دیده‌بان‌ها با عشق و ایمان خدمت می‌کنند

یازدهمین جلسه از دوره سیزدهم کارگاه‌های آموزشی عمومی کنگره ۶۰؛ نمایندگی جهان‌بین شهرکرد؛ به استادی راهنما مسافر مرتضی، نگهبانی مسافر مهدی و دبیری مسافر ناصر، با دستور جلسه :"هفته دیده‌بان" پنج‌شنبه ۵ شهریور ماه ۱۴۰۵ راس ساعت ١۶ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

سلام دوستان، مرتضی هستم، یک مسافر.

در ابتدا می‌خواهم تشکر کنم از ایجنت محترم شعبه و گروه مرزبانی، و همچنین تشکر ویژه‌ای داشته باشم از راهنمای لژیون هشتم، حسین عزیز، که فرصت خدمت را در اختیار من قرار دادند تا بتوانم خدمت کنم و از همه شما آموزش بگیرم.همان‌طور که مطلع هستیم، این هفته در کنگره ۶۰، هفته دیده‌بان است. ممکن است در بین ما دوستان، همسفران یا مسافرانی باشند که هنوز به‌طور کامل با واژه «دیده‌بان» و وظایفی که یک دیده‌بان بر عهده دارد، آشنا نباشند.

من یادم می‌آید در ابتدای سفر اولم، حدود یکی دو ماه از سفرم گذشته بود که مصادف شد با هفته دیده‌بان و ما در حال آماده‌سازی جشن دیده‌بان بودیم. من که آن زمان اوایل سفرم بودم، اطلاعات زیادی در مورد دیده‌بان‌ها نداشتم.در آن مراسم، وقتی آقای حکیمی در جایگاه دیده‌بانی قرار گرفتند و خودشان را معرفی کردند، من متوجه شدم که ایشان هم روزی مصرف‌کننده بوده‌اند و با حرکت در مسیر درمان، ذره‌ذره به جایگاه‌های بالاتر رسیده‌اند. این موضوع برای من بسیار جالب و آموزنده بود.کنگره ۶۰ یک سازمان مردم‌نهاد است که در زمینه اعتیاد، مواد مخدر، مراکز علمی و تحقیقاتی و آسیب‌های ناشی از اعتیاد فعالیت و تحقیق می‌کند تا بتواند راهی برای کاهش این آسیب‌ها و کمک به انسان‌ها پیدا کند.

من فکر می‌کنم بخش بزرگی از این موفقیت را مدیون تفکر و اندیشه آقای مهندس هستیم؛ اینکه ایشان اعضایی را که به درمان می‌رسند، در طول مسیر به کار می‌گیرند و به آن‌ها فرصت خدمت و آموزش می‌دهند تا بتوانند ذره‌ذره رشد کنند، به جایگاه‌های بالاتر برسند و به کمال انسانی نزدیک‌تر شوند.کنگره ۶۰ فقط در زمینه اعتیاد و درمان بیماری اعتیاد فعالیت نمی‌کند؛ بلکه در زمینه شناخت انسان و پرورش انسان‌های سالم و صالح نیز نقش بسیار مهمی دارد.منِ مسافر، زمانی که در اعتیاد غرق بودم، وقتی وارد کنگره شدم و سفر اولم را به پایان رساندم، متوجه شدم که تاریکی‌های دیگری هم در وجود من وجود دارد. بخشی از این تاریکی‌ها به دلیل نقض فرمان و عملکرد نادرست خودم بود.در سفر دوم باید یاد می‌گرفتم که از این تاریکی‌ها عبور کنم. با آموزش و خدمت، به‌تدریج یاد گرفتم که بتوانم از آن‌ها فاصله بگیرم.البته همه ما می‌دانیم که یک مسافر سفر دوم نمی‌تواند تمام تاریکی‌ها را به یکباره از بین ببرد، اما می‌تواند با تغییر اندیشه، تفکر و عملکرد خودش، آن‌ها را بسیار کمتر کند.

هر انسانی که وارد کنگره می‌شود، از همان ابتدا می‌تواند در مسیر تزکیه و پالایش قرار بگیرد. یک مصرف کننده با بازسازی سیستم ایکس، اصلاح ضلع جسم، روان و جهان‌بینی، می‌تواند ذره‌ذره رشد کند و به جایگاه‌های بالاتری برسد.

