خدمت را برای یاد گرفتن و رشد کردن انجام دهیم

«دیده‌بانان ستون‌های کنگره هستند که بنای کنگره به شانه‌های آن‌ها استوار خواهد بود؛ بنابراین همه ما به آن‌ها احترام می‌گذاریم.» بنیان جمعیت احیای انسانی کنگره۶۰

افتخار داریم در نمایندگی بروجن در خدمت دیده‌بان امور مالی جمعیت احیای انسانی کنگره۶۰ مسافر مجید‌ باشیم در این گفت‌وگو فرصتی فراهم شد تا از نگاه و تجربیات ارزشمند ایشان درباره موضوعات مختلف بشنویم و از صحبت‌هایشان بهره‌مند شویم. از ایشان سپاسگزاریم که با صمیمیت و محبت وقت خود را در اختیار ما قرار دادند.

مسافر مجید با آنتی ایکس مصرفی اپیوم وارد کنگره شدند. به مدت ۱۳ ماه باراهنمایی مهندس حسین دژاکام سفر کردند و در حال حاضر به مدت ۲۶ سال و ۱ ماه است که با دستان پرمهر و محبت ایشان آزاد و رها هستند. رشته ورزشی ایشان راگبی و شنا است.

اگر شما بخواهید جمعیت احیای انسانی کنگره۶۰ را در یک واژه یا یک حس توصیف کنید، آن واژه یا حس چیست؟

اگر بخواهم کنگره۶۰ را در یک واژه بیان کنم؛ می‌گویم رهایی، چون کنگره برای من فقط رهایی از مواد مخدر نبود؛ بلکه رهایی از خیلی از تاریکی‌ها، ترس‌ها، ناامیدی‌ها و افکار نادرست بود. کنگره به من یاد داد که انسان می‌تواند خودش را بشناسد، آموزش بگیرد و آرام‌آرام تغییر کند؛ اگر بخواهم آن را در یک حس بیان کنم، می‌گویم آرامش، آرامشی که از آموزش، خدمت و درست زندگی کردن به دست می‌آید.

از نظر شما مهترین ویژگی که یک فرد باید در خود پرورش دهد تا به جایگاه دیده‌بانی برسد چیست؟

به نظر من مهم‌ترین ویژگی، مسئولیت‌پذیری در کنار ظرفیت و رعایت اصول و قوانین است. دیده‌بان شدن فقط یک جایگاه نیست؛ بلکه یک مسئولیت بزرگ است. فرد باید یاد بگیرد قبل از این‌که دیگران را ببیند، خودش را ببیند و قبل از قضاوت دیگران، خودش را مورد بررسی قرار دهد. در طول سال‌های خدمت فهمیدم که برای رسیدن به این جایگاه، آموزش و خدمت مستمر خیلی مهم است؛ باید آن‌قدر آموزش بگیریم و تجربه کنیم که بتوانیم با عدالت، عمل سالم و آرامش تصمیم بگیریم.

شما به عنوان شخصی که در ابتدای مسیر خدمتی من قرار گرفته‌اید، بزرگ‌ترین درس و آموزشی که در تمام سال‌های خدمتتان گرفته‌اید، چیست که بتواند به عنوان تجربه در اختیار من همسفر قرار گیرد؟

اگر بخواهم فقط یک تجربه را بگویم این است که خدمت را برای دیده شدن انجام ندهیم؛ برای یادگرفتن و رشد کردن انجام دهیم. در سال‌های خدمت متوجه شدم که هر جایگاهی که به انسان داده می‌شود، در واقع یک فرصت برای آموزش بیشتر و جدید است نه این‌که فکر کنیم به پایان راه رسیده‌ایم. به شما به عنوان یک همسفر می‌گویم عجله نکنید، آموزش بگیرید و در جایگاه خودتان خدمت کنید. از سختی‌ها فرار نکنید و اجازه دهید تا زمان و تجربه شما را بسازد. گاهی یک خدمت کوچک اگر با عشق و حضور قلب انجام شود می‌تواند انسان را به‌اندازه سال‌ها آموزش دهد و جلو ببرد.

