معلمی که آموزش‌هایش فراتر از حضور فیزیکی او ادامه دارد

جلسه ششم از دوره شانزدهم سری جلسات خصوصی نمایندگی چرمهین با استادی    مسافر غفار ، نگهبانی مسافر ابراهیم و دبیری مسافر علی، با دستور جلسه «کشفیات اقای مهندس و روش DST » یک‌شنبه ۲۶مهر ۱۴۰۵ ساعت ۱۷ آغاز بکار نمود.

خلاصه سخنان استاد :

سلام دوستان، غفار هستم، یک مسافر.

دستور جلسه این هفته، کشفیات و دستاوردهای آقای مهندس است. وقتی صحبت از کشفیات و دستاوردهای آقای مهندس می‌شود، اولین چیزی که به ذهن من می‌رسد، کشف متد DST است؛ متدی که نقطه عطفی در شناخت بیماری اعتیاد و چگونگی درمان آن به شمار می‌رود. به اعتقاد من، یکی از ویژگی‌های مهم آقای مهندس این بود که به مصرف مواد مخدر صرفاً به‌عنوان یک عادت یا مسئله‌ای مربوط به اراده انسان نگاه نکردند، بلکه با تفکر، تجربه و بررسی، به دنبال شناخت صورت‌مسئله اعتیاد و پیدا کردن راهی برای درمان آن بودند. این مسیر به کشف متد DST منتهی شد؛ روشی که بر اساس آن، زمان، میزان مصرف و کاهش تدریجی مواد، جایگاه مشخصی در فرایند درمان پیدا می‌کنند. نکته مهم برای من این است که بسیاری از حقایق ممکن است در طبیعت وجود داشته باشند، اما تا زمانی که کسی آن‌ها را با تفکر و تجربه کشف نکند و به دیگران آموزش ندهد، نمی‌توانند به‌درستی مورد استفاده قرار بگیرند. آقای مهندس با کشف این روش و انتقال آن به دیگران، راهی را پیش روی انسان‌های بسیاری قرار دادند تا بتوانند از تاریکی اعتیاد خارج شوند و به سمت تعادل حرکت کنند. به نظر من، ارزش چنین کشفی فقط در نتیجه امروز آن نیست؛ بلکه در مسیری است که برای آیندگان باز کرده است. از دیگر دستاوردهای آقای مهندس می‌توان به کتاب‌های ارزشمندی مانند «عبور از منطقه ۶۰ درجه زیر صفر»، «چهارده مقاله»، «ادموند و هلیا» و «حال شما چطور است؟» اشاره کرد. هرکدام از این آثار، از زاویه‌ای به شناخت انسان، جهان‌بینی و مسائل زندگی می‌پردازند. همچنین، آموزش‌های ایشان درباره ساختمان جسم و پژوهش‌های مرتبط با درمان اعتیاد، بخش دیگری از مجموعه دستاوردهایی است که در اختیار ما قرار گرفته است. اما به نظر من، مسئله فقط این نیست که آقای مهندس چه چیزهایی را کشف کرده‌اند یا چه کتاب‌هایی نوشته‌اند؛ مسئله این است که ما با این دستاوردها چه می‌کنیم و چقدر می‌توانیم از آن‌ها در زندگی خودمان بهره ببریم. گاهی انسان در میان نعمت‌هایی قرار دارد که به دلیل تکرار و در دسترس بودن، ارزش واقعی آن‌ها را کمتر احساس می‌کند. وقتی به آموزش‌های کنگره، کتاب‌ها و سی‌دی‌ها دسترسی داریم، ممکن است تصور کنیم همیشه فرصت استفاده از آن‌ها را خواهیم داشت؛ درحالی‌که ارزش واقعی این آموزش‌ها زمانی مشخص می‌شود که ببینیم چه تغییری در اندیشه، رفتار و زندگی ما ایجاد می‌کنند. من معتقدم قدردانی واقعی از آقای مهندس فقط با بیان جملات زیبا امکان‌پذیر نیست؛ بلکه باید در عمل نشان دهیم که آموزش‌ها را دریافت کرده‌ایم. اگر قرار است از دستاوردهای ایشان بهره‌مند شویم، باید با دقت گوش کنیم، تفکر کنیم، آموزش بگیریم و در مسیر کنگره با نظم و مسئولیت‌پذیری حرکت کنیم. موضوع دیگری که می‌خواهم به آن اشاره کنم، دی‌سپ است. من در گذشته لکه‌ای روی دستم داشتم که با وجود استفاده از پمادهای مختلف و مراجعه به پزشک، برطرف نشده بود. بعد از اینکه از دی‌سپ استفاده کردم، پس از چند بار مصرف متوجه شدم که لکه به‌تدریج از بین رفته است. این تجربه شخصی برای من قابل‌توجه بود و باعث شد نسبت به این محصول و آموزش‌هایی که در این زمینه دریافت می‌کردم، توجه بیشتری پیدا کنم. البته این تجربه، برداشت شخصی من از اتفاقی است که برای خودم رخ داده و نمی‌توان آن را به همه افراد یا همه مشکلات پوستی تعمیم داد. اما برای من، این موضوع بهانه‌ای شد تا بیشتر فکر کنم و به اهمیت تجربه، مشاهده و شناخت در مسیر یادگیری توجه داشته باشم. در پایان، چیزی که از این دستور جلسه برداشت می‌کنم، این است که دستاوردهای بزرگ، حاصل تفکر، تلاش، تجربه و حرکت مستمر هستند. آقای مهندس مسیری را گشودند و آموزش‌هایی را در اختیار ما قرار دادند؛ اما مسئولیت استفاده از این آموزش‌ها بر عهده خود ماست.
ما به‌عنوان مسافر باید بدانیم که صرف حضور در کنگره یا شنیدن آموزش‌ها به‌تنهایی کافی نیست. مهم این است که ببینیم چقدر از ناآگاهی‌های خودمان فاصله گرفته‌ایم، چقدر رفتارمان تغییر کرده و چقدر توانسته‌ایم آموخته‌هایمان را به عمل تبدیل کنیم.
به نظر من، یکی از بزرگ‌ترین راه‌های قدردانی از آقای مهندس این است که قدر این بستر آموزشی را بدانیم، از کنار آموزش‌ها ساده عبور نکنیم و با حرکت درست و مسئولانه، نتیجه این دستاوردها را ابتدا در زندگی خودمان و سپس در رفتارمان با دیگران نشان دهیم.

تایپ: مسافرحسین لژیون دوم 

ارسال:مسافر پوریا