گروه خانواده- در زندگی از هیچ کس توقع نداشته باشیم

سلام و عرض ادب دارم خدمت شما، خیلی خوشحالم که خداوند این فرصت را در اختیار من قرار داد که بتوانم در خدمت شما باشم.

مسافر احمد با آنتی ایکس مصرفی شیره و تریاک وارد کنگره شدند. به مدت 10 ماه به روش DST با داروی اپیوم به راهنمایی آقای مهندس دژاکام سفر کردند. رشته ورزشی ایشان تیراندازی با کمان است. هم اکنون به مدت 25 سال است که از دام اعتیاد آزاد و رها هستند.

چه خدماتی را در قالب جایگاه در کنگره۶۰ تجربه کرده‌اید؟ و دستاورد آن خدمات برای شما چه بوده است؟

من در بدو ورود به عنوان یک سفر اولی، چند ماهی که از سفرم گذشت مثل همه عزیزان خدمت را آغاز کردم، از تمیز کردن سالن و آبدارخانه و هر کاری که از دستم بر می‌آمد و به تدریج بعد از رهایی راهنما شدم، مرزبان شدم، دبیری و نگهبانی و دوره‌های خدمتی را گذراندم. هر کدام یک تجربه خاص خودش را در زمان خودش داشت و درس‌های بسیار مهمی در آن‌ها نهفته بود که تجربه کردم فقط دبیر چهارشنبه‌های آقای مهندس توفیق نداشتم بشوم که ان‌شاءالله یک روز توفیق پیدا کنم که دبیر کارگاه آموزشی جهان‌بینی چهارشنبه‌ها باشم.

به عنوان دیده‌بان چه کارها و وظایفی دارید؟ و این‌که یک سری از خدمات دیده‌بانان را ما در صور آشکار می‌بینیم، آن‌هایی که در صور پنهان هستند را بفرمایید؟

دیده‌بان کارش مثل اسمش دیدن هست، حس می‌کند، به جهت تجربه‌ای که پیدا کرده می‌بیند. خب قطعاً فردی که انتخاب می‌شود یک تجربه‌ای دارد یک تجربه‌ای به دست آورده و در طول زمان در این خدمت یک تجربیاتی را به دست می‌آورد، وقتی وارد یک شعبه می‌شود آن اتمسفر شعبه در واقع به مشام او می‌رسد. متوجه می‌شود در این نمایندگی چه خبر هست؟ روابط انسان‌ها با همدیگر چه جوری هست؟ فضای شعبه پر انرژی هست؟ نیست؟ از دست زدن، از مشارکت کردن، از نوع تشویق‌ها، از مشارکت همسفرها و این مجموعه را زیر نظر دارد و متوجه می‌شود در آن شعبه چه خبر هست؟ وقتی دو نفر دارند با همدیگر صحبت می‌کنند به آن دو نفر نگاه می‌کند و می‌بیند که چه طوری با هم صحبت می‌کنند؟ بعد دو نفر، دو نفر، همه را زیر نظر می‌گیرد و متوجه می‌شود و حس می‌کند که در آن نمایندگی چه خبر هست؟ ما در هیچ جایی فردی را نداریم که به ما خبر بدهد که در شعبه چه خبر هست. ما این ساختار را نداریم و اعتقاد داریم که همه‌ عزیزان تلاش می‌کنند که نمایندگی در مسیر قانون و مقررات جلو برود؛ بنابراین وقتی ما هم سر می‌زنیم به آن شعبه از خود ظواهر شعبه و حس شعبه در واقع متوجه یک سری مسائل خواهیم شد.

به نظرتان چه جور می‌شود مثلث کنگره۶۰ که شامل معرفت، عمل سالم و عدالت است را اجرایی کرد؟

مثلث کنگره، قانون زندگی ماست. دارد می‌گوید نسبت به هر موضوعی و هر کاری که می‌خواهید انجام دهید، اول اطلاعات به دست بیاورید، اول دانایی به دست بیاورید، بعد وقتی دانا شدید، عمل درست را انجام بدهید و عدالت در واقع جزء سومی هست که از پیوند معرفت و عمل سالم، در واقع خودش را نشون می‌دهد و این قانون زندگی ماست. یک فردی وارد کنگره می‌شود نسبت به اعتیاد، نسبت به موادمخدر، نسبت به یک مصرف‌کننده بودن، درمان اعتیاد، همه این اطلاعات به او می‌رسد و او سفر خوبی دارد، در کنار آن اطلاعات، عمل سالم و درست را هم قرار می‌دهد، عدالتش چه هست؟ رسیدن به رهایی، به رهایی می‌رسد و این در تمام سطوح زندگی ما جاری هست. امیدوارم که همه ما بتوانیم در شاخه‌های مختلف از این معرفت، عمل سالم و عدالت بهره‌ لازم را ببریم.

