آقای مهندس روش DST را به همه ما بخشیدند

جلسه دوم از دور یازدهم سری کارگاه های آموزشی کنگره ۶۰ ویژه مسافرین شعبه پرند با دستور جلسه " کشف متد DST و دستاوردهای علمی آقای مهندس " با ٱستادی راهنمای محترم مسافر مهدی و نگهبانی مسافر حجت و دبیری مسافر عباس در روز چهارشنبه ۲۲ مهر ماه ۱۴۰۵ رأس ساعت ۱۷ آغاز به کار کرد.

سخنان استاد:

سلام دوستان، مهدی هستم یک مسافر.

خداوند را شاکر هستم و از آقای مهندس، سرکار خانم آنی و تمام عزیزانی که تا اینجای مسیر مرا یاری کردند تا به درمان برسم و امروز در این جایگاه خدمت کنم، سپاسگزارم.

دستور جلسه امروز، روش DST و دستاوردهای آقای مهندس است.

کلمه DST مخفف چند کلمه است. حرف D به معنای دژاکام است و به ضریب ۰/۸ اشاره دارد که ابداع خود آقای مهندس است. حرف S مخفف کلمه Step به معنای پله است؛ همان پله‌های ۲۱روزه که اصطلاحی در این روش درمانی است. حرف T نیز مخفف کلمه Time، به معنای زمان است؛ زمانی که برای درمان اعتیاد لازم است و حدود ۱۰ تا ۱۱ ماه طول می‌کشد.

مجموعه این سه عامل را برای راحتی، DST می‌نامند. این سه عامل در کنار یکدیگر قرار می‌گیرند و انسان را به درمان می‌رسانند.

این درمان در مورد انواع مواد مخدر، نیکوتین، ناس، ویپ و موارد دیگر قابل انجام است و تفاوتی ندارد؛ هر چیزی که سیستم ایکس بدن را از تعادل خارج کند، با روش DST قابلیت بازسازی دارد و امکان درمان قطعی آن فراهم می‌شود.

به واسطه این روش درمانی، افراد زیادی که پیش از اعتیاد یا در دوران اعتیاد مشکلاتی داشتند، به درمان رسیده‌اند. حتی در بعضی موارد، با پله‌های خاص و با مشورت آقای مهندس، این مسیر طی شده است. نمونه‌های آن را همین‌جا داریم؛ آقا پرویز و آقا محسن که هنوز سفرشان به پایان نرسیده است و در مسیر رسیدن به درمان قطعی قرار دارند.

اما یکی از معجزات روش DST، همان شربت OT است که از دستاوردهای آقای مهندس به شمار می‌رود. ترکیب اصلی و فرمول آن را خود آقای مهندس ارائه کرده‌اند.

برای مثال، شما آدامس نیکوتین تهیه می‌کنید، اما در بروشور کارخانه تولیدکننده، اطلاعاتی درج شده است که نشان می‌دهد مصرف آن به‌تنهایی و بدون یک روش درمانی مناسب، لزوماً به درمان منجر نمی‌شود. هر آدامس نیکوتین دو میلی‌گرم نیکوتین دارد، درحالی‌که حداکثر نیکوتین موجود در بعضی سیگارها حدود ۰/۵ میلی‌گرم است. یعنی اگر بخواهیم این دو را با هم مقایسه کنیم، مقدار نیکوتین یک آدامس می‌تواند چهار برابر آن مقدار باشد. به همین دلیل، در بعضی روش‌های مصرف، آدامس را به چهار قسمت تقسیم می‌کنند و حتی بعضی افراد آن را به هشت قسمت تقسیم می‌کنند؛ البته این موضوع به صلاحدید راهنما و میزان تخریب شخص بستگی دارد.

بنابراین، ممکن است یک دارو وجود داشته باشد، اما روش درستی برای استفاده از آن در مسیر درمان در نظر گرفته نشده باشد و حتی سازنده هم به‌درستی نداند که محصولی که تولید کرده است، چگونه باید در مسیر درمان مورد استفاده قرار بگیرد.

آقای مهندس این دستاوردها و این میراث را برای من و شما به‌جا گذاشته‌اند.

