English Version
This Site Is Available In English

حرکت از اجبار به دانایی

حرکت از اجبار به دانایی

جلسه چهاردهم از دوره‌ چهل و یکم کارگاه‌های آموزشی خصوصی همسفران کنگره۶۰ نمایندگی صالحی به استادی راهنما همسفر شهناز، نگهبانی همسفر معصومه و دبیری همسفر مریم با دستور‌ جلسه «وادی نهم (وقتی نیرویی از کم شروع بشود و به درجه بالا و بالاتری برسد، نقطه تحمل پیدا می‌شود.) و تاثیر آن روی من» روز سه‌شنبه 26 آبان‌ماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۶:۰۰ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

بسیار خوشحالم که امروز در کنار شما هستم. در مورد دستور جلسه امروز می‌خواهم چند نکته از وادی نهم را که از نظر خودم تأثیرگذار بوده و در زندگی شخصی‌ام از آن‌ها نتیجه گرفته‌ام، با شما به اشتراک بگذارم. آقای مهندس در وادی نهم اولین موضوعی که به ما آموزش می‌دهند این است که باید آموزه‌های خود را به مرحله عمل برسانیم. من هشت وادی را پشت سر گذاشته‌ام و اکنون به وادی نهم رسیده‌ام، این وادی‌ به من می‌آموزد باید روی نقطه تحمل خود کار کنم. وادی نهم به‌صورت مستقیم و غیرمستقیم به من یاد می‌دهد که باید با دانایی تحمل کنم. تحمل کردن در شرایط نادرست، زمانی که از روی اجبار مجبور به تحمل شرایطی هستیم، به معنای واقعی نقطه تحمل نیست و نتیجه‌ای هم برای ما ندارد؛ اما زمانی که تحمل را با دانایی همراه می‌کنیم، مفهوم آن متفاوت می‌شود. با گذر از وادی اول، دوم، سوم و رسیدن به وادی هشتم، زمینه برای درک و اجرای وادی نهم فراهم می‌شود. اکنون می‌خواهیم قدم برداریم تا نقطه تحمل خود را بالا ببریم و پذیرش را در وجودمان ایجاد کنیم.

برای مثال وقتی می‌دانم مسافرم با وجود قرار داشتن در سفر مواد مصرف کرده است، اگر چشم‌پوشی کنم، گذشت داشته باشم و ببخشم؛ در واقع صفت گذشت و بخشش را در خودم پرورش می‌دهم؛ زیرا باید ضعف‌های خود را برطرف کنم. در این شرایط، تحمل من همراه با دانایی است. همه ما تجربه کرده‌ایم که غر زدن و برخوردهای نادرست نتیجه‌ای به دنبال ندارد. به همین دلیل راهنما در چنین مواقعی به ما می‌گوید بگذر، رها کن، نبین و صبور باش. موضوع بسیار مهم دیگری که آقای مهندس در این وادی به ما آموزش می‌دهند، آستانه آشوب است. ما باید آستانه آشوب طرف مقابل را در نظر بگیریم؛ البته گاهی بد نیست انسان ناراحتی خود را نشان دهد؛ اما باید به آستانه آشوب توجه داشته باشد، ابتدا آستانه آشوب خودش و سپس آستانه آشوب طرف مقابل را بشناسد؛ حتی می‌توان گفت وسایل و ابزارها نیز نقطه تحملی دارند؛ برای مثال وقتی بیش از حد از وسیله‌ای استفاده می‌کنم، ممکن است خراب شود؛ یعنی از نقطه تحمل خود خارج شده است. توجه به این موضوع نیز نوعی دانایی است و بخشی از آموزش‌های ما محسوب می‌شود.

نکته دیگری که باید به آن توجه کنیم، زمانی است که می‌خواهیم با شخصی صحبت کنیم یا به او بگوییم که کارش اشتباه بوده است. در چنین شرایطی باید به دانایی، جهل، احساسات، میزان تحمل و پذیرش طرف مقابل توجه کنیم؛ باید از خودمان بپرسیم آیا او در این لحظه پذیرش شنیدن چنین صحبتی را دارد؟ آیا زمان مناسبی را برای بیان این موضوع انتخاب کرده‌ام؟ آیا کلام من به اندازه کافی مناسب است که بتواند تأثیرگذار باشد؟ موضوع قابل توجه دیگر این است که نقطه تحمل در مسائل منفی نیز بالا می‌رود. تفاوت آن با مسائل مثبت در این است که برای بالا رفتن نقطه تحمل در مسائل منفی نیازی به آموزش نیست و متأسفانه این اتفاق بیشتر از طریق تقلید کردن رخ می‌دهد؛ پس زمانی که می‌خواهم کاری انجام دهم و از آن تجربه و آموزش بگیرم، باید حرکتم از روی تفکر باشد. سپس به حسی که پشت آن کار وجود دارد توجه کنم و ببینم احساسم به من چه می‌گوید، آیا این کار را انجام بدهم یا خیر؟

