همسفر شانی: انسان در قالب فرمانروای بزرگ باید خالق و تولیدکننده باشد

دومین جلسه از دوره پنجاه و ششم سری کارگاه‌های آموزشی کنگره ۶۰ نمایندگی آکادمی با استادی همسفر شانی دژاکام، نگهبانی همسفر محمد و دبیری همسفر علیرضا، با دستور جلسه «وادی ششم و تأثیر آن روی من (حکم عقل را در قالب فرمانروای بزرگ، کاملاً اجرا نماییم)»، پنجشنبه 29 مرداد ماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۴ آغاز به کار نمود.

خلاصه سخنان استاد:

سلام دوستان، شانی هستم یک همسفر.
دستور جلسه امروز درباره وادی ششم است: حکم عقل را در قالب فرمانروای بزرگ کاملاً اجرا نماییم.

چرا در متن وادی فقط نگفته فرمانروا و بر کلمه بزرگ تأکید شده است؟ صفت کبریایی و اکبر بودن متعلق به خداوند است، اما وقتی می‌گوید در قالب فرمانروای بزرگ، یادآور این حقیقت است که انسان در مقیاسی کوچک‌تر، حاکم و پروردگار جهان درون و شهر وجودی خودش است.

ساختار وجودی انسان و مقوله عشق هر دو بر پایه شناخت اضداد است. هدف عشق ماندن در ضدیت‌ها نیست، بلکه شناخت اضداد است. انسان همواره در گستره‌ای میان مثبت بی‌نهایت تا منفی بی‌نهایت در حال انتخاب است.

امروزه با سرعت رشد تکنولوژی و هیاهوی فضای مجازی، گاهی انسان احساس سردرگمی و معلق بودن می‌کند، اما دانشی که در کنگره ۶۰ می‌آموزیم ما را در رأس هدایت زندگی قرار می‌دهد. آموزش‌های جهان‌بینی به ما بصیرت می‌دهد تا بدانیم چرا باید برای قرار گرفتن در مسیر ارزش‌ها بها پرداخت کنیم و چرا باید از راحتی، لم‌دادن، خواب شب و خوش‌گذرانی‌های زودگذر بگذریم تا کاری بزرگ را به انجام برسانیم. جهان‌بینی قدرت انجام کار را به ما تفویض می‌کند و از طریق کلام، صوت و نور ارتعاش درونی ما را تنظیم می‌نماید.

انتخاب حرکت درست باعث آزاد شدن طول‌موجی در بدن می‌شود که انرژی مثبت آن ده‌ها برابر است. به عنوان مثال، آدرنالینی که هنگام ورزش با حس زندگی و عشق ترشح می‌شود، انرژی مثبت دارد و باعث بازسازی و تقویت بافت‌های عضلانی می‌شود؛ اما آدرنالینی که از ترس و فرار از خطر ترشح می‌شود انرژی منفی دارد و به قلب و عضلات صدمه می‌زند. جنس انرژی به نوع انتخاب ما وابسته است و این فرمان عقل است که کیفیت ارتعاشات را مشخص می‌کند.

انسان‌ها در مسیر زندگی یا تولیدکننده می‌شوند یا مصرف‌کننده. گروهی یا مصرف‌کننده مواد و ساختارها می‌شوند یا ناآگاهانه از انرژی دیگران تغذیه می‌کنند و به باتری دیگران بدل می‌شوند؛ روابطی که جز فرسودگی و از دست رفتن اعتمادبه‌نفس حاصلی ندارد. خداوند در هستی مصرف‌کننده نیست، بلکه مدام در حال خلق و زایش است. سهم ما انسان‌ها نیز در قالب فرمانروای بزرگ این است که خالق و تولیدکننده باشیم، تاریکی را بشناسیم و دست به عمل سالم بزنیم.

رسیدن به فرمان عقل نیازمند کارهای عجیب و دست‌نیافتنی نیست؛ بلکه از کارهای روزمره شروع می‌شود؛ مانند نوشتن مرتب سی‌دی‌ها، حضور مداوم در جلسات، بخشش از مال و زمان برای خدمت به انسان‌ها، و تصمیم‌گیری‌های ساده در طول روز مثل خواب منظم و مراقبت از جسم. در کنگره هیچ فشار ناگهانی وجود ندارد و با حرکت تدریجی و شناخت تاریکی، شایستگی اجرای حکم عقل در شهر وجودی برای انسان حاصل می‌شود.

ممنون که به صحبت‌های من توجه نمودید.

تهیه و تنظیم: سایت همسفران آقا، نمایندگی آکادمی