پاسداری بی‌منت دیده‌بانان

سلام دوستان مژده هستم همسفر

خداوند را شاکر هستم که بار دیگر توفیق حضور در کنگره۶۰ را نصیبم کرد تا در کنار شما، از هفته‌ای صحبت کنم که متعلق به انسان‌های مسئول، دلسوز و آینده‌نگر است. هفته دیده‌بان، هفته قدردانی از کسانی است که شاید کمتر در معرض دید باشند؛ اما تصمیم‌ها و تفکرات‌شان در تمام ارکان کنگره۶۰ جریان دارد. وقتی وارد کنگره۶۰ شدم، نمی‌دانستم دیده‌بانان دقیقاً چه مسئولیتی دارند. فقط می‌شنیدم که این جایگاه بسیار ارزشمند است؛ اما هر چه بیشتر آموزش گرفتم، فهمیدم دیده‌بان بودن؛ یعنی نگهبانی از یک تفکر، یعنی مراقبت از مسیری که قرار است انسان‌ها را از تاریکی به روشنایی برساند. این مسئولیت فقط مدیریت یک مجموعه نیست؛ بلکه پاسداری از حرمت، قانون و کیفیت درمان است.

دیده‌بانان وظیفه دارند بر روند آموزشی کنگره نظارت کنند، عملکرد شعب را بررسی کنند، درباره قوانین تصمیم بگیرند و از اصالت روش درمان DST و جهان‌بینی محافظت کنند. آن‌ها باید با عدالت، عقل و تجربه تصمیم بگیرند، نه براساس احساس یا سلیقه شخصی. شاید بسیاری از ما نتیجه این تصمیم‌ها را به‌طور مستقیم نبینیم؛ اما آرامش و نظم امروزِ کنگره، حاصل همین مسئولیت‌پذیری است. برای من همیشه این سؤال وجود داشت که چرا کنگره بعد از این همه سال همچنان منظم و قدرتمند باقی مانده است؟ پاسخ را در یک جمله پیدا کردم: «قانون بر افراد مقدم است.» دیده‌بانان اجازه نمی‌دهند خواسته‌های شخصی جای اصول را بگیرند و همین موضوع باعث ماندگاری کنگره شده است.

من به‌ عنوان یک همسفر، از این ساختار درس بزرگی گرفتم، یاد گرفتم هر جایگاهی با مسئولیت همراه است؛ اگر راهنما مسئول آموزش است، اگر مرزبان مسئول نظم شعبه است و اگر ایجنت مسئول هماهنگی نمایندگی است، من هم مسئول رشد خودم، رعایت حرمت‌ها و عمل به آموزش‌ها هستم. هیچ خدمتی کوچک نیست؛ چون هر حلقه‌ای در این زنجیره، برای رسیدن به درمان ضروری است. چیزی که برای من ارزشمند است، این است که دیده‌بانان از روی احساس تصمیم نمی‌گیرند؛ بلکه بر پایه عقل، تجربه و آموزش عمل می‌کنند. در کنگره بارها شنیده‌ایم که احساس به‌ تنهایی نمی‌تواند راهنمای خوبی باشد و باید در کنار دانایی قرار بگیرد.

شاید به همین دلیل است که کنگره۶۰ توانسته سال‌ها بدون وابستگی به افراد، با قدرت به مسیر خود ادامه دهد؛ چون ساختار آن بر قانون استوار است، نه بر سلیقه اشخاص. من به‌ عنوان یک همسفر، آرامشی را که امروز در خانواده‌ام تجربه می‌کنم، نتیجه همین نظم می‌دانم. اگر روزی مسافرم توانست مسیر درمان را با موفقیت طی کند، این فقط حاصل تلاش او نبود؛ بلکه نتیجه زنجیره‌ای از خدمت بود که از بنیان کنگره، دیده‌بانان، ایجنت، مرزبان، راهنما و تمام خدمتگزاران تشکیل شده است. هر کدام از این عزیزان مسئولیتی را به‌ درستی انجام داده‌اند تا درمان به مقصد برسد.

گاهی فکر می‌کنیم خدمت فقط در گرفتن جایگاه است؛ اما کنگره به من آموخت که خدمت از درست انجام دادن وظیفه شروع می‌شود، از به‌ موقع آمدن، از گوش دادن با احترام، از قضاوت نکردن و از حفظ آرامش محیط. اگر هر کدام از ما مسئولیت خود را بپذیریم، مجموعه‌ای قدرتمند ساخته می‌شود. دیده‌بانان به آینده نگاه می‌کنند، نه فقط به امروز. تصمیم‌های آن‌ها ممکن است گاهی سخت باشد؛ اما هدف‌شان حفظ منافع همه اعضاء کنگره است. این نگاه آینده‌نگر، برای زندگی شخصی من هم یک الگو شده است؛ این‌که قبل از هر تصمیم، نتیجه آن را بر خودم و خانواده‌ام بسنجم و مسئولانه انتخاب کنم. هفته دیده‌بان، هفته قدردانی از انسان‌هایی است که شاید کمتر دیده شوند؛ اما آثار خدمت‌شان در زندگی هزاران نفر ماندگار است.

در پایان، از آقای مهندس دژاکام که چنین ساختار ارزشمندی را بنیان گذاشتند و از همه دیده‌بانان عزیز که بی‌منت از آن پاسداری می‌کنند، صمیمانه سپاسگزارم. امیدوارم بتوانم با عمل به آموزش‌ها، قدردان واقعی زحمات‌شان باشم.

نویسنده: همسفر مژده رهجوی راهنما همسفر زهرا (لژیون اول)
ویرایش و رابط خبری: همسفر مرضیه رهجوی راهنما همسفر زهرا (لژیون اول)
عکاس: همسفر فاطمه رهجوی راهنما همسفر زهرا (لژیون اول)
ارسال: همسفر راضیه رهجوی راهنما همسفر زهرا (لژیون پنجم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی ارگ کرمان