گروه خانواده - ادای احترام به آقای مهندس دژاکام و تداوم راه ایشان

جلسه هشتم از دوره سوم کارگاه‌های آموزشی خصوصی همسفران به نمایندگی اردبیل با استادی ایجنت همسفر زهرا، نگهبانی همسفر هاجر و دبیری همسفر سارا با دستور جلسه «کشف متد DST و دستاوردهای علمی آقای مهندس دژاکام» روز دوشنبه 20 مهر ماه 1405 ساعت 15:00 آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

با نهایت تأسف و تأثر، فقدان دانشمند بزرگ، آقای مهندس دژاکام را به خانواده محترم دژاکام، شعبه خودمان، تمام مسافران و همسفران، همه خدمتگزاران این ساختار عظیم و خانواده بزرگ کنگره ۶۰ تسلیت عرض می‌کنم.

امروز مسئولیت ما بیشتر شده است. از این به بعد، وقتی پدری از خانواده می‌رود، مسئولیت فرزندان بیشتر می‌شود و مسئولیت همسر نیز سنگین‌تر می‌شود؛ زیرا هم باید جایگاه آن پدر را پر کنند و هم مسئولیت‌های دیگری را بر عهده بگیرند. از این به بعد، مسئولیت ما نیز بیشتر و بیشتر شده است. باید تلاشمان را افزایش دهیم، به فرمایش‌های آقای مهندس گوش بسپاریم و پیرو راه ایشان باشیم.

امروز، فارغ از اینکه دستور جلسه چه باشد، من همیشه پیش از آنکه در جایگاه استاد بنشینم، مطالعه‌ای انجام می‌دادم و مطالبی می‌نوشتم؛ اما چند روزی است که هم ذهنم قفل شده، هم روحم و هم جسمم. مانند مجسمه‌ای متحرک، این‌طرف و آن‌طرف می‌روم. می‌دانم که بیشتر شما عزیزان نیز چنین حس‌وحالی دارید.

حدود ده یا یازده سال است که عضو کنگره ۶۰ هستم و بالاخره با اینجا انس گرفته‌ام. گفتنی‌ها بسیار است و دردودل‌ها نیز فراوان؛ اما امروز، از روز شنبه تا پنجشنبه، در تمام شعبات کشور، دستور جلسه «کشف متد DST و دستاوردهای آقای مهندس دژاکام» است.

واقعیت این است که نه در پنج دقیقه، نه در پنج ساعت، نه در پنج روز و حتی نه در پنج هفته نمی‌توان درباره سی سال خدمت آقای مهندس صحبت کرد؛ چه برسد به اینکه بخواهم در پنج دقیقه، تمام آن را تکمیل کنم و خدمت شما ارائه بدهم. مسلم است که چنین چیزی امکان‌پذیر نیست. حتی شاید ده سال زمان لازم باشد تا بتوانیم تک‌تک زحمات آقای مهندس، دستاوردهای ایشان و تحقیقاتشان را به تصویر بکشیم و ارائه دهیم.

بااین‌حال، ما اینجا موظف هستیم در همین چند دقیقه، بخشی از گفتنی‌ها را بیان کنیم. امروز شاید کمی زیاد صحبت کنم. در قدیم مثلی بود که می‌گفتند: «کسی که درد زیادی دارد، پرحرف می‌شود و کسی که غم زیادی دارد، خواب‌آلود می‌شود.»

دستور جلسه ما متد DST است. خود آقای مهندس فرمودند و استاد امین نیز تأکید کردند که ایشان را با عنوان‌هایی مانند درویش و قدیس یاد نکنیم. آقای مهندس گفتند که از من به‌عنوان دانشمند یاد کنید.

ایشان دانشمندی بزرگ در روزگار ما بودند. همان‌طور که رازی الکل را کشف کرد و این ماده صدها سال است که در خدمت مردم قرار دارد، و همان‌طور که ابوعلی‌سینا کتاب‌های بسیاری در زمینه طب و طبابت نوشت، آقای مهندس نیز از جمله دانشمندانی بودند که به کشف، تحقیق و ارائه یافته‌های علمی پرداختند. به نظر من، جایگاه ایشان حتی فراتر از این مقایسه‌هاست.

