تغییر دانایی در مسیر رهایی

چهاردهمین  جلسه از دور نودوسوم کارگاه‌های آموزشی خصوصی کنگره ۶۰، نمایندگی آکادمی، با استادی مسافر مجتبی، نگهبانی مسافر میثم و دبیری مسافر عمار، با دستور جلسه "دانایی،دانایی موثر و سواد"  دوشنبه نهم شهریور ۱۴۰۵ ساعت 17:00  آغاز به کارکرد.
خلاصه سخنان استاد:

سلام دوستان؛ من مجتبی هستم، یک مسافر. خدا را شاکرم که این جایگاه و فرصت را برای تجربه کردن به من عطا کرده است. همچنین از ایجنت، مرزبان‌های محترم و راهنمای بزرگوارم، آقا صادق، سپاسگزارم که اجازه و فرصت خدمت در این جایگاه را به من دادند. اولین باری که در جلسات کارگاهی کنگره ۶۰ حضور یافتم، درک من از دانایی محدود بود؛ با خود فکر می‌کردم استاد جلسه حتماً یک استاد دانشگاه با سوادی خاص است و قطعاً درکی از دنیای مصرف مواد نخواهد داشت. اما با گذشت زمان، دیدگاه من نسبت به دانایی در کنگره ۶۰ تغییر کرد. متوجه شدم که تمام خدمتگزاران کنگره، اشراف کاملی بر تجربه مصرف و فرآیند درمان اعتیاد دارند و همین شناخت و تجربه، خود نوعی داناییِ ارزشمند محسوب می‌شود.

موضوع جلسه امروز، مانند تمام جلسات دیگر، از اهمیت بسیار بالایی برخوردار است. بهترین چیزی که من در کنگره آموخته‌ام این است که آموزش‌های کنگره، بیشترین کمک را به من کرده‌اند. در ابتدا، من صرفاً مفهوم تفکر را در آموزش‌ها فرا گرفتم، اما اکنون می‌دانم که تفکر با دانایی متفاوت است. برای انجام هر کاری در زندگی، از خرید خانه گرفته تا رفتن به باشگاه، نیاز به تفکر و ساختار ذهنی دارم؛ اما تنها تفکر کافی نیست، بلکه باید همراه با آن، حرکت کرد. در کنگره۶۰ آموخته‌ام که چگونه از طریق وادی‌ها، قدم به قدم حرکت کنم و به جلو بروم. تمام این وادی‌ها به یکدیگر مرتبط هستند؛ برای مثال در وادی‌ها می‌آموزم که چگونه با تفکر و حرکت، صفت‌های گذشته را از خود دور کنم.

شاید این سوال مطرح شود که آیا همسفرها نیز به دانایی مؤثر می‌رسند؟ پاسخ مثبت است. مسلماً مشکلاتی که برای ما مسافران وجود دارد، برای همسفران هم وجود دارد. زمانی‌که مصرف می‌کردم، گمان می‌کردم تمام مشکلاتم ناشی از مواد است، اما اکنون می‌بینم که بسیاری از مشکلات مانند ترس، ناامیدی، اضطراب و غیبت بین همه افراد جامعه مشترک است. وقتی فردی وارد کنگره می‌شود و آگاهی و راهی را می‌یابد، به طور خودکار حال همسفر او نیز بهتر می‌شود. با رسیدن فرد به رهایی و دانایی، تأثیر مثبتی بر خانواده نیز خواهد داشت. اگر انسان گنج یا ثروتی پیدا کند، اولین کسی که دوست دارد از آن بهره‌مند شود، خانواده‌اش است. در کنگره گنجی به نام راه راست پیدا کرده‌ام؛ پس حیف است که همسفران نیز از این دانش بهره نبرند تا بتوانند برای آینده خود و جامعه، افرادی مفید باشند. در نهایت، با رسیدن به رهایی، نگاه انسان به زندگی تغییر می‌کند؛ کارهای بیهوده کم‌رنگ می‌شوند و انسان تمایل پیدا می‌کند کارهایی انجام دهد که به درد خودش و جامعه بخورد. از اینکه به صحبت‌های من توجه کردید، سپاسگزارم.

تایپ: مسافر مهران لژیون هشتم

عکس و تنظیم خبر: مسافر حمید لژیون دوم