یکی دیگر از دستاوردهای ایشان، D.Sap است. الحمدالله تقریباً همه شما، به‌جز چند چهره شناخته‌شده، بعد از سال ۱۴۰۰ وارد کنگره شده‌اید؛ زمانی که دوران کرونا را پشت سر می‌گذاشتیم. در آن دوران، در جامعه دیدیم که چه شرایطی وجود داشت و یکی از چیزهایی که در کنگره مورد توجه قرار گرفت، همین D.Sap بود.

در کنار این موضوع، موارد دیگری هم مطرح شده است. برای مثال، شخصی که دیسک کمر داشت، نزد آقای مهندس در پارک طالقانی رفت و آقای مهندس به او گفتند D.Sap مصرف کند. آن شخص ابتدا تصور کرد که آقای مهندس می‌خواهند او را از سر خود باز کنند، درحالی‌که بحث مواد معدنی، املاح و ویتامین‌های بدن و نقش آن‌ها در عملکرد عضلات، موضوع مهمی است. ضعف عضلات، به‌خصوص عضلات ناحیه کمر، می‌تواند فشار بیشتری به مهره‌های کمر وارد کند و در بعضی شرایط، در مشکلات دیسک نقش داشته باشد.

دیسک و ساختارهای ستون فقرات نیز ظرفیت و تحمل مشخصی دارند. مانند یک لولا که کار آن باز و بسته شدن است، اما قرار نیست هر فشار سنگینی را تحمل کند. فشارها باید به‌درستی تقسیم شوند و هر ساختاری باید در محدوده استاندارد خود عمل کند.

دستاوردهای پزشکی آقای مهندس بسیار گسترده است. من می‌خواهم دستور جلسه امروز را به سه بخش تقسیم کنم و به موضوع دیگری هم بپردازم که بسیار جالب است.

آخرین سی‌دی آقای مهندس، «عالم غیب» بود. آخرین موضوعی که ایشان درباره آن صحبت کردند، در جمع خانم‌های مسافر نیز مطرح شد. اصلاً عالم غیب به چه معناست؟

شعری وجود دارد که می‌گوید:

«از کجا آمده‌ام، آمدنم بهر چه بود؟
به کجا می‌روم آخر، ننمایی وطنم»

بالاخره من از کجا آمده‌ام، آمدنم برای چه بوده است و به کجا می‌روم؟ وطن واقعی من کجاست؟ این‌ها پرسش‌هایی است که انسان باید درباره آن‌ها تفکر کند.

برای مثال،
وقتی می‌خواهید به کنگره بروید، لباس سفید می‌پوشید و وقتی می‌خواهید سر کار بروید، لباس کار می‌پوشید؛ یعنی لباسی که مناسب آن کار است. جهان خاکی نیز برای حیات در این جهان به جسم نیاز دارد، اما آیا تمام وجود انسان همین جسم است؟

آنچه از انسان باقی می‌ماند و اثری که از خود به‌جا می‌گذارد، اهمیت دارد. درباره کسی که تراشکار خوبی است، نمی‌گویند لباس کار خوبی به تن دارد؛ می‌گویند او تراشکار ماهری است. هنر متعلق به شخص است و اثر هنری او نیز باقی می‌ماند.

بعدها می‌گویند این اثر هنری متعلق به فلانی است؛ مثلاً این در چوبی، این نقاشی یا این تابلوی نقاشی، اثر ماندگار فلان شخص است. درباره اثر هنری نمی‌گویند صاحب آن چه لباسی به تن داشته است؛ بلکه از خود اثر صحبت می‌کنند.

پس اثر ماندگار انسان لزوماً به جسم او وابسته نیست. جسم متعلق به جهان خاکی است و دلیلی ندارد که برای بودن یا نبودن این جسم خاکی، بیش از اندازه تقلا کنیم.

البته مراسم و آیین‌های مربوط به درگذشت افراد، جایگاه خود را دارند و درست است که هر دین و آیینی، مطابق رسوم خودش مراسمی برگزار می‌کند و فرد به خاک سپرده می‌شود. هر کسی هم که تمایل داشته باشد، می‌تواند در این مراسم شرکت کند.