آقای مهندس هم کاشف بودند، هم محقق و هم نویسنده. همه ما کم‌وبیش با این موضوع آشنایی داریم. ایشان کتاب‌هایی درباره کشف متد DST نوشته‌اند و یافته‌های خود را به‌صورت مکتوب درآورده و در اختیار دیگران قرار داده‌اند؛ در اختیار ما دردمندان و حتی در اختیار مردم سراسر جهان، تا بتوانند از این دستاوردها استفاده بهینه کنند.

آقای مهندس در طول هفده سالی که با بیماری اعتیاد درگیر بودند، متد DST را برای درمان اعتیاد کشف کردند. ایشان نه‌تنها متد DST، بلکه داروی درمان اعتیاد را نیز معرفی کردند. همچنین در زمینه درمان اضافه‌وزن و وابستگی به نیکوتین، روش‌هایی ارائه دادند که به درمان قطعی این وابستگی‌ها کمک کرد. همان‌طور که گفتم، دستاوردهای خود را به‌صورت مکتوب در اختیار ما قرار دادند تا دیگران نیز بتوانند از آن‌ها بهره‌مند شوند.

صحبت کردن درباره آقای مهندس، نفس انسان را بند می‌آورد؛ به‌خصوص نفس من را.

ایشان نویسنده‌ای برجسته بودند و در زمینه بیماری سرطان، از جمله چهار نوع سرطان خون، مقاله‌های ارزشمندی نوشتند که نه‌تنها در ایران، بلکه در کشورهای معتبر اروپایی نیز منتشر شدند.

ایشان در زمینه سرطان سینه نیز تحقیقاتی انجام دادند و مقالاتشان در سایت قرار گرفته است. بیشتر بچه‌ها خودشان این مقالات را دیده‌اند. یکی از موضوعات مورد تحقیق ایشان، رگ‌زایی یا ایجاد رگ‌های جدید در سلول‌های سرطانی سرطان سینه بود که در نمونه‌های حیوانی و با استفاده از شربت OT بررسی کردند و این تحقیقات را ادامه دادند.

به نظر من، ایشان در این زمینه به نتایجی نیز رسیدند؛ البته در مورد انسان‌ها، هنوز راه باقی مانده است. امیدوارم روزی برسد که این بیماری در انسان‌ها نیز درمان شود و بتوانیم شاهد نتایج ارزشمند چنین تحقیقاتی باشیم.

به نظر من، آقای مهندس از جمله فرشتگان برگزیده خداوند هستند. نباید ناامید و مأیوس باشیم؛ زیرا ایشان همیشه همراه خداوند هستند و من باور دارم که روح ایشان نیز همواره همراه ما خواهد بود.

من مطمئن هستم همان‌طور که ایشان در طول سی سال، با آموزه‌ها، تحقیقات و تشویق‌های خود ما را هدایت کردند و راه را به ما نشان دادند، از این به بعد نیز یاد و آموزه‌های ایشان همراه ما خواهد بود؛ به شرط آنکه کاری کنیم که ایشان از ما راضی باشند، کارهای خود را رونق ببخشیم و تلاشمان را بیشتر کنیم.

امیدوارم خداوند نیز از ما راضی باشد و روح آقای مهندس هم از ما رضایت داشته باشد.

همان‌طور که گفتم، هم جسمم، هم روحم و هم روانم قفل شده است. مطالبی که اکنون به ذهنم می‌رسند، یکی‌یکی هستند و گاهی خودم هم نمی‌دانم از کجا می‌آیند؛ اما آن‌ها را خدمت شما عزیزان عرض می‌کنم.

همه دوستان مشارکت خواهند کرد. هرکدام از ما مطالبی می‌دانیم که شاید دیگران ندانند و در مقابل، عزیزان دیگری نیز چیزهایی می‌دانند که ما از آن‌ها بی‌اطلاع هستیم. امروز با مشارکت یکدیگر، این دانسته‌ها را به اشتراک می‌گذاریم و در اختیار هم قرار می‌دهیم تا همه بتوانیم از تجربیات، آگاهی‌ها و شناخت یکدیگر بهره‌مند شویم.

امیدوارم این راه را با ثبات بیشتر، رونق افزون‌تر و تلاش مضاعف ادامه دهیم و بتوانیم آرمان‌های آقای مهندس را جامه عمل بپوشانیم.

مرزبانان کشیک: مسافر یاشار و همسفر لیلا
تایپیست، عکاس، ویرایش و ارسال: مرزبان خبری همسفر لیلا
گروه خانواده نمایندگی اردبیل