برای مثال، بعضی از مسافران ازمصرف نوعی ماده مخدر به انواع دیگر و گاهی در کنار آن به مصرف مشروبات الکلی نیز روی می‌آورند، اگر صحبت‌های آقای مهندس و تجربیات ایشان را مطالعه کنیم، متوجه می‌شویم که چنین حرکت‌هایی می‌تواند انسان را وارد یک سیاه‌چاله عمیق کند. ریشه این مسئله در تقلید کردن است، اینکه از کسی می‌شنوم اگر تریاک جواب نمی‌دهد، شیره مصرف کن و من هم بدون تفکر همان کار را انجام می‌دهم؛ بنابراین باید یاد بگیرم که نه با تقلید بلکه با با تفکر حرکت کنم. زمانی که صفاتی مانند بخشش، گذشت و جوانمردی را که از صفات انسانی هستند در وجود خودم پررنگ می‌کنم، به سمت عشق حرکت می‌کنم؛ در واقع راهی برای من باز می‌شود تا وارد وادی چهاردهم شوم. به سمت تعادل می‌روم و تلاش می‌کنم هم تعادل خودم را حفظ کنم و هم در حفظ تعادل طرف مقابلم مؤثر باشم؛ فرقی نمی‌کند آن شخص چه کسی باشد.

تا اینجا درباره وادی نهم صحبت کردم و دیگر ادامه نمی‌دهم. فقط می‌خواهم اشاره‌ای به لژیون نگهداری و مراقبت از کودکان داشته باشم. این یک خدمت جدید است و از مادران درخواست می‌کنم از این خدمت حمایت کنند. به‌خصوص مادرانی که فرزندانشان در شعبه حضور دارند، سعی کنند با راهنمای کودک همراهی و همکاری بیشتری داشته باشند. مادران عزیز، گوش‌هایتان را تیز کنید و ببینید فرزندتان چه می‌خواهد. زمانی که به فرزند خود اهمیت می‌دهید، او آرامش می‌گیرد و این آرامش را با خودش به خانه می‌برد. گاهی کودک مدام در گوش مادر صحبت می‌کند؛ اما مادر به حرف‌های او گوش نمی‌دهد؛ زیرا مشغول گوشی است، سی‌دی می‌نویسد یا در اینستاگرام مشغول است. برای فرزندتان وقت بگذارید تا آرامش بگیرد این آرامش در نهایت به خود شما نیز بازمی‌گردد.

لطفاً نهایت همکاری را با راهنمای کودک خود داشته باشید و به این نکته توجه کنید که مسئولیت مراقبت و نگهداری از کودک شما بر عهده راهنمای کودک نیست. راهنمای کودک وظیفه دارد با بچه‌ها بازی کند، خلاقیت آن‌ها را تقویت کند، به آن‌ها آموزش دهد و کمک کند تا هوش و هیجان خود را بهتر بشناسند و کنترل کنند تا کودک بتواند این آموزش‌ها و آرامش را با خود به خانه ببرد. لطفاً سعی کنید همراه و هماهنگ با گروه مرزبانی و راهنمای کودک باشید و به توصیه‌های آن‌ها توجه کنید. یکی از کارهایی که از شما درخواست  می‌کنم حتماً انجام دهید این است که از شب قبل، مقداری خوراکی سالم، یک بطری آب و یک لیوان در کوله‌پشتی فرزندتان قرار دهید؛ حتی خود کودک نیز موظف است از شب قبل وسایلش را آماده و تنظیم کند. با این کار، استقلال کودک تقویت می‌شود و یاد می‌گیرد مسئولیت برخی از کارهای شخصی خود را بر عهده بگیرد. ما می‌خواهیم کودک یاد بگیرد که در محیطی حضور پیدا کند و آموزش ببیند، آموزشی هدفمند، نه صرفاً بازی و جنب‌وجوش بدون هدف داشته باشد. این هدف‌گذاری می‌تواند زمینه‌ساز رشد و آینده بهتر فرزندانمان باشد.

انتخاب نگهبان دوره جدید

مرزبانان کشیک: همسفر بهاره و مسافر موسی
عکاس: همسفر محبوبه رهجوی راهنما همسفر فائزه (لژیون ششم)
تایپست: همسفر کبری و همسفر لیلا رهجویان راهنما همسفر فروغ (لژیون سوم)
ویرایش و ارسال: همسفر فرشته رهجوی راهنما همسفر زهرا (لژیون پانزدهم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی صالحی

ویژه ها

دیدگاه شما





0 دیدگاه

در حال بارگذاری دیدگاه‌ها...
تاکنون نظری برای این مطلب ارسال نشده است .