بخشش، رها کردن خود است

خوشا به حال آن کس که می‌دهد و به‌دنبال باز پس گرفتن نیست؛ بی‌دریغ همچون قدرت مطلق.

این مصاحبه‌ با همسفرانی است که با قلب بزرگ و سخاوتمندشان مسیر بخشیدن را پیموده‌اند و اینک به دروازه‌ی بخشش رسیده‌اند.

همسفر زهرا و همسفر اعظم اذن جایگاه پهلوانی را از آقای مهندس دریافت کرده‌اند؛ به‌همین خاطر مصاحبه‌ای با این عزیزان ترتیب داده‌ایم و شما را به خواندن این مصاحبه دعوت می‌کنیم:

همسفر زهرا و مسافرشان با آنتی‌ایکس مصرفی تریاک وارد کنگره شدند، به روش DST و داروی اپیوم تینکچر به‌مدت ده ماه و سه روز و به راهنمایی آقای مرعشی و خانم عاطفه سفر کردند.
ورزش ایشان و مسافرشان شطرنج می‌باشد و الآن هم به لطف خدا پنج سال و ده ماه است که به دستان پرتوان آقای مهندس آزاد و رها هستند. در ضمن، سفر نیکوتین با داروی آدامس نیکوتین‌دار، به راهنمایی خانم شهره عزیز داشتند. در حال حاضر، سه سال و دو ماه است که به دستان پرتوان آقای مهندس از بند نیکوتین رها هستند و الآن در جایگاه راهنمایی و راهنمای درمان سیگار مشغول به خدمت هستند.

همسفر اعظم و مسافرشان با آخرین آنتی‌ایکس مصرفی تریاک وارد کنگره شدند، به روش درمان DST، داروی درمان اپیوم تینکچر به‌مدت ده ماه و سه روز با راهنمایی آقا مجید و خانم حلیمه سفر کردند. ورزش مسافرشان باستانی و فوتبال و ورزش خودشان دارت و شطرنج است و اکنون به دستان پرتوان آقای مهندس چهار سال و سه ماه هست که آزاد و رها هستند و اکنون در جایگاه مصاحبه‌گر سایت همسفران رودکی مشغول به خدمت می‌باشند.

لطفاً از حس و حالی که بعد از دریافت جایگاه پهلوانی به دست آورده‌اید، برایمان بگویید؟

همسفر زهرا:
حس تهی بودن و نیستی؛ انگار صفر می‌شوی، بی‌زمانی را تجربه می‌کنی، سبک‌بالی و انگار هیچ وزنی نداری.
رهایی دیگری را تجربه می‌کنی، آزاد و رها می‌شوی؛ مثل پرنده‌ای که شیرجه زده و به زمین نرسیده، چرخشی به بال‌هایش می‌دهد و دوباره اوج می‌گیرد.

همسفر اعظم:
نمی‌توانم این حس را بیان کنم. آقای مهندس همیشه در صحبت‌هایشان می‌فرمایند که بوی گل سرخ را نمی‌توان به کسی شرح داد؛ این حس و حال را فقط کسانی که این جایگاه را کسب کردند، درک می‌کنند. خیلی حس و حال خوب و زیبایی بود؛ گویی در آسمان بودم.
مخصوصاً بعد از اجازه‌ی جایگاه پهلوانی، پیش راهنمایم رفتم و از فرط خوشحالی او را در آغوش کشیدم و یک لحظه که برگشتم تا آقای مهندس را ببینم؛ دیدم که یک لبخند زیبایی بر لبانشان نقش بسته و با همان لبخند، من و خانم حلیمه را نگاه می‌کنند که این لبخند را با دنیا عوض نمی‌کنم و خیلی لذت‌بخش بود.

بخشیدن مادیات کار هر کسی نیست؛ با چه دیدگاه و چه انگیزه‌ای این عمل را انجام داده‌اید؟

همسفر زهرا:
اولین باری که عضو لژیون سردار شدم، آیه ۳ سوره بقره بارها در ذهنم تداعی می‌شد. هر خدمتی که در لژیون سردار انجام می‌دهم؛ به‌واسطه‌ی عشقی است که از راهنمای سفر اول، خانم سمانه عزیزدنسبت به این لژیون در صور آشکار و پنهان دریافت کردم.
این سخن آقای مهندس از زبان راهنما در من حک شده است: پول مال کسی است که بتواند آن را خرج کند. این جمله تمام ذرات وجود مرا به تکاپو وا می‌دارد.
مهم‌ترین انگیزه‌ این است که مکان و بستر را برای انتقال علم کنگره برای آیندگان حفظ و مهیا کنیم.

