جلسه نهم از دوره بیست و یکم کارگاههای آموزشی خصوصی همسفران کنگره۶۰ نمایندگی بیستون کرمانشاه به استادی راهنمای تازهواردین همسفر اکرم، نگهبانی همسفر سحر و دبیری همسفر مرضیه با دستور جلسه «صورت مسئله اعتیاد» روز دوشنبه ۶ مهرماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۵:۰۰ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:
خدا را هزاران مرتبه شکر میکنم که بار دیگر این سعادت نصیب من شد تا در این جایگاه قرار بگیرم. از ایجنت، گروه مرزبانی و نگهبان جلسه کمال تشکر و سپاسگزاری را دارم که استادی و مسئولیت جلسه را به من سپردند تا در این جایگاه قرار بگیرم، خدمت کنم و بتوانم از تکتک شما آموزش بگیرم. از همسفر مرضیه دبیر جلسه بابت قرائت خلاصه گزارش و عملکرد خوبشان خیلی متشکرم. در مورد دستور جلسه امروز که «صورت مسئله اعتیاد» است باید بگویم یکی از پایههای اساسی شناخت اعتیاد در کنگره۶۰، صورتمسئله اعتیاد است. یکی از مهمترین آموزشهایی که در کنگره۶۰ میگیریم این است که قبل از اینکه بخواهیم یک مشکل را حل کنیم؛ باید بدانیم مشکل دقیقاً چیست. اگر صورت مسئله را نشناسیم، حتی اگر خیلی تلاش کنیم، ممکن است راهحل ما هم اشتباه باشد.
آقای مهندس دژاکام در آموزشهای کنگره۶۰ نگاه متفاوتی نسبت به اعتیاد مطرح کردند. در این جایگاه، اعتیاد فقط مسئله مصرف مواد یا یک وابستگی روانی نیست که بر اثر مصرف مداوم و مستمر مواد مخدر، سیستمهای حیاتی بدن دچار تخریب و اختلال میشوند. اعتیاد فقط یک مسئله روانی نیست. در گذشته ممکن بود تصور شود شخصی که مواد مصرف میکند، فقط به خاطر لذت، عادت یا مسائل روحی مواد مصرف میکند و میتواند با اراده و عزم آن را کنار بگذارد؛ اما کنگره۶۰ صورت مسئله را گستردهتر نگاه کرد.
وقتی انسان بهصورت مستمر مواد مخدر مصرف میکند، مواد بیرونی وارد چرخهای میشود که بخشی از نیازهای طبیعی بدن را تحت تأثیر قرار میدهد. بدن انسان بهطور طبیعی مواد و هورمونهایی را تولید میکند که در تعادل جسم و روان نقش دارند. در کنگره۶۰ از این مجموعه به عنوان «سیستم ایکس» یاد میشود. بنابراین، اگر فردی سالها مواد مصرف کرده باشد، نمیتوان انتظار داشت که با قطع ناگهانی مصرف، همهچیز بلافاصله به حالت عادی برگردد. بدن انسان فقط یک مصرفکننده نیست و خودش نیز مواد مورد نیازش را تولید میکند. در مغز و بدن انسان سیستمهایی وجود دارد که مواد شیمیایی و شبهافیونی تولید میکنند. این مخدرهای طبیعی باعث ایجاد آرامش، لذت، خواب بهموقع، تعادل و خلقوخوی خوب و در بسیاری از عملکردهای دیگر نقش دارند.
وقتی که فرد بهطور مداوم مواد مخدر بیرونی دریافت میکند، به مرور زمان سیستم ایکس در بدن از کار میافتد و مواد مخدر تولید نمیکند و چشمه خشک میشود. چرا ترک با درمان متفاوت است؟ فردی مدتی مصرف مواد را قطع میکند، اما با قطع مصرف مواد، جسم یا روان او بازسازی نمیشود و با مشکلات مختلفی روبهرو میشود و باز هم به سر خط برمیگردد و مجدداً مواد مصرف میکند. ولی در کنگره۶۰، با استفاده از داروی مناسب، زمان مناسب و مقدار مناسب و همراه با آموزش و جهانبینی، درمان اتفاق میافتد و به بدن فرصت داده میشود که بهتدریج خود را بازسازی کند.