اما اصل قضیه این است که آخرین دستور جلسه‌ای که آقای مهندس در جایگاه استاد جلسه بودند، وادی هشتم بود. این موضوع تصادفی نبود؛ چون در جهان چیزی بی‌حکمت نیست و همان فرمانی که باید اجرا می‌شد، انجام شد. همان چیزی که درست بود، اتفاق افتاد.

موضوع بسیار جالب این است که ایشان پس از بازگشت از جراحی، چند قدم راه رفتند و در حین راه رفتن، این اتفاق افتاد.

حالا هر کسی می‌خواهد سوگواری کند، به فرموده استاد امین سوگواری خود را انجام دهد؛ اما مراقب باشید که از اینجا به بعد، همان‌طور که گفته می‌شود، بر عهده شماست که پیمان ببندید.

اگر سفر اولی هستید و می‌خواهید از دستاوردهای آقای مهندس محافظت کنید و به روش DST احترام بگذارید، باید بدانید که پاسداشت این دستاوردها به جسم نیست. برای مثال، اثر هنری یک نقاش را در موزه نگهداری می‌کنند؛ برای پاسداشت آن اثر، سراغ جسم نقاش نمی‌روند، بلکه اثر او را می‌بینند و از آن محافظت می‌کنند.

برای کسانی که در سفر دوم هستند و عموماً پس از شش ماه پیمان بسته‌اند، از اینجا به بعد باید حس غم و اندوه تخلیه شود.

این حس و این نیرو بسیار خوب و ارزشمند است. حس اندوه ارزش دارد، اما به شرطی که به آن جهت بدهیم، نه اینکه آن را در مسیر معکوس و به شکل خودزنی به کار بگیریم.

وقتی سیستم ایمنی بدن ضعیف شود، بیماری‌ها می‌توانند بر انسان غلبه کنند. نیروهای منفی هم مانند بیماری‌ها عمل می‌کنند و آفت‌ها از جنبه‌های مختلف، هم در صور آشکار و هم در صور پنهان، خود را نشان می‌دهند.

افکار و اندیشه‌ها می‌توانند به صور پنهان انسان آسیب بزنند و محافظت از آن بخش نیز به جهان‌بینی مربوط است.

این حس غم و اندوه باید تخلیه شود؛ حالا هر کسی به شکلی. کسی می‌خواهد گریه کند و کسی می‌خواهد در مراسم عزاداری شرکت کند. اما از یک جایی به بعد باید به این احساس جهت داد. از اینجا به بعد، مسئولیت من در هر جایگاهی که هستم، بیشتر می‌شود.

برای اینکه اهمیت این موضوع را بهتر بدانید، دو آمار کوچک را خدمتتان عرض می‌کنم. هر صد هزار نفر در دنیا، یک نفر در کنگره به درمان می‌رسد و از میان هر ده میلیون نفر مبتلا به بیماری‌های لاعلاج، یک نفر با علم کنگره به درمان می‌رسد.

آقای مهندس تا این اندازه برای من و شما فکر کرده‌اند. برای مثال، درباره فنتانیل که هنوز در ایران فراگیر نشده است، آقای مهندس مقاله ارائه کرده‌اند و مقاله ایشان نیز پذیرفته شده است.

حالا من هم باید برای شعبه خودم، برای کنگره خودم و برای خودم فکر کنم و مسئولیت داشته باشم.

یکی از راه‌های پاسداشت این میراث، حمایت از لژیون سردار است. سرکار خانم شانی هم فرمودند که آیا می‌توانید به شخصی که در کنار شما نشسته است، ببخشید؟ آقای مهندس روش DST را به همه ما بخشیدند و این روش را در اختیار ما قرار دادند.

حرکت نباید متوقف شود. اگر روزی شعبه رباط کریم حرکت نمی‌کرد و مانند گذشته راکد می‌ماند، اگر این رکود اتفاق افتاده بود، امروز ما در پرند شعبه نداشتیم.

از دل رباط کریم شعبه‌های زیادی بیرون آمدند که یکی از آن‌ها حسن‌آباد است و ما افتخار داریم که در آنجا خدمت کنیم و آموزش بگیریم.

پس واجب است که به این احساس جهت بدهیم و ان‌شاءالله از این به بعد، بیش از پیش و محکم‌تر حرکت کنیم.