همسفر اعظم:
من همیشه هر جایی لازم بود کمک می‌کردم؛ ولی در این مکان مقدس، بخشیدن لذت دیگری دارد.
وقتی می‌بینی که خانواده‌ها دوباره پیوند محبت بینشان برقرار می‌شود؛ لذتی وصف‌نشدنی دارد.
انگیزه‌ی من فقط برگشت لبخند فرزندان خانواده‌های در بند اعتیاد بود که خانواده دوباره احیا شود.

لژیون سردار را چگونه به تازه‌واردین و سفر اولی‌ها توصیف می‌کنید؟

همسفر زهرا:
لژیون سردار برای کسانی است که می‌خواهند عبور کنند یا عبور داده بشوند.
لژیون سردار در حقیقت پلی برای رسیدن به خود، برای گذشتن از ترس، برای رسیدن و پی بردن به مفاهیم بسیار از ابعاد مختلف است.

همسفر اعظم:
لژیون سردار سراسر عشق و محبت است و وقتی می‌بخشی، درست است که چیزی از دست می‌دهی؛ ولی انرژی، حس و حال خوب و برکتی که دریافت می‌کنی با هزاران چیز دیگر قابل مقایسه نیست.

چه تفاوتی بین بخشیدن و بخشش وجود دارد؟

همسفر زهرا:
مهم‌ترین تفاوت این است که در بخشش، قلب آرام می‌گیرد. از دیدگاه عرفا و بزرگان، بخشیدن کار ذهن است؛ ولی بخشش کار دل است.
بخشیدن آغاز یک راه و بخشش طیف دیگری از این راه است.

همسفر اعظم:
بخشش را باید از اولیای خداوند بیاموزیم. با این‌که چیزی در خانه نداشتند؛ ولی غذای خودشان را به دیگری بخشیدند که این بخشش خیلی جایگاه بالاتری دارد؛ ولی به‌نظرم بخشیدن یعنی؛ گذشت از کار اشتباه دیگران که این هم خیلی جایگاه والایی دارد.

چگونه از دیوار ترس گذشتید و به اقیانوس بخشش رسیدید؟

همسفر زهرا:
در کنگره آموختم که باید با ترس‌هایمان روبه‌رو شویم؛ چون ترس مانع تفکر است و اگر تفکر نباشد، حرکت و تغییر نخواهد بود.
استاد سردار می‌گوید: لازمه‌ی حیات، زحمت کشیدن و برخورداری از مادیات است و خواسته عملی کردن این پیام در من به حد اعلا رسیده بود.
اگر برای خدمت در لژیون سردار به‌خاطر ترس قدم برنمی‌داشتم؛ تغییرات مادی را تجربه نمی‌کردم، نمی‌بخشیدم و به بخشش نمی‌رسیدم. بخشش هدیه‌ای است که به خودمان می‌دهیم.

همسفر اعظم:
در این مسیر نیروهای بازدارنده به سراغم آمدند و دائم صدایشان را می‌شنیدم که به فکر آینده نیستی یا به چیزهایی که دوست داری فکر کن.
یک روز با راهنمای قبلی‌ام خانم نجمه صحبت می‌کردم. خیلی به من انرژی دادند که حتماً این کار را انجام دهم و همین‌طور خانم حلیمه عزیز من را مصمم‌تر کردند و با ایمان قوی جلو رفتم.
همین‌جا از هر دوی این عزیزان سپاسگزاری می‌کنم.

آیا تصمیم به بخشش به‌صورت آنی و لحظه‌ای در شما ایجاد شد یا با فرایند زمان، این خواسته در شما شکل گرفت؟

همسفر زهرا:
فرایند زمان در تمام مسائل زندگی انسان نقش دارد. زمان لازم است تا بیداری اتفاق بیفتد، چشم‌ها به نور و روشنایی عادت کند و انسان پا به دنیای فهم بگذارد و قدرت تشخیص پیدا کند که آیا خواسته او شور است یا شعور؟

همسفر اعظم:
من یک دوره عضو لژیون سردار شدم، سه دوره هم دنور بودم و خیلی دوست داشتم که پهلوان شوم و سر دوراهی بودم. یک روز با خودم فکر می‌کردم و می‌گفتم: آیا می‌خواهم این دوره هم دنور شوم؟
یک لحظه فکرم به سردار رفت و گفتم: سردار عزیز، از تو می‌خواهم هر چیزی که خیر است همان شود.
خدا را شکر می‌کنم که سردار بهترین راه را پیش رویم گذاشت.

