لژیون‌های ویلیام (درمان نیکوتین)

گزارش تصویری از لژیون‌های ویلیام (درمان سیگار) به روایت تصویر

خلاصه سخنان استاد: 

 دوستان، مهدی هستم،مسافر نیکوتین. 

 ان‌شاءالله حال همه عزیزان خوب باشد، روزبه‌روز حس و حالتان بهتر شود، قدم‌هایتان محکم‌تر شود و امیدوارم که برگردیم به آن سلامتی که آقای مهندس همیشه از آن صحبت می‌کنند. دستور جلسه این هفته «از فرمان‌برداری تا فرماندهی» است. من این دستور جلسه را اگر بخواهم از زاویه دیگری نگاه کنم، ارتباط زیادی با مسئله سیگار دارد. به نظر من، سیگار یکی از موانعی است که نمی‌گذارد انسان به مراحل بالاتر برسد، آگاهی‌اش بیشتر شود، رشد کند، تغییر و تبدیل در او اتفاق بیفتد و در نهایت به رهایی برسد. مسافرانی که مصرف سیگار دارند، هنوز هیچ خدمتی در کنگره به آن‌ها داده نمی‌شود و این موضوع نشان می‌دهد که برای رسیدن به جایگاه‌های بالاتر، ابتدا باید روی خودمان کار کنیم. هدف کنگره آموزش و رشد انسان است تا بتواند در جایگاه خودش فرمانده خوبی باشد. زمانی که انسان درگیر مصرف سیگار است، این مصرف می‌تواند جلوی رشد او را بگیرد و یک حالت بازدارندگی در او ایجاد کند؛ مثل پرده‌ای که روی افکار و آگاهی انسان کشیده می‌شود و اجازه نمی‌دهد آن‌طور که باید مسائل را ببیند و درک کند. وقتی این پرده کنار برود، انسان می‌تواند بهتر گوش بدهد، بهتر آموزش بگیرد و فرمان‌برداری درستی داشته باشد. فرمان‌برداری یکی از پایه‌های مهم حرکت ماست و اگر انسان نتواند از کسی که یک قدم از او جلوتر است آموزش بگیرد، نمی‌تواند به فرماندهی برسد.

یکی دیگر از مسائلی که در این مسیر خیلی مهم است، «منیت» است. وقتی منیت در انسان زیاد باشد، فرمان‌برداری سخت می‌شود؛ چون انسان تصور می‌کند خودش بهتر از همه می‌داند و نیازی به حرف دیگران ندارد. در چنین شرایطی، صحبت راهنما، پیشکسوت و حتی اطرافیان برای انسان اهمیت خود را از دست می‌دهد و انسان به جایی می‌رسد که می‌گوید: «فقط خودم می‌دانم و من بهتر از بقیه هستم.» در صورتی که برای رشد کردن باید بتوانیم آموزش بگیریم، گوش بدهیم و تجربه دیگران را بپذیریم. ما نباید در مسیر رشد خودمان متوقف شویم؛ چون در کنگره همیشه حرکت وجود دارد و اگر حرکت نکنیم، ریزش اتفاق می‌افتد. مثل دوچرخه‌ای که اگر رکاب زدن را متوقف کنیم، تعادلش را از دست می‌دهد و زمین می‌خورد. کنگره برای ما یک زمین بازی است و ما باید در این زمین بازی از کسانی که یک قدم از ما جلوتر هستند، آموزش بگیریم. اگر راهنما چیزی را به ما می‌گوید، باید بتوانیم آن را بپذیریم و انجام بدهیم؛ چون راهنما تجربه‌ای را در اختیار ما قرار می‌دهد که شاید خودمان هنوز به آن نرسیده باشیم. این همان فرمان‌برداری است که اگر به‌درستی انجام شود، کم‌کم انسان را به فرماندهی می‌رساند. فرماندهی واقعی زمانی اتفاق می‌افتد که انسان بتواند بر خودش، افکارش و رفتارهایش مسلط باشد و بتواند برای زندگی خودش تصمیم درست بگیرد.

سیگار برای من فقط یک مصرف ساده نیست؛ بلکه می‌تواند مثل یک شریک درتصمیم‌گیری‌های انسان وارد شود و اجازه ندهد که انسان فرمانده واقعی بدن خودش باشد. گاهی اوقات فرد به جای اینکه از بودن در کنار خانواده و لذت بردن از لحظات زندگی استفاده کند، ذهنش درگیر این است که چه زمانی سیگار مصرف کند. این یعنی بخشی از فرماندهی انسان در اختیار سیگار قرار گرفته است. اگر قرار است ما فرمانده بدن خودمان باشیم، باید بتوانیم این وابستگی را درمان کنیم و اختیار را دوباره به دست خودمان برگردانیم. در کنار این موضوع، باید روی منیت خودمان هم کار کنیم و یاد بگیریم که فرمان‌بردار خوبی باشیم تا بتوانیم در آینده فرمانده خوبی برای خودمان، خانواده‌مان و دیگران باشیم. امیدوارم همه اعضای کنگره بتوانند به آن رهایی شیرین برسند و خانواده‌هایشان نیز در کنار آن‌ها آرامش و حال بهتری را تجربه کنند. تغییر کردن همیشه آسان نیست و گاهی لازم است انسان پوست بیندازد و از یک مرحله عبور کند. وابستگی به سیگار ممکن است طی سال‌ها شکل گرفته باشد و طبیعی است که برای درمان آن نیز باید مسیر درست و اصولی را طی کرد. نمی‌توان انتظار داشت چیزی که در طول سال‌ها به وجود آمده، یک‌باره از بین برود. باید آموزش بگیریم، حرکت کنیم و قدم‌به‌قدم جلو برویم تا تغییر واقعی اتفاق بیفتد.

من اعتقاد دارم کسی که بتواند روی درمان سیگار خودش کار کند و از این مرحله عبور کند، می‌تواند کارهای بسیار زیادی را در زندگی انجام دهد. درمان سیگار به انسان اعتمادبه‌نفس و احساس امنیت بیشتری می‌دهد و وقتی درمان به‌صورت کامل انجام شود، درمان ما نیز کامل‌تر می‌شود و به قول معروف، درمان شش‌دانگ می‌شود. وقتی این پوشش‌ها و موانع کنار بروند، انسان می‌تواند شادی و آرامش بیشتری را تجربه کند و از زندگی خودش لذت ببرد. بنابراین، اگر می‌خواهیم از فرمان‌برداری به فرماندهی برسیم، باید ابتدا یاد بگیریم که آموزش بگیریم، گوش بدهیم، منیت خودمان را کنترل کنیم و مسئولیت کارهای خودمان را بپذیریم. فرماندهی از بیرون به ما داده نمی‌شود؛ بلکه نتیجه آموزش، حرکت، تجربه و تغییر درونی خودمان است. امیدوارم همه ما بتوانیم در این مسیر ثابت‌قدم باشیم، از آموزش‌های کنگره استفاده کنیم و به جایی برسیم که اختیار و فرماندهی زندگی خودمان را به دست بگیریم. 

از اینکه به صحبت‌های من توجه کردید،از همه شما سپاسگزارم. 

نگارنده :مسافر سیروس لژیون ۳

عکاس:مرزبان مسافر افشین 

تنظیم: مسافر علی لژیون ۷

ارسال: مرزبان خبری مسافر صابر

نمایندگی جهانبین شهرکرد/مسافران