هفتمین جلسه از دوره بیست و دوم کارگاه های آموزشی عمومی کنگره ۶۰ویژه مسافران و همسفران نمایندگی دکتر احمد به استادی: راهنمای محترم آقای منصور،نگهبانی: مسافر مسعود، دبیری:مسافر فربد بادستور جلسه (بزرگداشت آقای مهندس و دستاوردهای علمی ایشان) روز پنجشنبه ۱۴۰۵/۸/۲۱ساعت۱۷شروع به کار نمود.
خلاصه سخنان استاد:
من از اینکه در خدمت شما عزیزان هستم بسیار خوشحالم. از آقای نگهبان، از جناب آقای حیدر و همچنین از ایجنت عزیز و مرزبان عزیز که مقدمات این حضور من را فراهم کردند، صمیمانه تشکر میکنم. در هر صورت، از دیداری دوباره با این عزیزان بسیار خوشحالم.
قبل از هر چیز، من به نوبه خود بار دیگر به خانواده بزرگ آقای مهندس و اعضای کنگره تسلیت میگویم. در جایگاهی که هستم، قلباً تسلیت خود را عرض میکنم. وقتی میخواهیم درباره ایشان صحبت کنیم، اخلاق من بر این است که نه دچار افراط شوم و نه دچار تفریط؛ بلکه باید بزرگداشت ایشان را به شکلی شایسته و با ادای احترام انجام دهیم.
در زمان حیاتشان، ایشان همواره تأکید داشتند: «اگر میخواهید از من صحبت کنید، مرا خراب نکنید. من یک محقق، یک دانشمند و یک پژوهشگرم؛ از این دریچه به من نگاه کنید.» اگر میخواهید از ایشان تعریف کنید، بگویید ایشان عضو انجمنهایی نظیر «انجمن سرطان آمریکا» بودند؛ فردی که توانست در جایگاههای علمی، تحولی ایجاد کند و باعث افتخار کشورمان باشد. اگر میخواهیم ایشان را بزرگداشت کنیم، باید پرسید: ایشان در این حلقه چه کردند؟ چه چیزی با خود بردند و چه چیزی به یادگار گذاشتند؟
یک حقیقت ناگزیر این است که مرگ برای انسان اجتنابناپذیر است، اما «چگونه مردن» بسیار مهم است. اینکه انسان چگونه از این حلقه خارج شود و وارد حلقهای دیگر شود، اهمیت دارد. به اعتقاد من، هر شخصی وقتی از این جهان فیزیکی رخت برمیبندد، تنها چیزی که با خود میبرد، خدمتی است که به بشریت کرده است.ما اگر از دریچه دستاوردهای علمی ایشان نگاه کنیم، میبینیم که چه جایگاهی در دنیا یافتند و چه تحولاتی ایجاد کردند. در نوشتارهای کنگره میخوانیم که در سالهای گذشته، چه کسانی از راهنماییهای ایشان بهره بردند. برای مثال، وقتی کسی میپرسد «کیس ریپورت (Case Report) چیست؟»، آیا واقعاً کسی به دنبال پاسخ بود؟ ایشان در کجای دنیا به بیماریهای نوظهور پرداختند؟ در حالی که بسیاری از انسانها از بیماریهای لاعلاج رنج میبرند، ایشان به دنبال علت و ریشه بودند. جهان پزشکی، به قول خود ایشان، هنوز حتی به نقطه صفرِ شناخت «اعتیاد» نرسیده است. ما نمیخواهیم افراط کنیم، اما این واقعیت است که جهان با تمام عظمتش، هنوز تعریف درستی از اعتیاد ندارد.
ما باید خود را جای کسی بگذاریم که رنج میکشد؛ کسی که دچار بیماریهایی مثل «کولیت» است یا زنانی که در دوران بارداری با مشکلات روبرو هستند، یا کسانی که با سرطان دست و پنجه نرم میکنند و در نهایت تنها گزینه درمانشان تخلیه عضو است. ایشان تمام هم و غمش را روی این گذاشتند که برای این قفلهای پزشکی، کلیدی پیدا کند.