بخشش در کنگره چه تأثیری در ابعاد زندگی شما در خارج از کنگره داشته است؟

همسفر زهرا:
بخشش، رها کردن خود است و از ایمانی سرچشمه می‌گیرد که امنیت را به ارمغان می‌آورد.‌برای رسیدن به آرامش قلبی نیاز است که بخشش داشته باشم.
اگر بخشش یا همان رها کردن به معنی انرژی منفی ندادن در انسان نهادینه شود؛ رسیدن به اهداف بزرگ، برخورداری و لذت‌بردن از زندگی میسر خواهد شد.

همسفر اعظم:
همین حس و حال خوب و انرژی زیادی که به من می‌دهد خیلی برایم ارزشمند است. من هیچ‌جا این اندازه حالم خوب نمی‌شود و برای این‌که دیگران هم به این حال خوش برسند؛ باید تلاش کنم.

توصیه‌ی شما برای عزیزانی که برای ورود به لژیون سردار، جایگاه پهلوانی و دنوری بر سر دوراهی و تردید هستند، چه می‌تواند باشد؟

همسفر زهرا:
در کنگره آموزش دیدیم که انسان باید بر سر دوراهی‌ها قرار بگیرد تا حق انتخاب که به او تفویض شده رسمیت پیدا کند.
سیستم کائنات هوشمندانه رفتار می‌کند؛ اگر از قدم برداشتن برای بخشش بترسی به‌تبع آن در کل سیستم، آرامش و بخششی برای شما اتفاق نخواهد افتاد.
بخشش برای انسان‌هایی است که خواهان آن از طرف نیروهای الهی هستند. همان‌طور که در وادی اول گفته شد، نیروها به صورت خودکار، کارشان را در جهتی که شما قدم برمی‌دارید انجام می‌دهند.

همسفر اعظم:
به خودشان اصلاً تردید و دودلی راه ندهند و با ایمان قوی جلو بیایند و از استاد سردار کمک بخواهند که حتماً سردار بدون جواب نمی‌گذارد و بدانند که وعده خداوند دروغ نیست.

در آخر اگر پیامی برای همسفران در رابطه با گلریزان پیش‌رو دارید، لطفاً بفرمایید؟

همسفر زهرا:
گلریزان فرصتی است که اعضا، آموزش‌های خود را کاربردی و عملیاتی کنند و در این بزم هر کس به اندازه ظرفیتی که کسب کرده قطعاً دریافت خواهد کرد؛ چون ما هیچ پرداختی نداریم، همه آن‌چه هست دریافت است و به سمت خودمان بازگشت داده خواهد شد؛ چه مادی، چه معنوی. وعده خداوند دروغ نیست.
ان‌شاءالله بتوانیم از این موهبت حضور در گلریزان بهترین بهره را ببریم و نور بیشتری را به واسطه بخشش در زندگی و بخش صور پنهان خودمان وارد کنیم.
در پایان به نقل قول از دکتر امین: چون ستارگان بدرخشید و انوارتان حیات‌بخش باد.

همسفر اعظم:
بر خدا توکل کنند و جلو بروند و هرچه در دلشان است، همان را اعلام کنند؛ مثلاً سرداری، دنوری یا پهلوانی که خداوند حتماً کمک می‌کند؛ چون کاری که در صراط مستقیم باشد هیچ‌وقت بی‌نتیجه نمی‌ماند.
ان‌شاءالله همه بتوانیم از سد بزرگ ترس عبور کنیم و بدانیم که خداوند یاورمان است و هیچ‌وقت ما را تنها نمی‌گذارد.
در آخر هم از راهنمایان عزیزم خانم نجمه، خانم فاطمه و خانم حلیمه عزیز، کمال تشکر را دارم که در این مسیر من را همراهی کردند. ان‌شاءالله برکت این خدمت به زندگی‌شان برگردد.

از پهلوان‌های محترم خانم زهرا و خانم اعظم سپاسگزارم بابت زمانی که در اختیار ما گذاشته‌اند.

طراح سؤال و مصاحبه‌گر: همسفر رباب رهجوی راهنما همسفر معصومه (لژیون یازدهم)
عکاس: همسفر ملیحه رهجوی راهنما همسفر اعظم (لژیون دهم)
ویرایش و ارسال مطلب: همسفر مهدیه رهجوی راهنما همسفر فریبا (لژیون سوم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی رودکی