عقل حکم فرمانده را برای انسان دارد

ششمین جلسه از دوره سیزدهم سری کارگاه آموزشی کنگره شصت خیام نیشابوری در روزهای سه شنبه با استادی مسافر عباس و نگهبانی مسافر علیرضا دبیری مسافرمهدی، با دستور جلسه« وادی ششم»، در تاریخ 27 مردادماه 1405 ساعت 17 آغاز به کار کرد.
خلاصه سخنان استاد:سلام دوستان؛ عباس هستم، یک مسافر.

در ابتدا بسیار خوشحالم که در این جایگاه قرار گرفته‌ام. از راهنمای محترم، علیرضا تشکر می‌کنم که این فرصت را در اختیار من قرار دادند تا بتوانیم در این جایگاه قرار بگیریم و خدمت و تجربه کسب کنیم. امیدوارم همه عزیزانی که مانند ما سفر خود را آغاز کرده‌اند و در مسیر درمان و رهایی گام برمی‌دارند، بتوانند این جایگاه را تجربه کنند.وادی ششم به ما می‌آموزد که «حکم عقل را در قالب فرمانده، اجرا کنیم». اگر بخواهیم درباره عقل و فرماندهی آن صحبت کنیم، باید به دوران مصرف خود بازگردیم. زمانی که مصرف‌کننده بودیم، کمتر به عقل و فرماندهی آن توجه می‌کردیم. من شخصاً به دلیل مصرف مواد مخدر، بخش بزرگی از زندگی خود را از دست دادم. هنگامی که از عقل خود به‌درستی استفاده نکنیم و فرمان عقل را نادیده بگیریم، بدون شک با پیامدهای نامطلوبی در زندگی مواجه خواهیم شد.

در دوران مصرف، تمام فکر و ذکر ما به مصرف مواد و خوش‌گذرانی با دوستان معطوف بود. نه زن، نه فرزند و نه زندگی برایمان اهمیت واقعی نداشت. من حدود پانزده سال زندگی کردم، اما از زندگی خود لذت نبردم. زمان به‌سرعت گذشت و متوجه نشدم دخترم چه زمانی بزرگ شد. بسیاری از فرصت‌های ارزشمند زندگی‌ام از دست رفت و به‌نوعی خودم زندگی‌ام را ناامید و بی‌ثمر کرده بودم.اکنون خداوند را شکر می‌کنم که توانستم دوباره زندگی خود را تشکیل دهم و از نعمت آرامش، خانواده و فرصت جبران برخوردار شوم. اگر در کنگره بتوانیم عقل را در جایگاه فرماندهی قرار دهیم و از آن استفاده کنیم، حتی در مسائل کوچک زندگی نیز قادر خواهیم بود تصمیم‌های درست بگیریم.
برای مثال، در گذشته زمانی که با خودرو جابه‌جا می‌شدم، وسایل خود را بدون نظم و توجه در خودرو قرار می‌دادم. شاید این موضوع کوچک به نظر برسد، اما همین مسائل کوچک نشان می‌دهد که انسان تا چه اندازه می‌تواند از عقل خود استفاده کند و به زندگی نظم ببخشد.به یاد دارم زمانی که برای نخستین‌بار به کنگره آمدم و در جلسه پذیرش شرکت کردم، همه روی صندلی‌ها نشسته بودیم و دستور جلسه درباره قضاوت بود. آن زمان با خودم می‌گفتم قضاوت یعنی چه و چه ارتباطی با من دارد؟ اما به‌مرور فهمیدم که در بسیاری از مسائل زندگی، بدون آگاهی و شناخت کافی قضاوت می‌کردم.

وقتی آموزش‌های کنگره را دریافت کردیم، سی‌دی‌ها را گوش دادیم و به سخنان راهنما توجه کردیم، به‌تدریج نگرش ما تغییر کرد و کیفیت زندگی‌مان ارتقا یافت. اکنون خدا را شکر می‌کنیم که دغدغه مواد مخدر را نداریم و از بند مصرف رها شده‌ایم.در دوران مصرف، بسیاری از ما با ضد ارزش‌ها درگیر بودیم و تجربه‌های تلخی داشتیم. من شخصاً فرصت‌های زیادی را به دلیل مصرف مواد از دست دادم؛ فرصت‌هایی که می‌توانست در زمینه زندگی، خانواده، کار و ارتباط با پدر و مادر، خواهر و برادر برایم ارزشمند باشد.یک فرد مصرف‌کننده معمولاً توجه کافی به خانواده ندارد. من نیز زمانی که به خانه می‌رفتم، گاهی پدرم در خانه حضور داشت، اما به جای گفت‌وگو و احوال‌پرسی، ساعت‌ها درگیر مسائل خودم بودم. رفتار من به‌گونه‌ای بود که اعضای خانواده تصور می‌کردند از آنان متنفر هستم، در حالی که مشکل اصلی من مصرف مواد و ناتوانی در برقراری ارتباط سالم بود.

امروز، به لطف آموزش‌های کنگره ۶۰، حالم خوب است و از این بابت خداوند را هزاران مرتبه شکر می‌کنم. اکنون می‌توانم پس از پایان کار، با آرامش به خانه بازگردم و در کنار خانواده‌ام زندگی کنم. دیگر دغدغه تهیه و مصرف مواد را ندارم و می‌توانم از زندگی خود لذت ببرم.در گذشته اگر همراه همسرم بیرون می‌رفتیم، ذهن من بیشتر درگیر دوستان و مصرف مواد بود؛ اما امروز می‌توانم با همسرم به تفریح بروم، از کنار او بودن لذت ببرم و لحظات ارزشمند زندگی را تجربه کنم. این تغییرات، نتیجه آموزش، درمان و حرکت در مسیر کنگره ۶۰ است.کنگره ۶۰ برای من مانند یک دانشگاه است؛ دانشگاهی که در آن درس زندگی، محبت، مسئولیت‌پذیری، نظم و تفکر را آموختم. اگر فردی در سفر اول قرار داشته باشد، ممکن است در ابتدا بسیاری از مسائل و قوانین کنگره برایش دشوار یا ناشناخته باشد. من نیز در آغاز درباره موضوعاتی مانند سبد کمک‌های مالی، برداشت‌های نادرستی داشتم و تصور می‌کردم این مبالغ چگونه و به چه منظوری دریافت می‌شود.

اما به‌تدریج متوجه شدم که کمک‌های اعضا برای اداره بهتر جلسات، فراهم‌کردن محیطی مناسب و حفظ آرامش و آسایش اعضاست. هر فرد بر اساس توان و شرایط خود می‌تواند در این امر مشارکت کند. مهم آن است که ارزش آموزش‌ها و خدمات کنگره ۶۰ را بدانیم و قدردان بستری باشیم که امکان درمان و بازگشت به زندگی سالم را برای ما فراهم کرده است.در پایان، از همه خدمتگزاران، اعضا، راهنمایان و مسئولان کنگره ۶۰ که برای برگزاری منظم جلسات و فراهم‌کردن این فضای امن و آرام تلاش می‌کنند، صمیمانه تشکر می‌کنم. امیدوارم بتوانیم با حرکت درست، رعایت حرمت‌ها، استفاده از آموزش‌ها و اجرای حکم عقل، مسیر درمان و زندگی خود را به بهترین شکل ادامه دهیم.
از اینکه با سکوت و همراهی خود به پیشرفت جلسه کمک کردید، سپاسگزارم.

عکاس و تایپ  : مسافر احمد ( لژیون سوم)
بارگذاری : گروه خبری و سایت نمایندگی خیام نیشابوری