جلسه سیزدهم از دوره پانزدهم سری کارگاههای آموزشی خصوصی کنگره ۶۰ ویژه مسافران نمایندگی چرمهین با استادی راهنما مسافر سعید، نگهبانی مسافر پوریا و دبیری مسافر حسن با دستور جلسه « هفته دیده بان » یکشنبه ۱ شهریور ماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۷ آغاز به کار نمود.
خلاصه سخنان استاد :
سلام دوستان سعید هستم یک مسافر، دستور جلسه این هفته، هفته دیدهبان است؛ فرصتی برای شناخت بیشتر جایگاه دیدهبانان و آشنایی با مسئولیتها و خدمات ارزشمند این عزیزان.در کنگره ۶۰ چهار جشن در طول سال برگزار میشود: جشن دیدهبان در فصل بهار، جشن ایجنت و مرزبانان در فصل تابستان، جشن همسفران در فصل پاییز و جشن راهنما در فصل زمستان. جشن دیدهبان امسال به دلیل شرایط پیشآمده با تأخیر برگزار شد. دیدهبان به معنای کسی است که میتواند دوردستها را ببیند و مسائلی را مورد توجه قرار دهد که ممکن است از نگاه دیگران پنهان باشد. در کنگره ۶۰ نیز دیدهبانان با نگاهی عمیق و دوراندیشانه، بخشی از مسئولیت هدایت و استحکام ساختار کنگره را بر عهده دارند. دیدهبانان را میتوان به تنه درختی تشبیه کرد که ریشه آن جناب مهندس است. آنان از ستونهای اصلی کنگره ۶۰ هستند و بخش مهمی از استواری و نظم این ساختار بر عهده آنان قرار دارد. این عزیزان برای انجام وظایف خود مسافتهای طولانی را طی میکنند و با وجود دشواریهای بسیار، خدمت خود را با عشق و مسئولیتپذیری ادامه میدهند. یکی از وظایف اصلی دیدهبانان، قانونگذاری و نظارت بر اجرای قوانین است. جناب مهندس، بهعنوان نگهبان کنگره ۶۰، بهصورت منظم جلساتی را برگزار میکنند و قوانین و تصمیمات لازم برای بخشهای مختلف کنگره در این جلسات بررسی و تعیین میشود. سپس هر جایگاه مطابق وظایف خود موظف به اجرای این قوانین است. دیدهبانان بهصورت مستمر در حال خدمت هستند و بسیاری از ساختارها و نظم موجود در کنگره، حاصل تلاش و خدمت این عزیزان است. فردا، دوشنبه، ساعت ۱۶، جشن دیدهبان برگزار میشود. این جشن فرصتی است تا قدردانی خود را از خدمات دیدهبانان در عمل نشان دهیم. حضور در این مراسم و تهیه پاکت و دلنوشتهای برای قدردانی از این عزیزان، میتواند بخشی از این سپاسگزاری باشد. سپاسگزاری از دیدهبانان تنها در قالب یک هدیه یا پاکت خلاصه نمیشود؛ بلکه فرصتی است برای اینکه هر یک از ما لحظهای به مسیر خود نگاه کنیم و ببینیم حضور کنگره ۶۰ چه تغییراتی در زندگی ما ایجاد کرده است.
برای مسافری که هنوز در مسیر درمان است، همین که امروز به آینده امیدوار شده، آموزش میگیرد و قدمبهقدم از تاریکی فاصله میگیرد، خود یک نعمت بزرگ است. برای مسافری که درمان خود را به پایان رسانده نیز بازگشت آرامش، سلامت، خانواده، اعتمادبهنفس و توانایی زندگی کردن، دستاوردهایی هستند که ارزش آنها با هیچ مبلغی قابل مقایسه نیست. شاید خوب باشد هر کدام از ما از خودمان بپرسیم: اگر کنگره ۶۰ و این ساختار منظم وجود نداشت، امروز در چه شرایطی بودم؟ چه چیزهایی را دوباره به دست آوردهام؟ چه امیدهایی در من زنده شده و چه فرصتهایی برای ساختن یک زندگی بهتر پیدا کردهام؟ وقتی به این پرسشها فکر میکنیم، مفهوم سپاسگزاری برایمان عمیقتر میشود. هدیهای که در جشن دیدهبان تقدیم میکنیم، هرچقدر کوچک باشد، میتواند نشانهای از این قدردانی و احترام باشد؛ مهمتر از ارزش مادی آن، حسی است که پشت آن قرار دارد. بهخصوص برای مسافران تازهوارد و کسانی که هنوز در مسیر درمان هستند، حضور در جشن دیدهبان میتواند بخشی از همین آموزش باشد؛ اینکه بدانیم انسانهایی هستند که سالها بدون چشمداشت، برای استحکام این ساختار و برای رسیدن انسانهای دیگر به آرامش خدمت کردهاند. بنابراین، حضور در این جشن و سپاسگزاری از دیدهبانان، تنها یک رسم یا وظیفه نیست؛ فرصتی است برای دیدن داشتههایمان، قدردانی از کسانی که در شکلگیری این مسیر نقش داشتهاند و تبدیل حس سپاسگزاری به یک عمل ارزشمند.
مرزبان خبری : مسافر عبدالرضا
تایپ: مسافر حسین لژیون دوم
ویرایش و ارسال : مسافر پوریا
- تعداد بازدید از این مطلب :
90