جلسه پنجم از دوره‌ی بیست‌ودوم از کارگاههای آموزشی خصوصی کنگره ۶۰، نمایندگی قیدار، با استادی مسافر محمد، با نگهبانی مسافر علیرضا و با دبیری مسافر علی‌اصغر با دستور جلسه « وادی هشتم: با حرکت راه نمایان می‌شود» در روز یکشنبه ۱۲ مهرماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۷ آغاز به کار کرد.
خلاصه سخنان استاد:
سلام دوستان، محمد هستم، یک مسافر. دستور جلسه این هفته، «وادی هشتم و تأثیر آن روی من؛ با حرکت، راه نمایان می‌شود» است.
زمانی که وارد کنگره ۶۰ شدم و سفر خودم را آغاز کردم، شناختی از هدف اصلی کنگره ۶۰ نداشتم. به مرور متوجه شدم که هدف کنگره بسیار فراتر از درمان اعتیاد است و می‌توان آن را یک کارگاه انسان‌سازی دانست. به نظر من، وادی هشتم نیز یکی از اصول و کلیات مهم در این مسیر است: «با حرکت، راه نمایان می‌شود.»
شاید در نگاه اول، این جمله بسیار ساده به نظر برسد و با خود بگوییم: مشخص است که با حرکت، راه نمایان می‌شود. اما چیزی که من در دوران اعتیاد تجربه کردم، این بود که سؤال اصلی این است: حرکت به کدام سمت؟
وقتی یک انسان برای اولین بار مواد مخدر مصرف می‌کند، ممکن است در ابتدا احساس شادابی و انرژی بیشتری داشته باشد و با خودش بگوید: «چقدر خوب است؛ وقتی مواد مصرف می‌کنم، دیگر احساس خستگی نمی‌کنم.» اما اگر به این مسیر ادامه دهد، باید دید در نهایت به کجا خواهد رسید.
یکی از اولین چیزهایی که در این مسیر از دست می‌رود، شخصیت و جایگاه انسان است. در خانواده دیگر جایگاه و اعتبار گذشته را ندارد، ممکن است از خانواده طرد شود و صمیمیت و ارتباطی را که زمانی با اعضای خانواده داشته، از دست بدهد. دیگر حوصله انجام بسیاری از کارها را ندارد؛ یا در خماری است یا در نشئگی. این‌ها بخشی از مسیری است که بسیاری از ما در دوران اعتیاد طی کرده‌ایم.
به نظر من، انسان عاقل کسی است که هرچه زودتر از این مسیر ضدارزش بازگردد. اگر متوجه شود در مسیر اشتباهی قرار گرفته است، باید در اولین فرصت مسیر خود را اصلاح کند و به راه درست بازگردد.
.jpg)
اما چگونه می‌توان این مسیر را تغییر داد؟ یکی از بهترین مکان‌هایی که می‌توان در آن این کار را انجام داد، کنگره ۶۰ است.
وقتی وارد کنگره ۶۰ می‌شویم، تازه متوجه می‌شویم که چگونه باید مسیر خود را طی کنیم. در اینجا فقط مسئله حرکت کردن مطرح نیست؛ بلکه باید حرکت در مسیر درست باشد. دیگر نمی‌توانیم هر راهی را که به نظر خودمان درست می‌آید، انتخاب کنیم. در کنگره ۶۰ باید مسیری را که راهنما به ما نشان می‌دهد، با دقت و نظم طی کنیم.
حضور به‌موقع در جلسات، گوش دادن به آموزش‌ها، رعایت نظم و قوانین و انجام دادن آنچه راهنما از ما می‌خواهد، همه بخشی از همین مسیر هستند. این‌ها قدم‌هایی هستند که باید یکی پس از دیگری برداشته شوند.
در این مسیر، هر اشتباه می‌تواند ما را از مقصد دور کند. برای مثال، اگر در اتوبان زنجان ـ قزوین در حال حرکت باشم و مقصد من تاکستان باشد، اگر از خروجی تاکستان عبور کنم، دیگر نمی‌توانم به‌سادگی مسیر را برگردم. باید تا قزوین ادامه بدهم و از آنجا مسیر خود را اصلاح کنم، زیرا امکان برگشت مستقیم وجود ندارد.
اما اگر از ابتدا مسیر را درست انتخاب کنم و به علائم و راهنمایی‌های مسیر توجه داشته باشم، دیگر نیازی به دوربرگردان نخواهم داشت و می‌توانم با آرامش بیشتری به سمت مقصد حرکت کنم.
من امروز احساس می‌کنم کنگره ۶۰ به من کمک کرده است که مسیر درست را پیدا کنم و در این مسیر حرکت کنم. خوشحالم که در این مسیر تنها نیستم و همه عزیزانی که در این جمع حضور دارند، به نوعی همراه من هستند تا بتوانم مسیر را تا رسیدن به مقصد ادامه دهم.
مقصد من، درمان اعتیاد و در ادامه، رسیدن به تعادل و آرامش در زندگی است و امیدوارم بتوانم با حرکت درست و با استفاده از آموزش‌های کنگره ۶۰، این مسیر را به بهترین شکل طی کنم.
مرزبان کشیک: مسافر حمزه‌علی
تایپ، درج و ارسال: مسافر مهدی، رهجوی لژیون نهم
عکس: مسافر علی، مرزبان خبری
- تعداد بازدید از این مطلب :
90