هفته دیده‌بان؛ خدمت، مسئولیت و حفظ هدف

پنجمین جلسه از دور اول کارگاه‌های آموزشی عمومی کنگره ۶۰ نمایندگی اسلامشهر، به استادی دیده‌بان محترم، همسفر آنی دژاکام، نگهبانی ایجنت محترم، مسافر اسماعیل، و دبیری مسافر محمود، با دستور جلسه «جشن هفته دیده‌بان»، روز شنبه ۳۱ خردادماه ۱۴۰۵، ساعت ۱۶:۰۰ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:
سلام دوستان آنی هستم یک همسفر. خداوند را شاکرم که امروز در شعبه اسلامشهر در این جایگاه قرار دارم تا در خدمت شما باشم. در سال ۱۳۷۶، زمانی که درمان آغاز شد، در مسیر کنگره تنها بودند. در خیابان کارگر جنوبی، به‌صورت مشترک با یک انجیو دیگر، از یک ساختمان برای تشکیل جلسات کنگره استفاده می‌کردند و هیچ مکان مستقلی نداشتند.

پس از مدتی، حدوداً ۱۰ نفر از افراد در کنار هم جمع می‌شدند که به روش سقوط آزاد یا قطع مصرف یکباره، ترک اعتیاد انجام داده بودند و اعتقادی به درمان تدریجی نداشتند. پس از استقرار در ساختمان آکادمی که در خیابان سهروردی قرار داشت، فعالیت‌های کنگره ۶۰ ادامه پیدا کرد تا نهایتاً به شکل امروزی برسد و امروز بیش از ۱۷۰ شعبه در سراسر کشور به کار خود ادامه می‌دهند.

رسیدن به این نقطه، حاصل تلاش و خدمت تمام اعضای کنگره است.

ما به‌عنوان اعضای کنگره ۶۰، در هر جایگاهی که قرار داشته باشیم، باید وظایف خود را به‌درستی انجام بدهیم. حتی یک سفر اولی می‌تواند در جایگاه خود تأثیرگذار باشد و این مشروط بر نوشتن سی‌دی، حضور به‌موقع، مصرف صحیح دارو و انجام وظایف دیگر رهجو است.

انجام همین وظایف، پس از ۱۰ ماه، نهایتاً منجر به درمان و رسیدن به رهایی می‌شود. شال‌داران و خدمتگزاران کنگره که از زمان و اموال خود هزینه می‌کنند تا در راه خدمت به افرادی که نیازمند رهایی از اعتیاد هستند حرکت کنند، باعث شکل‌گیری قدرتمند این ساختار می‌شوند.

بنابراین، همه ما موظف به کمک به پیشرفت و گسترش ساختار کنگره ۶۰ هستیم. هدف اصلی خود را نباید فراموش کنیم؛ زیرا زمانی که مجموعه‌ای به قدرت و پشتوانه مالی می‌رسد، امکان انحراف به سوی حاشیه بیشتر می‌شود و ممکن است اعضا برای اثبات خود، وارد بازی و جدل با یکدیگر شوند تا برتری خود را ثابت کنند. این حالت در واقع آفت یک سیستم است.

باید به خاطر داشته باشیم که هدف اصلی ما، کمک به یک فرد مصرف‌کننده است که خانواده او هر لحظه می‌تواند از هم بپاشد. زمانی که هدف ما به‌صورت شفاف در یادمان باشد، هرگز فراموش نمی‌کنیم که وظیفه اصلی، کمک به یک فرد بیمار است؛ بنابراین، با یکدیگر بر سر اثبات خود نبردی نخواهیم داشت.

می‌دانیم که در هفته دیده‌بان قرار داریم، اما یادآور می‌شوم که دستاوردهای کنگره ۶۰ حاصل تلاش و یاری تمام اعضا است؛ بنابراین، من از تلاش همه اعضا قدردانی می‌کنم.

انسان در زندگی با مشکلات و مسائل زیادی برخورد می‌کند و هر فردی در زندگی، گره‌های زیادی درون خود دارد؛ اما طرز فکر و عملکرد شخص در مواجهه با مشکلات، بسیار مهم و تعیین‌کننده است.

بعضی افراد پس از گذر از دردهای بزرگ، حاضر نیستند افراد دیگر را در حال تجربه درد و رنج خود ببینند و تلاش می‌کنند در راستای درمان درد دیگران یاری برسانند؛ اما در مقابل، فردی پس از رهایی از درد، به دیگر دردمندان اهمیت نمی‌دهد و فقط به منافع خود فکر می‌کند.

نوع نگرش بسیار مهم است؛ زیرا مشخص می‌کند که پس از یک غم بزرگ، انسان به چه موجودی تبدیل می‌شود. غم و رنج بزرگ می‌تواند به صعود انسان کمک کند و می‌تواند موجودی الهی از او بسازد و در مقابل، می‌تواند انسانی دیگر را به یک هیولا تبدیل کند.

این بستگی به حس قلبی و انتخاب راه توسط خود شخص دارد.

هفته دیده‌بان را به دیده‌بانان محترم و تمام اعضایی که از گذشته تا امروز خدمت نموده‌اند، تبریک عرض می‌کنم.

از اینکه به صحبت‌های بنده توجه کردید، از شما سپاسگزارم.

متن، عکس و ارسال: مسافر محسن