برای بازسازی جسم لازم است اگر فردی سالها مواد مصرف کرده باشد، نباید انتظار داشته باشیم جسم او در چند روز یا چند هفته کاملاً به حالت تعادل برسد. مثل ساختمانی که در اثر یک زلزله یا فرسوده شدن آسیب دیده است؛ برای بازسازی آن باید مرحلهبهمرحله پیش رفت. درمان اعتیاد نیز باید فرصت لازم برای بازسازی سیستم تخریبشده را فراهم کند. در کنگره۶۰ درمان اعتیاد فقط با جسم تمام نمیشود.۳ ضلع مهم درمان هم مطرح هستند: جسم، روان و جهانبینی. در قسمت جسم، بدن ما فرصت بازسازی پیدا میکند و نگاه خود را نسبت به خودش، انسان، زندگی، مسئولیت و مسائل اطرافش تغییر میدهد. در مورد صورت مسئله سیگار هم که بگویم، این است که سیگار فقط یک عادت نیست؛ روی جسم اثر گذاشته و بدن به دریافت آن وابسته شده است و مانند درمان اعتیاد، باید به جسم فرصت داد تا نیکوتین بدن خودش را تأمین کند و به تعادل برسد.
در مورد صورت مسئله چاقی، این است که خیلی وقتها فقط عدد روی ترازو را میبینند و میگویند که چاق شدم، پس باید کمتر غذا بخورم و وزنم را پایین بیاورم؛ اما فقط مسئله، کم کردن وزن نیست. مسئله این است که چرا بدن از تعادل خارج شده و چگونه میتوانیم آن را به تعادل برسانیم. در کنگره۶۰، جسم یک سیستم است. برای اینکه درست کار کند، باید شرایط مناسبی برای آن فراهم شود. تغذیه، میزان مصرف، کیفیت غذا، فعالیت و نظم، همگی در جسم تأثیر دارند. خیلی از ما زمانی که وارد کنگره شدیم، زندگی ما شرایط خوبی نداشت و کنگره از ما هزینهای برای درمان نگرفت و فرصت داد که آموزش بگیریم، درمان شویم و دوباره روی پای خودمان بایستیم.
امروز شاید شرایط خیلی از ما با روزهای اول فرق کرده باشد. بد نیست از خودمان بپرسیم آیا درست است فقط استفادهکننده باشیم و نسبت به آینده کنگره بیتفاوت بمانیم؟ امروز کنگره برای ساختن زمین و فراهم کردن امکانات آینده، به مشارکت ما نیاز دارد. دارم از بخشی از داراییام برای چیزی میگذارم که خودم از آن نتیجه گرفتم و در آینده، انسانهای دیگری هم لازم دارند از آن بهرهمند شوند. شاید من نتوانم مبلغ زیادی پرداخت کنم، اما میتوانم بگویم ما هم در حد توانمان توانستیم کمک کنیم و این جمله یک دنیا ارزش دارد. ساختن زمین با یک نفر انجام نمیشود؛ با مشارکت یک مجموعه انجام میشود. شاید سهم کوچک ما باشد، اما وقتی سهم من، تو و سهم همه دوستان کنار هم قرار بگیرد، ما میتوانیم کاری انجام دهیم که بهتنهایی از عهده یک نفر برنیاید.
من دوست دارم روزی که زمین کنگره ساخته شود، به آنجا بروم و نگاه کنم که من هم در ساختن این زمین مشارکت داشتم و در مشارکت گلریزان سهمی داشتهام و چیزی که به ما زندگی دوباره داد، فقط برای نسل ما باقی نماند؛ کاری کنیم که چراغ کنگره برای سالهای سال روشن بماند. پس امیدوارم در جشن گلریزان شرکت کنیم؛ نه فقط برای اینکه پولی بدهیم و بگوییم و نشان بدهیم ما انسان هستیم، بلکه برای اینکه این مسیر را دوست داریم، قدرش را میدانیم و برای آینده مسئولیتپذیر باشیم.
اهداء لوح تقدیر به اعضای لژیون سردار توسط نگهبان لژیون سردار راهنما همسفر سهیلا

مرحله ۳۰ سیدی مرزبان خبری همسفر ثریا و راهنما همسفر سارا


مرزبانان کشیک: همسفر ثریا و مسافر جعفر
تایپیست: همسفر مریم رهجوی راهنما همسفر سارا (لژیون چهارم)
عکاس: همسفر فریبا نگهبان سایت
ویرایش و ارسال: مرزبان خبری همسفر ثریا
همسفران نمایندگی بیستون کرمانشاه
- تعداد بازدید از این مطلب :
365