از نظر شما تفاوت بین کمک کردن و خدمت کردن چیست؟

به نظر من کمک کردن می‌تواند یک کار مقطعی باشد؛ مثلاً وقتی کسی مشکلی دارد دست او را بگیریم و کمکش کنیم؛ اما خدمت کردن یک نگاه عمیق‌تر دارد. در خدمت من فقط برای حل مشکل یک نفر کاری انجام نمی‌دهم؛ بلکه خودم هم در این مسیر آموزش می‌گیرم و رشد می‌کنم. در کنگره یاد گرفته‌ایم که خدمت هم به دیگران کمک می‌کند و هم خود خدمتگزار را تغییر می‌دهد؛ بنابراین خدمت برای من یعنی با عشق، محبت بدون توقع و با مسئولیت کاری را انجام دهم که هم به دیگران کمک کند و هم خودم را به انسان بهتری تبدیل کند.

با توجه به نزدیک شدن به جشن گل‌ریزان به کسانی که می‌خواهند در جشن گل‌ریزان شرکت کنند چه توصیه‌ای دارید که بتوانند این خدمت را به بهترین کیفیت و حضور قلبی آغاز کنند؟

جشن گل‌ریزان فقط یک جمع‌آوری مالی نیست، پشت هر مبلغی که پرداخت می‌شود می‌تواند یک نیت، هدف و یک قدم برای ادامه مسیر کنگره باشد به نظرم مهم این نیست که چه مبلغی می‌بخشیم؛ مهم این است که با چه نیتی می‌بخشیم. هرکس به‌اندازه توان خودش و با حضور قلب وارد این کار شود، همین خودش یک خدمت ارزشمند است. مهم این است بدانیم چیزی که امروز می‌بخشیم، ممکن است فردای یک انسان یا انسان‌های دیگر را بسازد.

مسیر خدمت همیشه هموار نیست وقتی با یک سختی یا مشکل در مسیر خدمت روبه‌رو می‌شوید، چه چیزی در درون شما باعث می‌شود که دوباره بلند شوید و با همان لبخند و ثبات قدم ادامه دهید؟

چیزی که به من کمک کرده تا ادامه بدهم این است که یاد گرفته‌ام مشکلات را بخشی از مسیر آموزش ببینم، نه دلیلی برای کنار کشیدن. در طول سال‌های خدمت طبیعی است که گاهی سختی وجود داشته باشد؛ اما وقتی انسان هدف اصلی خودش را فراموش نکند و بداند برای چه چیزی خدمت می‌کند دوباره انرژی پیدا می‌کند. برای من آموزش‌های کنگره، محبت به انسان‌ها و اعتمادی که به این مسیر پیدا کرده‌ام همیشه باعث شده دوباره بلند شوم. شاید همیشه نتوانم همه مشکلات را تغییر بدهم؛ اما می‌توانم نگاه و رفتار خودم را درست کنم. همین موضوع کمک کرده که با آرامش و ثبات قدم به مسیر ادامه بدهم.

در پایان از دیده‌بان مسافر مجید سپاسگزاریم که با حضور ارزشمند و صحبت‌های پربارشان این فرصت را در اختیار ما قرار دادند تا از تجربیات و نگاه ایشان بهره‌مند شویم. امیدواریم این گفت‌وگو برای همه عزیزانی که آن را می‌خوانند، چراغی باشد برای شناخت بیشتر مسیر درمان و رهایی و قدم برداشتن در مسیر ارزشمند جمعیت احیای انسانی کنگره۶۰. از حضور و محبت ایشان صمیمانه تشکر می‌کنیم و برایشان سلامتی، سربلندی و توفیق روزافزون در خدمت به انسان‌ها را از قدرت مطلق الله خواستاریم.

طراح سوالات و مصاحبه‌کننده: همسفر مرضیه رهجوی راهنما همسفر فرشته (لژیون چهارم)
عکاس: همسفر سمیه رهجوی راهنما همسفر فاطمه (لژیون اول)
ارسال: همسفر سوزان رهجوی راهنما همسفر صغری (لژیون ششم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی بروجن