ما متد DST را دستکم گرفتهایم، چون برای ما عادی شده است؛ در حالی که بیش از صد هزار نفر با آن درمان شدهاند. در حالی که بسیاری از پزشکان وقتی با بیماری غیرقابل درمان مواجه میشوند، میگویند «درمان ندارد» و بیمار را رها میکنند، ایشان ریشه را پیدا کرد. بسیاری از بزرگان تاریخ به انسانها پرداختند اما موفق نشدند «انسان» را بشناسند. انسان به همه چیز میپردازد، مگر به خودش؛ و علت بسیاری از ناکامیهای ما، عدم شناخت از وجود خودمان است. این مرد آمد تا ما را بشناسد و آموزش دهد.
ایشان با صداقت و شرافتی که داشتند، کنگره را به یک تشکیلات تحقیقاتی تبدیل کردند. هدف اصلی کنگره از روز اول، شناخت این موجود به نام «انسان» بوده است؛ انسانی که گرفتار اعتیاد شده و باید شناسایی شود. ایشان معمار و تئوریسین کنگره بودند و ساختار آن را با نگاهی آیندهنگرانه بنا کردند. ما امروز برای بزرگداشت معلم اول و آخر خود اینجا جمع شدهایم.
عظمت کار ایشان در این است که تمام عمر خود را وقف کاهش رنج بشر کرد. اگر کسی چیزی را کشف کند، لذت وصفناپذیری دارد، اما ایشان این مسیر را برای دیگران باز کرد. به قول خودشان: «علم راه خودش را پیدا میکند و حقیقت، راه خودش را پیدا میکند؛ حتی اگر زیر خاک باشد، روزی آشکار میشود.»وظیفه ما اکنون این است که این میراث را حفظ کنیم. متد DST، درمانهای ایشان برای اعتیاد، سیگار و کاهش وزن، همگی دستاوردهای بزرگی هستند که نباید نادیده گرفته شوند. همینD.Sap ضدعفونیکننده است و هم ضدالتهاب، چیزی که در داروخانهها به این شکل یافت نمیشود.
من تجربه شخصی خود را نیز میگویم؛خواهر همسفرم دچار سرطان سینه بود که از طریق ژنتیک به او رسیده بود و سیستم پزشکی سنتی نیز راه چارهای جز تخلیه سینه و آسیب به زیبایی و روحیه او نمیدید. اما با هماهنگی آقای حکیمی و با اجازه آقای مهندس، پروتکل ایشان را اجرا کردیم. این روند بیش از ۲۸ ماه طول کشید و ایشان بیش از ۵۰۰۰ سیسی OTدریافت کردند. نتیجه؟ بدون هیچ اغراقی، جوانی و نیروی بدن ایشان بازگشت، سیستم ایمنیشان متعادل شد و حتی رگزاییهای ناشی از بیماری متوقف شد.وقتی این نتایج را به آقای مهندس گزارش دادم، ایشان با همان نگاه همیشگی فرمودند: «خلاصهی کار را انجام داده، بگذارید برود به زندگیاش برسد.»
در نهایت، عظمت کار ایشان در خدمت به انسانهاست. ما باید کمک کنیم تا این مسیر بهتر از گذشته ادامه یابد. ما باید دانش ایشان را به آیندگان منتقل کنیم. امیدوارم در آینده متوجه شویم که چقدر از دانش ایشان بهرهمند شدیم وبرای این شکر خدا کنیم.
به افتخار آقای مهندس، خانواده ایشان و تمام کسانی که در این مسیر خدمت میکنند، و همچنین به افتخار همه همسفران که ایشان زندگیشان را زنده کردند، از همگی شما سپاسگزارم.


تایپ:مسافر فربد
دبیر سایت:مسافر بهنام
عکس:مسافر دانیال
نمایندگی مسافران و همسفران دکتر احمد اراک
- تعداد بازدید از این مطلب :
173