عزت و احترام

امروز جلسه چهارم از دوره دوم سری کارگاه‌های آموزشی خصوصی در نمایندگی حسن‌آباد با استادی راهنمای تازه‌واردین مسافر رضاعلی، نگهبانی مسافر عباس و دبیری مسافر مجید با دستور جلسه «کشف روش DST و دستاوردهای آقای مهندس دژاکام» در تاریخ چهارشنبه ۲۲ مهر ۱۴۰۵ ساعت ١۷:۰۰ آغاز به کار کرد.

سخنان استاد:

سلام دوستان رضا‌علی هستم یک مسافر. خدا را شکر می‌کنم که این فرصت در اختیار من قرار گرفت تا در این جایگاه خدمت کنم و در کنار خدمت، خود نیز آموزش بگیرم. در رابطه با دستور جلسه دستاوردهای آقای مهندس، یکی از مهم‌ترین دستاوردهای آقای مهندس، روش DST است به‌واسطه این روش، بسیاری از مشکلات و بیماری‌هایی که افراد پیش از ورود به کنگره۶۰ با آن‌ها مواجه بوده‌اند، مورد بررسی قرار گرفته‌اند و در جریان درمان، تغییرات قابل‌توجهی در وضعیت آن‌ها مشاهده شده است. وقتی تازه‌واردی وارد کنگره می‌شود، در جلسات مشاوره اولیه از او درباره بیماری‌ها، مشکلات جسمی و اقداماتی که برای درمان انجام داده است، پرس‌وجو می‌کنند. ممکن است فرد سابقه بیماری قلبی، کولیت یا مشکلات دیگری داشته باشد که همه این موارد ثبت می‌شوند. سپس فرد مسیر درمان خود را طی می‌کند و هنگام رسیدن به رهایی، مواردی مشاهده می‌شود که مشکلاتی که فرد پیش از ورود به کنگره با آن‌ها دست‌وپنجه نرم می‌کرده، بهبود یافته‌اند. همین مشاهدات باعث می‌شوند که مهندس به فکر تحقیق و بررسی علمی بیفتد تا علت این تغییرات را بهتر بشناسد و دستاوردهای حاصل از این روش را با دقت بیشتری مورد مطالعه قرار دهد.

یکی از اهداف اصلی کنگره۶۰، تحقیقات علمی و کاربردی در زمینه شناخت انسان است. آقای مهندس نیز بارها به این موضوع اشاره کرده‌اند که تقریبا ۵ درصد از وجود انسان شناخته شده و ۹۵ درصد از آن همچنان ناشناخته باقی مانده است. این موضوع ما را به فکر فرو می‌برد که چه مسائل و بیماری‌هایی ممکن است در آینده شناخته شوند و چه موادی ممکن است در سال‌های پیش رو پدیدار شوند که درمان آن‌ها نیز به پژوهش و بررسی نیاز داشته باشد. کنگره۶۰ با تکیه بر روش DST و تحقیقات مستمر، در مسیر شناخت بهتر انسان و یافتن راه‌های درمان حرکت می‌کند. این روش بر اساس اصول و زمان‌بندی مشخصی اجرا می‌شود و اگر فرد آن را به‌درستی به کار بگیرد، می‌تواند در مسیر بازسازی و ترمیم سیستم بدن خود قدم بردارد و به تعادل نزدیک شود. یکی از ویژگی‌های مهم این روش، توجه به زمان و اجرای منظم برنامه درمان است؛ زیرا بازسازی بدن به زمان نیاز دارد و نمی‌توان انتظار داشت که همه مشکلات در مدت کوتاهی برطرف شوند. در برخی پژوهش‌ها، از موش‌های آزمایشگاهی برای بررسی تفاوت میان روش‌های مختلف ترک و درمان استفاده شده است. مقایسه نتایج این پژوهش‌ها می‌تواند اطلاعات ارزشمندی درباره تفاوت روش‌های درمانی در اختیار پژوهشگران قرار دهد. امروزه نیز ابزارها و دستگاه‌هایی برای بررسی و تحلیل وضعیت بدن وجود دارند که امکان مطالعه دقیق‌تر تغییرات جسمی و مقایسه نتایج روش‌های گوناگون را فراهم می‌کنند. همه این موارد نشان می‌دهند که باید قدر کنگره۶۰ و آقای مهندس و زحماتی را که برای شکل‌گیری و گسترش این مسیر کشیده شده است، بدانیم.