به نظر شما نقش و تاثیر حضور همسفر در کنار مسافر چیست؟ چه توصیه‌ای دارید برای مسافرانی که به هر دلیلی همسفر خود را به کنگره نمی‌آوردند؟

قطعاً و یقیناً حضور همسفر بسیار اهمیت دارد. خیلی نقش بسیار پررنگی در حرکت مسافر خواهد داشت. اگر مسافری همسفرش را اجازه نمی‌دهد یا به هر شکلی، شاید بعضی همسفرها قبول نمی‌کنند وارد کنگره شوند، فضای کنگره را یک فضایی در ذهنش ایجاد می‌کنند که شاید صلاح ندانند خودشان در این جمع حضور پیدا کنند، به جهت جهان‌بینی که دارند، اما اگر مسافری اجازه نمی‌دهد همسفرش حضور پیدا کند بدا به حالش. برای این‌که وقتی همسفر در کنگره حضور پیدا می‌کند برای این نیست که اطلاعاتی به دست بیاورد که بتواند شاید آن مسافر با به دست آوردن آن اطلاعات اذیت شود یا فکر کند که همسفر یک پلیس ماهری نسبت به مسافر می‌شود، یک چیزهایی یاد می‌گیرد که نباید بگیرد؛ در صورتی‌که آن مسافر باید بداند که همسفر سالیان دراز در کنارش زندگی می‌کند و همه چیز را می‌داند و همه چیز را بلد هست؛ بنابراین از طرف دیگر رکن خانواده و اساس خانواده این است که خانواده، بچه‌ها را تربیت می‌کند، بیشترین ساعتی که با بچه‌ها هست مادر هست. خب یک مادر دانا بهتر از آن مادری است که از سطح آگاهی پایین‌تری برای تربیت فرزندان برخوردار باشد؛ پس از همه جوانب اگر نگاه کنیم حضور همسفر در کنگره بسیار مفید و موثر برای خودش، خانواده و مسافرش هست، امیدوارم که مسافرین به این توجه کنند.

در تمام این سال‌ها، چه موضوعی به عنوان مهمترین موضوعی بوده که از مهندس یاد گرفته‌اید؟

بیشمار من از آقای مهندس یاد گرفته‌ام. هنوز هم دارم یاد می‌گیرم، هنوز هم تحت آموزش هستم؛ ولی دو اتفاق افتاد. من تازه دیده‌بان شده بودم، با یک نفر یک لجبازی کوچکی به وجود آمد و من یک صحبت غیر واقع را مطرح کردم. یک برگه‌ای دستم بود، گفتم نیست، همین و چیز دیگری نبود. او هم گفت برگه‌ام را بده گفتم دست من نیست؛ در صورتی که دست من بود. آقای مهندس آنجا به من گفتند که یک دیده‌بان هیچ موقع دروغ نمی‌گوید. این جریان مال سال 1383 هست و هیچ موقع یادم نرفته، چنان تکانه‌ای به من وارد شد که من هنوز هم یادم هست، هنوز هم در آن تکانه هستم و یک موضوع دیگر هم بعد از آن اتفاق افتاد، متوجه شدم که من از هیچ احدی، نه آقای مهندس نه کنگره و نه هیچ مسافر و همسفر کنگره۶۰، حتی از هستی نباید توقع داشته باشم، انسانی که توقع دارد ناتوان هست، انسان توانمند نباید توقع داشته باشد؛ باید روی خودش حساب کند. اگر یک انسانی در کنگره خدمت می‌کند نباید توقع تشکر داشته باشد، اگر یک آقا بیرون از خانه فعالیت می‌کند وظیفه‌اش هست، نباید توقع تشکر داشته باشد؛ ولی آن افرادی که از حرکت آن فرد در واقع منتفع می‌شوند قطعاً باید زبان به تشکر داشته باشند. من این دو موضوع که بزرگی بوده و در کنگره از آقای مهندس یاد گرفته‌ام.

با توجه به این که 2 سال قبل که نمایندگی لامرد تازه راه‌اندازی شده بود تشریف آوردید، چه تغییراتی در ساختار نمایندگی لامرد مشاهده می‌کنید و چه پیشنهادی برای پیشرفت این نمایندگی دارید؟

برای رسیدن به نمایندگی استاندارد برای ما در واقع قبولی در آزمون، تعداد کاندیدای مرزبانی، تعداد کاندیدای نگهبانی، تعداد خدمتگزار، این‌ها همه به ما می‌گوید که در شعبه از نظر عملکردی چه خبر هست؟ خب نسبت به 2 سال پیش وضعیت‌ شما بهتر شده؛ ولی بعد از آزمون نشان داده می‌شود، بعد از آزمون که چند تا قبولی دارید و اگر مرزبانان دوره‌ خدمتی‌شان به پایان می‌رسد چند کاندید دارید؟ این‌ها نشان‌دهنده این هست که آیا تغییراتی در نمایندگی صورت گرفته یا نه؟

در آخر هم صحبتی اگر دارید بفرمایید؟

امیدوارم که رحمت الهی که شامل حال همه ما شده قدرش را بدانیم؛ چون آقای مهندس همیشه می‌فرمایند قدر داشته‌هایتان را بدانید، امیدوارم همه‌ ما قدر داشته‌هایمان را بدانیم.

طراح سوال و مصاحبه کننده: همسفر مهرناز رهجوی راهنما همسفر سپیده (لژیون سوم)
عکاس: همسفر صدیقه رهجوی راهنما همسفر فاطمه (لژیون اول)
ارسال: همسفر سوده نگهبان سایت
همسفران نمایندگی لامرد