از خداوند می‌خواهیم سایه دکتر امین را بر سر ما حفظ کند؛ اما خود ما هم پیمان بسته‌ایم. خود ما نیز روزی مصرف‌کننده بودیم و امروز به مسافر تبدیل شده‌ایم. همه این‌ها پیمان‌هایی هستند که بسته‌ایم و تفاوتی نمی‌کند در چه جایگاهی باشیم.

چیزی از ما گرفته شده و چیزی به ما داده شده است و این موضوع ارزش پاسداشت دارد.

باید از جای
گاه مسافر بودن خود محافظت کنیم. ان‌شاءالله از این به بعد، هر کسی در هر جایگاهی و در هر مقطعی که قرار دارد، بیشترین توان خود را به کار بگیرد و بهترین عملکرد خود را ارائه دهد. هیچ حرکتی نباید متوقف شود.

حمایت مالی و مشارکت مالی یکی از اساسی‌ترین ارکان کنگره است. شما اگر بهترین ماشین را داشته باشید، آیا بدون سوخت می‌تواند حرکت کند؟ بدون سوخت هیچ فایده‌ای ندارد و حتی به باری بر دوش شما تبدیل می‌شود.

نکته دیگری که لازم است به آن توجه کنیم، کنترل رفتارهای هیجانی است.

در این مدت دیدیم که در اینستاگرام، چقدر مطالب در اکسپلور قرار می‌گیرد و چقدر پیام‌های نابهنگام و نامناسب منتشر می‌شود. گاهی پیام‌ها به‌موقع نیستند و گاهی هم جای مناسبی برای انتشار آن‌ها وجود ندارد.

یکی از راه‌های پاسداشت آقای مهندس، کنترل فضای مجازی است. این فضا هم باید مدیریت شود. هر پستی نباید لایک شود، هر کامنتی نباید خوانده شود و حتی گاهی لازم است بعضی صفحات را آنفالو کنیم.

آقای مهندس قبلاً می‌فرمودند که از من قدیس نسازید؛ من دانشمند و پژوهشگر هستم. بنابراین، بهتر است موضوع قدیس‌سازی را کنار بگذاریم.

همچنین آقای مهندس قبلاً اشاره کرده‌اند که بعضی افراد با شال و جایگاه کنگره و با نام کنگره، مطالب سیاسی منتشر می‌کنند. این کارها برای کنگره ضرر دارد و از آفت‌های کنگره محسوب می‌شود.

ما آمده‌ایم که این مملکت را گلستان کنیم و این کار از احیای انسان‌ها شروع می‌شود.

بحث سیاسی تخصص خودش را می‌خواهد. جایگاه سیاست، تخصص و نیروی خودش را می‌طلبد و به افراد و نیروهای مخصوص خود نیاز دارد. وارد کردن این مسائل به کنگره، آفتی برای کنگره و مسیری است که در آن قرار داریم.

ان‌شاءالله از همین امروز، هر کسی که تمایل دارد، می‌تواند در مراسمی که اعلام می‌شود شرکت کند. مساجدی که باید به آن‌ها برویم و مزاری که باید به آن سر بزنیم، اعلام می‌شوند و هر کسی که دوست دارد، می‌تواند حضور داشته باشد.

اما نباید فراموش کنیم که مسئولیت ما، در هر جایگاهی که هستیم، بسیار بزرگ‌تر و بالاتر از صرفاً ابراز احساسات است و وظایف ما به این موارد محدود نمی‌شود.

ان‌شاءالله در آینده خبرهای بهتری بشنویم. من چهره بسیاری از بچه‌ها را می‌بینم که در حال تغییر هستند و این تغییرات باید در تمام ابعاد زندگی انسان اتفاق بیفتد.

قدر خودمان را بدانیم و همان‌طور که آقای مهندس فرمودند، قدر داشته‌هایمان را بدانیم. ان‌شاءالله بتوانیم این کار را انجام دهیم و جلسه خوبی را در سکوت و احترام در کنار یکدیگر برگزار کنیم.

از اینکه به صحبت‌های من گوش کردید، از همه شما سپاسگزارم.

تایپ و بارگزاری:مسافر میلاد و مسافر یوسف(لژیون دوم)

مرزبان خبری:مسافر مجید