در هفته گذشته، به دلیل درگذشت آقای مهندس، فضای احساسی و پرالتهابی را تجربه کردیم. پرسش‌های زیادی در فضای مجازی مطرح می‌شد؛ اینکه مراسم خاکسپاری چه زمانی برگزار می‌شود، چرا اطلاع‌رسانی صورت نمی‌گیرد و چرا افراد برای حضور در مراسم دعوت نمی‌شوند. اما امروز شاهد بودیم که این موضوع با حفظ عزت و احترام ایشان پیش رفت. اطلاعیه‌هایی نیز از سوی مسئولان منتشر شد و اعلام کردند که نمایندگی‌های مختلف می‌توانند برای حضور بر مزار ایشان یا شرکت در مراسم بزرگداشت اقدام کنند. این شیوه برخورد نشان می‌دهد که اعضای کنگره۶۰ تلاش می‌کنند اصولی را که آموخته‌اند، در چنین شرایطی نیز رعایت کنند. در روزهای گذشته، در فضای مجازی پرسش‌های فراوانی درباره محل خاکسپاری و چگونگی برگزاری مراسم مطرح می‌شد، اما آنچه اهمیت داشت، حفظ حرمت و جایگاه آقای مهندس بود. امروز دیدیم که ایشان با عزت و احترام به خاک سپرده شدند و خانواده ایشان نیز اطلاع‌رسانی لازم را انجام دادند. این موضوع به من یادآوری می‌کند که حتی در شرایط دشوار و هنگام مواجهه با فقدان یک انسان ارزشمند، باید اصول را رعایت کنم و اجازه ندهم هیجان و شتاب‌زدگی بر رفتار و گفتارم غلبه کند. کافی است نگاهی به مطالب منتشرشده در سایت‌ها بیندازیم تا ببینیم، استادان و ارگان‌هایی از زحمات و خدمات مهندس قدردانی کرده‌اند. این قدردانی‌ها نشان می‌دهد که تلاش‌های ایشان در زمینه ابداع و ارائه یک روش درمانی، مورد توجه افراد و ارگان‌های مختلف قرار گرفته است.بنابراین، وظیفه من این است که به‌جای گرفتار شدن در حاشیه‌ها و پرسش‌های بی‌ثمر، به دستاوردهای این مسیر توجه کنم و در حفظ حرمت و جایگاه ایشان کوشا باشم.

یکی از بزرگ‌ترین دستاوردهای آقای مهندس برای من، زنده کردن امید بود. شاید پیش از آشنایی با کنگره۶۰ تصور نمی‌کردم که بتوانم از شرایطی که در آن گرفتار شده‌ام، رهایی پیدا کنم و زندگی متفاوتی را تجربه کنم. پیش از ورود به کنگره، امید چندانی به تغییر نداشتم. دوستانم به من پیشنهاد می‌کردند که به کنگره بیایم، اما در ذهنم این پرسش وجود داشت که رفتن به آنجا چه فایده‌ای دارد و قرار است چه اتفاقی بیفتد. در آن زمان، شناختی از کنگره و مسیری که در آن دنبال می‌شد، نداشتم. وقتی وارد شدم و جلسات مشاوره اولیه را گذراندم، هنوز در فضای فکری گذشته خود بودم و می‌گفتم آیا قرار است ۱۰ ماه از وقت خود را صرف آمدن به کنگره کنم؟ اما به‌تدریج متوجه شدم که موضوع فقط حضور در جلسات یا گذراندن یک دوره درمان نیست. آن‌چه در این مسیر وجود دارد، عشق، محبت و آموزش است. این عشق و محبتی که آقای مهندس در دل اعضا کاشته‌اند، باعث می‌شود انسان به زندگی، اطرافیان و مسئولیت‌های خود نگاه متفاوتی داشته باشد. وقتی انسان چنین محبتی را از نزدیک تجربه می‌کند، متوجه می‌شود که آنچه در کنگره جریان دارد، فراتر از یک رابطه معمولی یا یک برنامه درمانی است. این محبت، انسان را به فکر فرو می‌برد و به او یاد می‌دهد که قدر فرصت‌ها و کسانی را که برای تغییر زندگی‌اش تلاش کرده‌اند، بداند. به همین دلیل، معتقدم یکی از ارزشمندترین دستاوردهای آقای مهندس برای من، بازگرداندن امیدی بود که پیش از آن در وجودم کمرنگ شده بود.

با توجه به تمام این مسائل، امروز مسئولیت من نیز سنگین‌تر شده است. باید تلاش کنم عزت و احترام آقای مهندس حفظ شود و در هر جایی، بدون آگاهی و صرفاً بر اساس هیجان، درباره مسائل مختلف صحبت نکنم. نباید با گمانه‌زنی درباره آینده یا اتفاقاتی که هنوز از آن‌ها اطلاعی ندارم، به حاشیه‌ها دامن بزنم. بهتر است به آموزش‌هایی که در کنگره دریافت کرده‌ام، پایبند باشم. نیروهای منفی می‌توانند انسان را تضعیف کنند و بر احساسات و تصمیم‌های او اثر بگذارند. در روزهای گذشته، طبیعی بود که اندوهگین باشم، اما باید ببینم آموزش‌هایی که دریافت کرده‌ام، چگونه می‌توانند به من کمک کنند تا در چنین شرایطی نیز تعادل خود را حفظ کنم. امروز دیدم که دکتر امین با آرامش در جمع حاضر شدند و صحبت کردند. همچنین خانم شانی در اطلاع‌رسانی مربوط به مراسم نقش داشتند. شاید برای بسیاری از ما دشوار باشد که در شرایطی مشابه، چنین رفتاری داشته باشیم، اما این همان چیزی است که آموزش و تمرین به انسان می‌آموزد؛ این‌که بتواند در عین تجربه اندوه، مسئولیت‌های خود را نیز به یاد داشته باشد. این رفتار، نمونه‌ای از مسئولیت‌پذیری و پایبندی به آموزش‌هاست. من نیز باید یاد بگیرم که نظم، حضور به‌موقع، انجام وظایف و رعایت اصول را جدی بگیرم و در مسیر خود ثابت‌قدم باشم. امیدوارم بتوانم با عمل به آموزش‌هایی که آموخته‌ام، حرمت کنگره۶۰ را حفظ کنم و به‌گونه‌ای رفتار کنم که شایسته قدردانی از زحمات آقای مهندس باشد.

تایپ و ویرایش: مسافر مجید
عکاس و ارسال: مرزبان خبری مسافر حسن
مسافران نمایندگی حسن‌آباد