در این مسیر، نقش دیده‌بان‌های کنگره ۶۰ بسیار مهم است و به همین دلیل ما در این هفته وظیفه داریم از این عزیزان تقدیر و تشکر کنیم.

دیده‌بان‌ها افرادی هستند که خودشان روزی مصرف‌کننده و گرفتار بوده‌اند، اما آقای مهندس با تدبیر و اندیشه خاص خودشان، این افراد را در ساختار کنگره به کار گرفتند و امروز آن‌ها جزو اعضای بسیار مهم کنگره هستند.

دیده‌بان‌ها در تصمیم‌گیری‌های مهم ساختار کنگره، بعد از آقای مهندس، نقش بسیار مهمی دارند. طبق دیدگاه بنیان کنگره ۶۰، دیده‌بان‌ها ستون‌های کنگره هستند و نظم و استحکام این ساختار بر عهده آن‌هاست.کنگره دیده‌بانان شامل ۱۴ نفر است که در مسائل و موضوعات مختلف، بررسی و تصمیم‌گیری می‌کنند و اگر نیاز به تغییر یا تصمیم جدیدی باشد، آن را مطرح می‌کنند.

این عزیزان برای سرکشی و رسیدگی به نمایندگی‌ها، مسافت‌های زیادی را طی می‌کنند؛ کارهایی که شاید خیلی از ما آن‌ها را نبینیم و از زحمات پشت صحنه آن‌ها باخبر نباشیم.

آن‌ها حقوق و مزایایی دریافت نمی‌کنند و با عشق و ایمان خدمت می‌کنند و اعتقاد دارند پاداش واقعی این خدمت را از کائنات دریافت خواهند کرد.من اگر بخواهم یک تصویر برای دیده‌بان‌ها در ذهنم داشته باشم، به درخت کنگره ۶۰ فکر می‌کنم؛ درختی که توسط آقای مهندس پایه‌گذاری شده است. دیده‌بان‌ها می‌توانند مانند تنه این درخت باشند؛ باعث استحکام و پابرجایی آن شوند.

همان‌طور که می‌دانیم، درخت کنگره، درخت طیبه است و میوه‌های آن می‌تواند حال خوش، رهایی، آرامش و رسیدن به جایگاه‌های بالاتر خدمت به انسان‌ها باشد.اما در مقابل، درخت شجره خبیثه هم وجود دارد که ریشه و تنه بسیار محکمی دارد. هر زمان که من در هر جایگاهی باشم و غافل شوم، ممکن است از میوه آن درخت استفاده کنم و مسیرم را گم کنم.انسان وقتی وارد کنگره می‌شود و به رهایی می‌رسد، به این معنا نیست که تمام داشته‌های قبل از اعتیاد را بلافاصله به دست آورده است. به دست آوردن بخشی از آن داشته‌ها مستلزم این است که فرد رهاشده در سفر دوم خودش خوب حرکت کند، آموزش بگیرد، تلاش کند و قدم‌به‌قدم مسیرش را هموار کند و به ارتقا برسد.یک‌سری قوانین و فرمان‌ها وجود دارد. ممکن است من با این قوانین آشنا باشم، اما متأسفانه گاهی به‌راحتی از کنار آن‌ها عبور می‌کنم.وقتی از این قوانین عبور می‌کنم، در واقع خودم را از مسیر درست دور می‌کنم. برای مثال، خداوند دانستن و آگاهی را به همه انسان‌ها به یک شکل نمی‌دهد. وقتی به من اجازه دانستن داده می‌شود و وارد سفر اول می‌شوم، دیگر نمی‌توانم به بهانه ناآگاهی، فرمان‌ها را نقض کنم؛ چون اگر این کار را انجام بدهم، در ادامه مسیر ممکن است دچار گمراهی شوم.

در پایان، از همه دیده‌بان‌های عزیز تشکر می‌کنم که با صبر، دلسوزی و خدمت، چراغ راه ما هستند تا بتوانیم در مسیر آموزش، رهایی و آرامش قدم برداریم.هفته دیده‌بان را به همه دیده‌بان‌های عزیز و خانواده محترمشان تبریک می‌گویم و از زحماتشان صمیمانه تشکر می‌کنم. 

از اینکه به صحبت‌های من توجه کردید ،از همه شما سپاسگزارم. 

نگارنده و عکاس: مسافر محمد لژیون‌۵

تنظیم: مسافر علی لژیون ۷

ارسال: مرزبان خبری مسافر صابر

نمایندگی جهانبین شهرکرد مسافران/همسفران