گروه‌خانواده_کاشتن بذر امید در تلخ‌ترین روزها

در آموزش‌های کنگره ۶۰، ما می‌آموزیم که هستی بر پایه تضادها و اضداد بنا شده است و این قانون هستی نه برای آزار ما، بلکه برای تکامل و صیقل خوردن روح انسان در مسیر حیات ضروری است.

مفهوم یین و یانگ برای من فراتر از یک نماد شرقی، تصویری از مسیر پرفراز و نشیب است. زمانی که در تاریکی‌های اعتیاد مسافرم غرق بودیم، وجود من نیز تحت تأثیر همان نیروی یین قرار گرفته بود؛ نیرویی که اگر چه ریشه در مواد مخدر نداشت، اما با غبارهای سنگین خشم، قضاوت، بی‌صبری، ناامیدی و بی‌اعتمادی تعریف می‌شد.

در آن دوران، گویی تمام دنیای من به رنگ ترس در آمده بود و روشنایی یانگ که همانا عشق بلاعوض، گذشت و آرامش است، در پس ابرهای منیت و خشم پنهانم گم شده بودم. اما زیبایی جهان‌بینی در کنگره ۶۰، در همان نکته‌ کوچکی نهفته است که در قلب تاریکی وجود دارد.

همان بذر امیدی که حتی در تلخ‌ترین روزها، مرا به صندلی‌های لژیون و آموزش‌های جناب مهندس وصل کرد. من در کنگره آموختم که همسفر بودن، تنها یک نقش همراهی نیست؛ بلکه یک سفر درونی برای پالایش خود است.

کنگره به من آموخت که برای تبدیل شدن به آن بال پرواز نباید با تاریکی‌های مسافرم بجنگم، بلکه باید با افزایشِ دانش و آگاهی، سهم یانگ را در وجود خودم توسعه بدهم. هر سی‌دی که می‌نویسم، هر بار که آموزش‌ها را در خودم کاربردی می‌کنم و هرگاه که به جای خشم، از در محبت و دانایی وارد می‌شوم.

در واقع در حال تغذیه کردن همان بخش روشنایی وجودم هستم. تا بتوانم تعادل را به فضای خانواده‌ام بازگردانم. امروز درک می‌کنم که یین و یانگ دشمنان یکدیگر نیستند، بلکه مکمل هم‌اند؛ تاریکی‌ها برای این بودند که من قدر روشنایی رهایی و آرامش را بدانم و روشنایی برای این است که قدرت صبر و استقامت را به دست آورم.

برای من به عنوان یک همسفر رسیدن به تعال، یعنی پذیرش این حقیقت که هم مسافرم و هم خودم هر دو در حال گذر از این تضادها هستیم. من یاد گرفتم که اگر بخواهم بال پروازی باشم که به اوج می‌رسد، باید اجازه دهم که نور دانایی بر تمام زوایای تاریک ذهن خودم بتابد.

امروز با تکیه بر جهان‌بینی کنگره به جای آن که از تضادها بترسم آن‌ها را به عنوان ابزاری برای رشد می‌پذیرم و با پیوند دانایی و عمل، تعادل را در زندگی‌ام جاری می‌کنم؛ چرا که راه رسیدن به صلح درونی، چیزی جز به صلح رسیدن با همین تضادها و تبدیل کردن ترس‌ها به شجاعت و ناامیدی‌ها به امید نیست. این همان مسیری است که ما را از تاریکی مطلق به سوی نوری که پایان‌ناپذیر است هدایت می‌کند.

منبع:سی‌دی یین یانگ
نویسنده:همسفر پرنگ رهجوی راهنما همسفر کبری(لژیون یکم)
ویرایش و ارسال:همسفر فاطمه نگهبان سایت
همسفران نمایندگی ارومیه