگره۶۰ می‌آیم و فایل صوتی آموزشی می‌خواهم بنویسم، شاید در ابتدا من نتوانم 10، 20 یا 40 صفحه بنویسم، ولی می‌توانم دو صفحه بنویسم. این‌که دو صفحه، دو صفحه بنویسم متوجه می‌شوم که چه قدر حال من تغییر کرده و خوب شده است، در آنجا نقطه تحمل درون شما رشد کرده و حال شما بهتر شده است؛ پس این نقطه تحمل مثبت را سعی کنید در خود رشد دهید تا حال شما روزبه‌روز بهتر شود. وقتی حال من بهتر شود و نقطه تحمل در من بالا رود، دیگر مسافرم، فرزندم و اطرافیان حال من را بد نمی‌کنند، زمانی که دیگران من را تأیید نمی‌کنند، من حالم خراب نمی‌شود، دیگر از اطرافیان توقع ندارم؛ پس این باعث شده که نقطه تحمل من بالا رفته است و حال من هرروز بهتر می‌شود. این به نظر من یک بهشت در درون خود ما به وجود می‌آورد. نقطه تحمل وسعت زیادی دارد، خیلی وسیع‌تر از چیزی که فکرش را کنید. ان‌شاءالله که همه به نقطه تحمل بالا برسیم و این نیاز به تکرار، تمرین و زمان دارد. به خود اجازه دهید که این اتفاق ذره‌ذره در درون شما به وجود بیاید که به حال خوب برسید.

مرزبانان کشیک: همسفر اعظم و مسافر علی
تایپیست: همسفر عاطفه رهجوی راهنما همسفر عطیه (لژیون اول)
عکاس: همسفر عاطفه رهجوی راهنما همسفر طیبه (لژیون پنجم)
ویرایش و ارسال: مرزبان خبری همسفر اعظم
همسفران نمایندگی محمدی‌پور قم

ویژه ها

دیدگاه شما





0 دیدگاه

در حال بارگذاری دیدگاه‌ها...
تاکنون نظری برای این مطلب ارسال نشده است .