بارعایت قوانین الهی در مسیر ارزش ها قرار خواهیم گرفت

به نام قدرت مطلق الله

موضوع: برداشت از سی دی << من >>

 انسان در رنج و تاریکی، دست به دعا برمی‌دارد و رو به آسمان می‌گوید: «خداوندا، مرا از این رنج نجات بده.» وقتی خداوند انسان را نجات می‌دهد، چند مسیر را پیش پای او قرار می‌دهد. مسیر اول این است که انسان به دنبال زندگی کردن برود و از زندگی بهره‌مند شود. این مسیر بدی نیست؛ اینکه انسان، انسان خوبی باشد و با شخصیت زندگی کند، بسیار خوب است.
مسیر دوم این است که انسان از یک تاریکی بیرون بیاید، نفسی بگیرد و دوباره وارد تاریکی دیگری شود. گاهی این اتفاق می‌افتد؛ زیرا وقتی انسان از تاریکی بیرون می‌آید، توانایی پیدا می‌کند، اما دوباره وارد تاریکی دیگری می‌شود. یعنی حال خوش به او نمی‌سازد و پس از مدتی، غرور و خودبزرگ‌بینی جای آن را می‌گیرد. این غرور، آن حال خوش و گوهر بسیار ارزشمند را از او می‌گیرد.
مسیر سوم این است که انسان اتفاقی را که برای خودش افتاده است، در اختیار دیگران قرار دهد و تجربیاتش را به دیگران منتقل کند. این‌ها همان انسان‌هایی هستند که می‌توانند راهنما، راهنمای تازه‌واردین و یا مرزبان شوند. پس یکی از این مسیرها، تاریکی است؛ مسیر دیگر، زندگی کردن و بهره‌مند شدن از زندگی است و مسیر سوم، مسیری است که در آن نعمت، برکت و خدمت وجود دارد. انتخاب با خود ماست.
درِ رحمت خداوند به این شکل به روی انسان باز می‌شود؛ زیرا این یک قانون است که اگر انسان از قوانین سرپیچی کند، باید ظلمات و تاریکی‌ها را تجربه کند. منیت، غرور و تکبر از عواملی هستند که انسان را به سمت تاریکی‌ها هدایت می‌کنند و باعث می‌شوند تاریکی همواره اطراف انسان باشد.
برای مثال، اگر یکی از مفاصل بدن انسان در جای خودش قرار نگیرد و از جای خود خارج شود، حتی با یک جابه‌جایی کوچک، ممکن است انسان دیگر نتواند بار بلند کند، راه برود یا به‌راحتی حرکت کند. حتی بلند کردن یک بار ساده نیز برای او سخت و مشکل می‌شود. وقتی یکی از مفاصل بدن از جای خودش خارج می‌شود یا رگ به رگ می‌شود، انسان حتی در حالت نشسته نیز درد دارد.
در نتیجه، انسانی که منیت دارد، خودش را نمی‌تواند تحمل کند؛ گویی از جایگاه خودش خارج شده است و دیگر در جای درست خود قرار ندارد. نکته آخر اینکه ما در کنگره باید جهان‌بینی خودمان را محکم کنیم و چیزی یاد بگیریم. هنر، خوب کردن حس است. باید به‌خوبی از حس خودمان مراقبت کنیم؛ زیرا اگر حس ما خراب شود، ممکن است تمام زحمت‌هایی که در طول سال‌ها کشیده‌ایم، از بین برود.
درنهایت خداوند را مقصر می‌دانیم و می‌گوییم چرا جواب من را نداد؛ اما فکر نمی‌کنیم که خداوند ما را از اعتیاد، تاریکی‌ها، ظلمات، بیکاری و بسیاری از مشکلات عبور داده است.

نگارش: مسافر مهدی، ل۴
تایپ: مسافر داوود، ل۱۱
ویرایش: مسافر جواد، ل۱۴
تنظیم و ارسال: مسافرمنصور ل4